ପ୍ରଭୁ କାହା ପାଇଁ ନିଜ ଦାସଙ୍କୁ ନିର୍ଦ୍ଦେଶ ଦେଇଥାନ୍ତି? ଏହା କେବଳ ତୁମ ପାଇଁ, କାରଣ ଶିବ ଧର୍ମର ଗୁପ୍ତ ତତ୍ତ୍ୱ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ତୁମେ ଜାଣ। ଏତେ ଦିନ ଧରି ଏପରି ଭାବେ ମୋତେ କେବଳ ତୁମେ, ଅନ୍ୟ କେହି ନୁହେଁ, ଶୁଶୂଷା କରିଛ। ଏବେ ମୁଁ ତୁମକୁ ଏହି ଧର୍ମ ଉପଦେଶରେ ରହିଥିବା ଗୁପ୍ତ କ୍ଷେତ୍ର ବିଷୟରେ ଶିଖେଇବି, ଯାହା ଧର୍ମର ଉପଦେଶ ଦ୍ୱାରା ସୁରକ୍ଷିତ। ଗୁରୁ ସ୍ୱୟଂ ଶ୍ରଦ୍ଧା ସହିତ ଚିତ୍ତ ଏକାଗ୍ର କରି, ସଚେତନ ଶିଷ୍ୟଙ୍କୁ ଉପଦେଶ ଦେଉଛନ୍ତି। ଅଟୁଟ ଭକ୍ତି ଓ ଶ୍ରଦ୍ଧା ରଖ। କାମନା ନାଶକ ଦେବତା ଶିବଙ୍କୁ ସ୍ମରଣ କରି, ଶାଙ୍କରୀ ସ୍ତୋତ୍ରକୁ ଗାଉ। ଦକ୍ଷିଣ ଦିଗରେ, ଦ୍ରାବିଡ ଭୂମିମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ, ତପସ୍ଵୀ, ଏକ ଅପୂର୍ବ ସ୍ଥାନ ଅଛି—ଏହା ତିନି ଯୋଜନ ଚଉଡ଼ା, ଯେଉଁଠାରେ ଶିବ ଭକ୍ତ ଯୋଗୀମାନେ ପୂଜା କରନ୍ତି। ସେଠି ଶିବ ଶମ୍ଭୁ ସ୍ୱୟଂ ପାହାଡ଼ ରୂପେ ବିରାଜିତ। ଏହି ସ୍ଥାନ ସମସ୍ତ ସିଦ୍ଧପୁରୁଷ, ମହାମୁନି ଓ ଶୁଭ ସଂକଳ୍ପ ଧାରୀମାନଙ୍କର ନିବାସସ୍ଥଳୀ। ଏହି ପବିତ୍ର ପାହାଡ଼ ସୁମେରୁ, କୈଲାଶ ଓ ମନ୍ଦର ପରି ଅନ୍ୟ ସମସ୍ତ ପାହାଡ଼କୁ ମଧ୍ୟ ଅତିକ୍ରମ କରିଯାଇଛି। ଏଠାରେ ନିବାସ କରୁଥିବା ପ୍ରାଣୀମାନେ ପାଇଁ ସ୍ୱର୍ଗର ଦେବତାମାନେ ମଧ୍ୟ ଆକାଂକ୍ଷା କରନ୍ତି। ଏଠାରେ ଥିବା ବୃକ୍ଷମାନେ କାମଧେନୁ ବୃକ୍ଷ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ କାମନା ପୂରଣ କରୁଥିବା ବୃକ୍ଷମାନଙ୍କ ଠାରୁ ମଧ୍ୟ ଶ୍ରେଷ୍ଠ। ଏଠାରେ ମୃଗୟାକୁ ପ୍ରେମ କରୁଥିବା ଶିକାରୀମାନେ ମଧ୍ୟ ଏଠାରେ ଆସି ତାଙ୍କର ଦେହ ଓ ଚିତ୍ତରେ ପରିବର୍ତ୍ତନ ଦେଖିଥାନ୍ତି। ଏଠାରେ ମେଘମାନେ ପାହାଡ଼ର ଶିଖରକୁ ସ୍ପର୍ଶ କରନ୍ତି, ଚିଡ଼ିଆମାନେ ମଧୁର ଧ୍ୱନିରେ ଗାଉଛନ୍ତି, ବାଁସ ଝାଡ଼ି ମଧ୍ୟ ସ୍ୱର ତୁଳେ। ଅମାବାସ୍ୟାରାତି ଏଠାରେ ଜୁଗନ୍ତି ଆଲୋକରେ ଜ୍ୟୋତି ପ୍ରକାଶିତ ହୁଏ—ମାନେ ମନେ କିଛି ସ୍ମରଣ କରୁଥିବା ପରି ଲାଗେ। ନଦୀକୂଳରେ ବୃକ୍ଷମାନେ ସଦା ଏକତ୍ର ଏବଂ ଅବିରୋଧ ରହିଛନ୍ତି। ଏଠାରେ ପାହାଡ଼ର ଉଚ୍ଚ ଶିଖରକୁ ତାରାମାନେ ମଧ୍ୟ ଛୁଇଁଝାଏ। ଏହି ପାହାଡ଼ର ଢାଳିରେ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀ ନିରନ୍ତର ଚରିବାକୁ ଦେଖାଯାଏ। ଏଠାରେ ପାହାଡ଼ ତଳେ ସାଧାରଣ ଭାବେ ଶବରମାନେ ବସବାସ କରନ୍ତି। ଅଧିକ କଥା କାହିଁକି? ଦୁଇ ମାଆର ପୁଅମାନେ ମଧ୍ୟ ଏଠାରେ ବସୁଥିବାମାନଙ୍କ ଉପରେ ଇର୍ଷ୍ୟା କରନ୍ତି। ସିଂହ, ବାଘ ଓ ହାତୀମାନେ ଏଠାରେ ତାଙ୍କର ଦେହ ତ୍ୟାଗ କରିଛନ୍ତି। ପୂର୍ବ ଦିଗରେ ଏଠାରେ ଭାସ୍କର ନାମକ ଏକ ପାହାଡ଼ ଅଛି। ପଶ୍ଚିମ ଦିଗରେ ଦଣ୍ଡ ନାମକ ଏକ ବିଶାଳ ପାହାଡ଼ ଅଛି। ଶୋଣ ପାହାଡ଼ର ଦକ୍ଷିଣରେ ଅମରାଚଳ ପାହାଡ଼ ଅଛି। ଏଠାରେ ଉତ୍ତର ଦିଗରେ, ଯେଉଁଠାରେ ସିଦ୍ଧପୁରୁଷମାନେ ଗୁହାରେ ନିବାସ କରିଛନ୍ତି, ଅନେକ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ପାହାଡ଼ ମଧ୍ୟ ଅଛି, ଯେଉଁଠାରେ ଅନେକ ବୃକ୍ଷ ସଦା ତାଙ୍କ ଉପରେ ଭରସା କରନ୍ତି। ଏହି ପାହାଡ଼ପତିକୁ ଦେଖିଲେ ମେନା ଓ ହିମବାନ୍ ଦେଖାଯାନ୍ତି। ବୃକ୍ଷ ଓ ଲତା ତାଙ୍କର କେଶରେ ରହିଛି, ମାଟି ଝଟାରେ ଚିହ୍ନିତ। ଦୁଇ ଦିଗର ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଶିଖରରେ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଓ ଚନ୍ଦ୍ର ଉପସ୍ଥିତ। ବର୍ଷାକାଳରେ ଏହି ଶିଖର ତଳେ ଘନ ଅନ୍ଧାର ମେଘ ଛାଇଯାଏ। ଏହି ପାହାଡ଼ପତିର ହଜାର ଚାଲି ଓ ହଜାର ମୁଣ୍ଡ ଅଛି। ଏଠାରେ ନଦୀମାନଙ୍କ ଧାରା ତାଙ୍କର ମୁଣ୍ଡରେ ଲୁଚିଯାଏ, ଏହା ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ନୁହେଁ। ଶରତ୍କାଳର ମେଘମାନେ ତାଙ୍କୁ ଆଲିଙ୍ଗନ କରି ଗର୍ଦ୍ଦା ବନାଇଦେଇଛନ୍ତି। ଶିଖରର ଟିପରେ ନୀଳ ଓ ଲାଲ ରଙ୍ଗ ଚିଟିକିଥାଏ। ଏହି ସ୍ଥାନକୁ ପ୍ରବେଶ କରିବା ଅତ୍ୟନ୍ତ କଷ୍ଟକର, ତେବେ ଏହା କେବଳ ନାମରେ ଭୟଙ୍କର ନୁହେଁ, କାର୍ଯ୍ୟରେ ମଧ୍ୟ। ଏଠାରେ ତକ୍ଷକ, ଅନନ୍ତ ଓ ଅନ୍ୟ ସର୍ପମାନେ, ନାଗମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସ୍ୱାମିତ୍ୱ ପାଇଁ ପ୍ରତିଯୋଗିତା କରୁଛନ୍ତି।