ଏହି ଉତ୍କଳେଶ୍ୱର ଗୁପ୍ତ ଗାଥାରେ, ଏକ ଚମତ୍କାର କଥା ଆରମ୍ଭ ହେଉଛି। ଏକ ଅଦ୍ଭୁତ ଶକ୍ତିର ଉପକ୍ରମ ହେଉଛି, ଯାହା ଜଗତର ଗହ୍ୱର ପରିମାଣକୁ ଅତିକ୍ରମ କରିଛି। ଏହି ଦୀପ୍ତିର ଦେହରେ, ମୁଁ ନ ନାରାୟଣ, ନ ଅନ୍ୟ କେହି; ମୁଁ ଏହିଠାରୁ ଉଠିବା ଶକ୍ତି ରଖିନାହିଁ, ଏହି ଦୀପ୍ତିକୁ ଫେରାଇବା ସମ୍ଭବ ନୁହେଁ। ଏହି ଦେଶରେ ଜନ୍ମ ନେଇଥିବା ଜଣେ ମହାପୁରୁଷ ଆଉ ଜଣେ, ସେ ତାଙ୍କୁ ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ—"ତୁମେ କିଏ? ଏଠାକୁ କେଉଁଠୁ ଆସିଛ?" ତାହାକୁ କେତକା ପତ୍ର ଉତ୍ତର ଦେଲା: "ଶିବଙ୍କ ଆଜ୍ଞାରେ, ମୁଁ ଏକ କେତକା ପତ୍ର ଭାବେ ଚେତନା ନେଇଥିଲି। ପୃଥିବୀରେ ବାସ କରିବା ଆଶାରେ, ଏଠାକୁ ପହଞ୍ଚିଛି।" କେତକା ପତ୍ରର ଏହି ଉତ୍ତର ଶୁଣି, ପଦ୍ମଜ ନିଜ ମନକୁ ଆଶ୍ୱସ୍ତ କଲେ। ଏହି ଦୀପ୍ତିର ଚାରିପାଖରେ ଅନେକ ଅନେକ ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡ ଜଡି ରହିଛି। ଚାଳିସ ହଜାର ଯୁଗ ଅତିକ୍ରମ କରି, ସେ ପତିତ ହେଲେ। ଏଭଳି କଥା କହିବା ସମୟରେ, ପଦ୍ମଜ ତାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କଲେ। ବ୍ରହ୍ମା କହିଲେ: "ମୁଁ ବ୍ରହ୍ମା ଏବଂ ବିଷ୍ଣୁ ମିଶି ଏକ ପ୍ରତିସ୍ପର୍ଦ୍ଧା ଉତ୍ପନ୍ନ କରିଥିଲି। ଆମେ ଦୁଇଜଣେ ଏକାଠି ହୋଇ ଶିବଙ୍କ ମହିମାକୁ ଭୁଲିଗଲୁ। ଏହି ଲଜ୍ଜାଜନକ କଥାକୁ ଏଠାରେ ରଖିଦିଅ, କାରଣ ମୁଁ ଏଯାଁ ଅପରିପୂର୍ଣ୍ଣ। ସାତ ପଦର ମିତ୍ରତ୍ୱ ଉପରେ ଆଶ୍ରୟ କରି, ତୁମେ ମୋତେ ମିତ୍ର ଭାବେ ଦେଖ। ଅସ୍ତୁତିମନ ବ୍ୟକ୍ତିମାନେ ଛାଡି, ତୁମେ ମୋତେ ଦୟା କରିବା ଉଚିତ। ହଂସ ଏବଂ ବରାହ ରୂପ ନେଇ, ଆମେ ଦୁଇଜଣେ ଏକାଠି ହୋଇ ଏକାଠି ମହିମାର ଅନ୍ତ ଦେଖିବା ଚେଷ୍ଟା କଲୁ। ମୁଁ ଏଭଳି ଅବସ୍ଥାକୁ ଜାଣିନାହିଁ, ଯାହାର ଅନ୍ତ ଦେଖିବା ଆଶା ରହିଛି। ମୁଁ ଏପରି ନିରାଶ ହୋଇଛି, ଯେପରି ଜୀବନ ଛାଡି ଦେଇଛି। ଏହି ମିତ୍ରତ୍ୱ ଫଳଦାୟକ ହେଉ; ଏହି ଅନୁରୋଧ ମୁଁ ହାତ ଜୋଡି ରଖୁଛି। ଦେଖିବା ନଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ତୁମେ ମୋ ସହ ସମତା ପାଇଛ। ଏବେ ଏହି ଦାୟିତ୍ୱ ତୁମେ ନିଜେ ନିଅ। ଏକ ମାତ୍ର ବାକ୍ୟ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ କହ। ମୁଁ ଶିଖର ଦେଖିଛି; ଏଠାରେ ଦ୍ରଷ୍ଟା ଭାବେ ଦଉଁ। ଏହି ବ୍ୟକ୍ତି ଅତି ସମ୍ମାନିତ, ଯେପରି ପିତା ତାଙ୍କର ପୁରୁଷ ପୂର୍ବଜଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ କରନ୍ତି। ଏହି କଥା କହି, ମୋର ବଡ଼ ସାହାଯ୍ୟ ତୁମେ ଦିଅ। ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ, ଯେ ଦୀପ୍ତି ଏବଂ ଶିଖରରେ ବାସ କରନ୍ତି, ବ୍ରହ୍ମା ଅନ୍ୟ କଥା କହିଲେ। ବିଷ୍ଣୁ ବୁଝିଲେ, ସେ ଶିଖର ଦେଖିନାହିଁ। ମୋର ଅଜ୍ଞତାରେ ଦୟା ଦେଉଥିବା ସେ ମୋର ଭାଗ୍ୟର ଗର୍ବକୁ ନଶ୍ୱ କରିଲେ। ମୂଳ ଦେଖିବାର ଅସମ୍ଭବତା ମୋର ଦୀପ୍ତିର ଗର୍ବକୁ ନିବାରିଲା। ଏବେ ମହେଶ୍ୱର ଗର୍ବ ହୀନ ହୋଇ ପ୍ରଶଂସିତ। ଏଯାଁ, ଅଜୟ ଗର୍ବ ଦ୍ୱାରା, ଏକ ମିଥ୍ୟା ସାକ୍ଷୀ ମିଳିଛି। ଆଜି ସେ ସମସ୍ତ ଦୁଃଖ ଦୂର କରିପାରିବେ। ଏଭଳି, ଯେ ଅପରାଧ କରିଛି, ଅକୃତଜ୍ଞ, ଗୁରୁଙ୍କୁ ଧୋକା ଦେଇଛି, ସେ ପାଇଁ ଏହି ଶିବ ଜୟ ହେଉ। ସୂର୍ଯ୍ୟର ଦେହ ଭଳି ତୁମେ ଜୟ ହେଉ; ଅମୃତ ହସ୍ତ ଭଳି ତୁମେ ଜୟ ହେଉ। ବିଶ୍ୱ ଅଗ୍ନି ଭଳି ତୁମେ ଜୟ ହେଉ; ବାୟୁ ଧାରଣ କରୁଥିବା ଭଳି ତୁମେ ଜୟ ହେଉ। ତୁମେ ମୋତେ ରକ୍ଷା କର, ତିନି ଗୁଣ ଉପରେ ଅତିକ୍ରମ କରି; କାଳର ମୂର୍ତ୍ତି ଭାବେ ମୋତେ ରକ୍ଷା କର। ତୁମେ ସମସ୍ତ ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡର ରଚନାକର୍ତ୍ତା, ଏବଂ ସମସ୍ତ ଜୀବର ରକ୍ଷକ। ତୁମେ ସବୁଠୁ ସୂକ୍ଷ୍ମ, ସବୁଠୁ ବଡ଼। ବେଦ ତୁମର ଶ୍ୱାସ; ବିଶ୍ୱ ତୁମର କଳାର ଦୀପ୍ତି।