ରେବତୀ ନକ୍ଷତ୍ରରେ, ଶୋଣଶମ୍ଭୁଙ୍କୁ ସୁନାର ରଥ ଦାନ କରିବା ଉଚିତ। ମେଷ ଦିଆରୁ ଆରମ୍ଭ ହୋଇଥିବା ରାଶିଗୁଡିକ ମଧ୍ୟରେ ଶୋଣଶମ୍ଭୁଙ୍କୁ ବିଶେଷ ଭାବରେ ପୂଜା କରିବାକୁ କହାଯାଇଛି। କୁଟଜ ଫୁଲ, ନୀପ ଫୁଲ, ଜୀବନ୍ତୀ, ଚମ୍ପା ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଫୁଲରେ ପୂଜା କରିବାକୁ ନିର୍ଦ୍ଦେଶ ମିଳିଛି। ଦୁଇ ରୂପକୁ ପଞ୍ଚାମୃତରେ ନ୍ୟାସ କରି ସ୍ନାନ କରାଯିବା ଦିନରେ, ଦୁଇ ଚକୁକୁ ପଞ୍ଚଗବ୍ୟରେ ସ୍ନାନ କରାଯିବା ଉଚିତ। ଦୁଧରେ ସ୍ନାନ କରିବା ସମୟରେ ପ୍ରଣବ ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଦରକାର। ପ୍ରଭାତେ ରୁଦ୍ର ତୁଳସୀ, ମଧ୍ୟାହ୍ନରେ କୃତମାଳା ଫୁଲରେ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ। ସୂର୍ଯ୍ୟୋଦୟ ସମୟରେ ହଜାର ଘଡ଼ା ପାଣିରେ ସ୍ନାନ କରାଯିବା ଉଚିତ। ବିଶେଷ କରି ଶିବରାତ୍ରିରେ ତିନିଶିଖ ବିଲ୍ବପତ୍ରରେ ପୂଜା କରିବା ଦରକାର। ଦେବୀୟ ଶାସ୍ତ୍ର ଅନୁଯାୟୀ ଗୀତ, ବାଦ୍ୟ ଓ ନୃତ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ। ପୌଷ ମାସରେ ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ଅଗ୍ନେୟୀ ଉତ୍ସବ କରିବା ଦରକାର। ଏବଂ ବୈଶାଖ ମାସରେ, ବିଶାଖା ନକ୍ଷତ୍ରରେ ଶିବତନ୍ତ୍ର ଅନୁସାରେ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ। ମାର୍ଗଶୀର୍ଷର ପ୍ରାବୋଧିକା ଦିନରେ, ପ୍ରଭାତ ସମୟରେ ସାମନ୍ ହ୍ୟମ୍ସ ଉଚ୍ଚାରଣ କରି ପୂଜା କରିବା ଦରକାର। ଶନି-ପ୍ରଦୋଷ, ଆର୍ଦ୍ରା ନକ୍ଷତ୍ର, ବ୍ୟତୀପାତ ଓ ଉତ୍ସବ ଦିନରେ ବି ଏହି ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ। ଦିକ୍ଷା, ଉପନୟନ, ବିବାହ, ପୁତ୍ର ଜନ୍ମ ଦିନରେ ବି ଏହି ପୂଜା ହେବା ଦରକାର। ନିଜର ଜନ୍ମ ନକ୍ଷତ୍ର, ସମୃଦ୍ଧି, ବିପଦ ବା ଭୟ ଦିନରେ ବି ଏହି ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ। ନିୟମ ଆରମ୍ଭ, ପାଦ ବନ୍ଧିବା, ନୂତନ ସମୃଦ୍ଧି ଆସିଲାବେଳେ ବି ପୂଜା କରିବା ଦରକାର। ଯଦି କେହି ସ୍ମରଣ କରନ୍ତି, ବା ଦୂରରେ ଥିବା କେହିକୁ ଦେଖନ୍ତି, ବା ଜୀବନର ଶେଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପହଞ୍ଚନ୍ତି, ତେବେ କଣ ଅଧିକ କହିବି, ବାଳକ?— ଏଭଳି କହିବା ସମୟରେ ହାତ ଉଠାଇ କଥା କହିଲେ। ସ୍ମରଣ କରିବାରେ ମନ ଓ କାନ, ଶୁଣିବାରେ ଶ୍ରବଣ ଓ ଦୃଷ୍ଟିର ଉନ୍ନତି ହୁଏ। ଅରୁଣ ତିର୍ଥରେ ଯେଉଁମାନେ ଶରୀର ନେଇ ଜନ୍ମ ଲାଭ କରିଛନ୍ତି, ସେମାନେ ଏଠାରେ ଶ୍ରାଦ୍ଧ କ୍ରିୟା ଦ୍ୱାରା ମୁକ୍ତ ଶରୀରରେ ଅନ୍ୟତ୍ର ଥିଲେ ବି ଲାଭ କରନ୍ତି। ଅୟୋଧ୍ୟା, ମଥୁରା, ମାୟା, କାଶୀ, କାଞ୍ଚୀ, ଅବନ୍ତିକା ତିର୍ଥଗୁଡିକର ବିଶେଷ ପ୍ରସଙ୍ଗ ଉଲ୍ଲେଖ ହେଲା। ଏଭଳି କଥା କହିବା ପରେ, ଶିଳାଦପୁତ୍ରକୁ ମୃକଣ୍ଡୁପୁତ୍ର ଆଉ ଏକ ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ। "ମାର୍କଣ୍ଡେୟ, ମୁଁ ଭାବୁଛି ତୁମେ ମୋ ପାଖରେ ବଡ଼ ଭାର ରଖିଛ। ତୁମର ଜିଜ୍ଞାସା ନିଶ୍ଚୟ ଯୋଗ୍ୟ। କିନ୍ତୁ ଏହାକୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବରେ କେମିତି କହିଯିବ, ଜଣେ ଜଣିଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି ବି କିପରି କହିପାରିବ? ଏବଂ ଶୁଣିଥିଲେ ବି, ଆଶ୍ଚର୍ୟରେ ଭରିଥିବା ଲୋକ ଏହାକୁ କିପରି ବୁଝିପାରିବ? ଏବେ ତୁମେ କାମଦେବଙ୍କ ଶତ୍ରୁ ଶିବଙ୍କ ଆଶ୍ଚର୍ୟ କୃତ୍ୟଗୁଡିକୁ ସ୍ମରଣ କର। ଶିବଙ୍କ ଆଶ୍ଚର୍ୟ କୃତ୍ୟଗୁଡିକ ଅବିରତ ଓ ଆକର୍ଷଣୀୟ। ଏଥିପାଇଁ, ମୋ ସମ୍ଭାବ୍ୟତା ଅନୁଯାୟୀ ମୁଁ ଏହାର କିଛି ଅଂଶ କହିବି। ଦେବତାମାନଙ୍କର ପ୍ରଥମ ଯୁଗ ଆରମ୍ଭରେ, ମହାପ୍ରଭୁ ଅଭିନ୍ନ ରହିଥିଲେ। ସେ ଏହି ବିଶ୍ୱକୁ ଉତ୍ପନ୍ନ କରିଲେ, ସୃଷ୍ଟି ଓ ରକ୍ଷା ପାଇଁ। ତାଙ୍କର ଡାହାଣ ପାର୍ଶ୍ୱରୁ ତ୍ରୟମ୍ବକ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ ସୃଷ୍ଟି କଲେ। ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ ରଜସ ଓ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ସତ୍ତ୍ୱ ଦେଲେ। ସେ ସମସ୍ତ ଜଗତର ପ୍ରଭୁ, ସୃଷ୍ଟି ଓ ରକ୍ଷାର ନିୟମ ପାଇଁ। ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା ଡାହାଣ ଅଙ୍ଗୁଠିରୁ ଦକ୍ଷକୁ ସୃଷ୍ଟି କଲେ। ପଦମାସନୀ ବ୍ରହ୍ମା ତାଙ୍କ ପାଦରୁ ଶୂଦ୍ରମାନେ ଉତ୍ପନ୍ନ କଲେ। ମାରୁତ, ନାଗ, ଗୃଧ୍ର, ଗନ୍ଧର୍ବ, ନଦୀମାନେ ବି ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲେ। ସେମାନେ ନିଜ-ନିଜ ଚିହ୍ନ ଅନୁଯାୟୀ ବିଭିନ୍ନ କାର୍ଯ୍ୟରେ ଲିନ ହେଲେ।