ଏକ ପବିତ୍ର କାର୍ଯ୍ୟରେ, ଶୁଭ ଚିତ୍ତରେ ଏକ ଚନ୍ଦ୍ରମାଣ୍ଡଳ ତିଆରି କରିବାକୁ କୁହାଯାଇଛି, ଯାହା ଚନ୍ଦ୍ର ର ଚକ୍ରାକାର ଆକୃତି ପରି ହେବା ଉଚିତ୍। ଏହି ମଣ୍ଡଳ ଉପରେ ଶୁଭ ଧାନ୍ୟ ଦାଣା ଦ୍ୱାରା ତିଆରି କରାଯିବ। ଏହାର ଚାରି କୋଣରେ, ବାହାରରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ କଳଶ ରଖିବା ନିୟମ ଅଛି। ଏହା ପରେ, ଚନ୍ଦ୍ରଦେବଙ୍କୁ ସଦା ସମ୍ମାନ ଦେବାକୁ କୁହାଯାଇଛି—ସେ ହେଉଛନ୍ତି ବିଧୁର, କୁମୁଦ ମିତ୍ର। ତାଙ୍କୁ ଅମୃତ ରଶିମାନ୍ୟ, ସୋମ, ଔଷଧୀନାଥ ଭାବେ ମଧୁର ପ୍ରଣାମ କରାଯିବ। ଚନ୍ଦ୍ରଦେବ ହେଉଛନ୍ତି ନକ୍ଷତ୍ରମାନଙ୍କ ନାଥ, ରାତିର ଅଧିପତି; ତାଙ୍କୁ ଏହି ଶୋଭାମୟ ଶବ୍ଦରେ ଷୋଳ ନାମରେ ପ୍ରଶଂସା କରିବା ଉଚିତ୍। ଏହିପରେ ମନ୍ତ୍ରପୂର୍ବକ ନିୟମାନୁସାରେ ଭକ୍ତିସହିତ ଅର୍ପଣ କରିବା ଆବଶ୍ୟକ। ଏହା ପରେ ଚନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ କରି କୁହିବା ଯେ, "ହେ ଚନ୍ଦ୍ର! ତୁମେ ପ୍ରତି ମାସ ଶେଷରେ ପୁନର୍ବାର ଜନ୍ମ ନଅଛ।" ଏଭଳି ଭାବେ ଉଚିତ୍ ରୀତିରେ ଚନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ପୂଜା କରି, ଶ୍ରଦ୍ଧା ସହିତ ନମନ କରିବା ଦରକାର। ଏହା ପରେ ଶାନ୍ତି ପାଇଁ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ବସ୍ତ୍ର ଓ ଆବରଣ ଦାନ କରିବା ଉଚିତ୍। ପୁରୋହିତମାନେ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହେବା ପାଇଁ ତାଙ୍କର ସମ୍ପତ୍ତି ଅନୁସାରେ ମୂଲ୍ୟାୟନ କରି ଦାନ କରାଯିବ। ଦ୍ୱିଜ ଦମ୍ପତିଙ୍କୁ ଉଚିତ୍ ଆଦର ଓ ବସ୍ତ୍ର ଦାନ କରି ସମ୍ମାନ କରିବା ଦରକାର। ଗାୟ ଦ୍ୱାରା ପୂର୍ବ ହୋଇଥିବା ଛବିମାନେ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଦିଆଯିବ; ଚନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଆନନ୍ଦ ପାଇଁ ଦ୍ୱିଜମାନେ ଉପରେ ଆନନ୍ଦ ସହ ଦାନ କରିବା ଆବଶ୍ୟକ। ଶେଷ ଦିନଟି ଉପବାସରେ କାଟିବା ଉଚିତ୍, ଏବଂ ପରେ ପରିବାର ସହିତ ଭୋଜନ କରି, ସଂକଳ୍ପକୁ ସମାପ୍ତ କରିବା ଅନୁକୂଳ। ଏପରି ଉତ୍ତମ ହଜାର ଚନ୍ଦ୍ରଦର୍ଶନ ବ୍ରତ କରାଯାଏ; ଏହି ବ୍ରତ ଦ୍ୱାରା ଶୁଭଚିତ୍ତ ମଣିଷ ଚନ୍ଦ୍ର ଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରେ। ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ଯେପରି ଜଣେ ନାରାୟଣଙ୍କ ପ୍ରିୟ ହୁଏ, ସେପରି ଏହି ବ୍ରତୀ ମଧ୍ୟ ପ୍ରିୟ ହୁଏ। ଏହିପରେ, ଧର୍ମ-ହରି ନାମକ ଦେବତା କଳିଯୁଗର ଦୋଷକୁ ନାଶ କରନ୍ତି। ସେ ବେଦ ଓ ତାଙ୍କ ଉପବେଦ ତତ୍ତ୍ୱକୁ ଜାଣନ୍ତି, ଏବଂ ନିଜ କର୍ତ୍ତବ୍ୟରେ ପାରଙ୍ଗତ। ଏଠାରେ ଆସି ସେ ମହା ଭକ୍ତିରେ ଏକ ଭବ୍ୟ ଯାତ୍ରା କଲେ। ଦୁଇ ହାତ ଉପରକୁ ଉଠାଇ, ସେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଆନନ୍ଦରେ ଉଚ୍ଚ ସ୍ୱରରେ କହିଲେ—"ଆଯୋଧ୍ୟା ସମାନ ଅନ୍ୟ କୌଣସି ନଗର ଦେଖିବାକୁ ମିଳେ ନାହିଁ। ଏଠି ନିଜେ ହରି ବାସ କରନ୍ତି; କିଛି ସହ ଏହାର ତୁଳନା କରିପାରିବ?" ସେ ପୁନିପୁନି କହିଲେ, "ଆହା ବିଷ୍ଣୁ! ଆହା ତୀର୍ଥ! ଆହା ଆଯୋଧ୍ୟା! ଆହା ମହାନଗର!" ଏଭଳି ଅନେକଥର କହି, ସେ ଆନନ୍ଦରେ ନୃତ୍ୟ କଲେ। ଧର୍ମ ଏଭଳି ନୃତ୍ୟ କରୁଥିବାକୁ ଦେଖି, କୃପାବଶତଃ ଧର୍ମ ତାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରି, ଏବଂ ଭକ୍ତିସହିତ ହରିଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କଲେ—"ଶିବଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସ୍ପୃଶିତ ଦିବ୍ୟ ଚରଣ ଅଧିକାରୀ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ। ଯାଙ୍କର ଚରଣ ଭକ୍ତିସହିତ ପୂଜିତ, ବ୍ରହ୍ମା ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ଯାଙ୍କୁ ପ୍ରିୟ କରନ୍ତି, ସେହି ଚରଣକମଳକୁ ପ୍ରଣାମ। ପଦ୍ମନାଭଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ। ବିଶ୍ୱ ଯୋଗୀମାନେ ଧ୍ୟାନ କରୁଥିବା ଯୋଗନିଦ୍ରାକୁ ପ୍ରଣାମ। ଶୁଭ କେଶ, ସୁନ୍ଦର ନାସା, ମନୋହର ଲାଲାଟ, ଚକ୍ରଧାରୀ ତୁମକୁ ପ୍ରଣାମ। ଶୋଭାମୟ ବାହୁ, ମନୋହର ଉରୁ ଧାରୀ, ଶାନ୍ତ ଏବଂ ବାମନ ରୂପୀ କେଶବକୁ ପୁନଃପୁନଃ ପ୍ରଣାମ।" ଏଭଳି ଭକ୍ତିସହିତ ପ୍ରଶଂସା ଶୁଣି ହୃଷୀକେଶ ଖୁସି ହେବା ସହ, ଧର୍ମ ବିଷୟରେ କହିଲେ—"ଏହି ଷ୍ଟୋତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଯିଏ ମୋତେ ନିରଲସ୍ୟ ଭାବେ ପ୍ରଶଂସା କରେ, ସେ ତୁମ ନାମରେ ଏଠି ବିଶ୍ୱଗୁରୁ ଭାବେ ବସିବେ। କେବଳ ସ୍ମରଣ କରିଲେ ମାନବ ଧର୍ମ-ହରିଙ୍କ ଦୋଷରୁ ମୁକ୍ତ ହୁଏ। ଏଠି ସରୟୂ ଜଳରେ ସ୍ନାନ କରି, ଶୁଭ ଚିନ୍ତା ରହିତ ମନେ ଦାନ, ହୋମ, ଜପ, ବ୍ରାହ୍ମଣଭୋଜନ କଲେ, ଜାଣି ଅଥବା ଅଜାଣି କୌଣସି ପାପ ହେଉ, ତାହା ସବୁ ନାଶ ହୁଏ।" ଏଭଳି ଶାସ୍ତ୍ରୋକ୍ତ ନିୟମ ଅନୁସାରେ ଚନ୍ଦ୍ର ଏବଂ ହରିଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା ଦ୍ୱାରା ମହତ୍ ଫଳ ମିଳେ, ଏବଂ ମଣିଷ ନିଜ ଜୀବନକୁ ପବିତ୍ର କରିପାରେ।