ଏହି ମହତ୍ତ୍ୱକୁ ଧାରଣ କରି, ଭକ୍ତମାନେ ନିଜ ପାପର ନାଶ ପାଆନ୍ତି। ସେମାନେ ସଦାଶିବଙ୍କ କୃପା ଓ ଲାଲ ଅରୁଣ ପର୍ବତର ଦର୍ଶନ ଲାଭ କରନ୍ତି। ଏହିପରି ଶିବଙ୍କ ଆଜ୍ଞାନୁସାରେ, ଦେବୀ କୈଳାସ ଶିଖରରୁ ଅଗମନ କଲେ। ପୃଥିବୀରେ ଅନେକ ଦେବସ୍ଥାନ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ଏହିଠାରେ ସଦାଶିବ ନିଜେ ଅରୁଣାଚଳ ରୂପେ ବିରାଜମାନ। ଏହି ଦୀପ୍ତିମାନ ଲିଙ୍ଗକୁ ସମସ୍ତ ଦେବତା ପୂଜନ କରନ୍ତି। ଅରୁଣାଚଳେଶ୍ୱରଙ୍କ ତେଜରେ ସମସ୍ତ ପାପ ଦୂର ହୁଏ। ପ୍ରଦକ୍ଷିଣା, ନମସ୍କାର, ତପସ୍ୟା ଓ ନିୟମ ପାଳନ କରି, ଶଂକରଙ୍କୁ ପ୍ରସନ୍ନ କରାଯାଏ; କିନ୍ତୁ ତପ, ଯୋଗ, ଦାନ ଦ୍ୱାରା ଏତେ ଖୁସି ହୁଅନ୍ତି ନାହିଁ। ନିତ୍ୟ ବେଦ ଓ ଇତିହାସ ଶ୍ୱର୍ଗରେ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ। ଶିବଙ୍କ ସମସ୍ତ ମହିମାକୁ ମୁଁ କିମ୍ବା ଶାର୍ଙ୍ଗଧନ୍ୱା ମଧ୍ୟ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ଜାଣିପାରିନାହିଁ। ଦେବମାନେ, ହରିଙ୍କ ନେତୃତ୍ୱରେ, ଓ କଳ୍ପାଦି ଇଚ୍ଛାପୂର୍ଣ୍ଣ ବୃକ୍ଷମାନେ ମଧ୍ୟ, ଏହି ମହିମାକୁ ଅତିକ୍ରମ କରିପାରନ୍ତି ନାହିଁ। ଏଠାରେ କଳି ଦୋଷ, ରୋଗ ଓ ବ୍ୟାଧି ଆସିପାରେ ନାହିଁ। ଏହିପରି ଶମ୍ଭୁଙ୍କ ପାଦପଦ୍ମର ଶରଣ ଯାହା, ସେ ସମସ୍ତ କଥା ତୋମକୁ କୁହିଦେଲି। ବେଦ ଦ୍ୱୟ ରୂପୀ ପାତ୍ରରୁ ତପସ୍ୟାର ରସପାନ କରି, ମୁନି ସନକ ଏହି ମହତ୍ତ୍ୱକୁ ଲାଭ କରିଥିଲେ। ଏଉଁ ଅରୁଣାଚଳ ମହିମାର ଦ୍ୱିତୀୟ ଅର୍ଧରେ, ନୈମିଷାରଣ୍ୟରେ ବସିଥିବା ଋଷିମାନେ ସୂତଙ୍କୁ ପଚାରିଲେ: “ହେ ସୂତ, ସମସ୍ତ ତୀର୍ଥମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଶିବସ୍ଥଳୀ ମଧ୍ୟରେ କେଉଁଠି ସର୍ବୋତ୍ତମ?” ସୂତ କହିଲେ: “ସମସ୍ତେ ଶୁଣ, ପୂର୍ବେ ମୁଁ ନନ୍ଦୀଶ୍ୱରଙ୍କ ମୁଖରୁ ଯାହା ଶୁଣିଥିଲି, ତାହା କୁହୁଛି। ନନ୍ଦୀଶ୍ୱର, ତୁମେ ମାଧ୍ୟେଶ୍ୱରର ମହିମା କଥା କହିଛ। ତଥାପି, ଦେବମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରଭୁ, ଦୟାର ସାଗର, ଆଉ ଥରେ କହ। ଏହି ତିନି ଲୋକରେ କିଛି ତୁମେ ଅଜଣା ନାହିଁ। ସ୍ୱର୍ଗ ଓ ମୋକ୍ଷ ମଧ୍ୟରେ ମନୁଷ୍ୟଙ୍କ ପାଇଁ ପୃଥିବୀ ବଡ଼ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ। ତୁମେ ମନୁଷ୍ୟଙ୍କ ତିନି ପ୍ରକାର ଫଳର ବିବରଣୀ ଦେଇଛ। ପୁଣ୍ୟ ଶେଷ ହେଲେ, ପ୍ରଥମ ଦୁଇଟି ଫଳ ସାଧାରଣତଃ କ୍ଷୟ ପାଏ। କିନ୍ତୁ ସେ ଲାଭ ଶୁଦ୍ଧ ଜ୍ଞାନ ଦ୍ୱାରା ମାତ୍ର ଲାଭ୍ୟ, ଯେପରିକି ତୁମେ କହିଛ। କେଉଁ ସ୍ଥାନରେ, କିପରି ଏପରି ଜ୍ଞାନ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଏ, ଶାସ୍ତ୍ର ଅଧ୍ୟୟନ ଓ ଅନ୍ୟ କିଛି ଛାଡ଼ି? ଦେହଧାରୀମାନେ ଅନ୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟ, ଯୋଗ, ଓ ଜ୍ଞାନ ଅଭ୍ୟାସରେ ନିର୍ଭର କରନ୍ତି। କିନ୍ତୁ ସେ ସ୍ଥାନର ମହିମାରେ, ଅତି ସ୍ୱଲ୍ପ ପ୍ରୟାସରେ ମଧ୍ୟ, ଦେହୀମାନେ ମୁକ୍ତି ପାଆନ୍ତି। ଭସ୍ମ ଓ ରୁଦ୍ରାକ୍ଷ ପିନ୍ଧିଲେ, କିମ୍ବା ଏକଥର ଭଗବାନକୁ ସ୍ମରଣ କଲେ, କିମ୍ବା ଅନୁଚିନ୍ତା କରି ଏଠି ବସିଲେ ମଧ୍ୟ, ଦେହୀମାନେ ମୁକ୍ତି ଲାଭ କରନ୍ତି। ମିଶ୍ର ଜାତିରେ ଜନ୍ମ ନେଇଥିବା, କିମ୍ବା ପଶୁ ଗର୍ଭରେ ପଡ଼ିଥିବାମାନେ ମଧ୍ୟ ଏହି ମହିମା ଲାଭ କରନ୍ତି। ଏପରି କହି, ମୃକଣ୍ଡୁପୁତ୍ର ଓ ଅନ୍ୟ ମହାମୁନିମାନେ ଏହା ବିବୃତ କଲେ। ନନ୍ଦୀକେଶ୍ୱର କହିଲେ: “ମୁନିଶ୍ରେଷ୍ଠ, ତୁମେ ମହେଶ୍ୱର ଭକ୍ତମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ସର୍ବୋତ୍ତମ ସ୍ଥାନ ବିଷୟରେ ପ୍ରଶ୍ନ କରିଛ। ଏହି ସ୍ଥାନ ଦେବଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ, ପ୍ରତ୍ୟେକ କାର୍ଯ୍ୟର ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ। ତୁମେ ସେମାନଙ୍କୁ ଉତ୍ତମ ପରିଚର୍ୟା କରିଛ, ଏହା ତାଙ୍କ ପାଇଁ ବଡ଼ ଉପକାର। ସ୍ୱଲ୍ପ କାର୍ଯ୍ୟ କିମ୍ବା ଜ୍ଞାନ ଦ୍ୱାରା ଏହି ଲାଭ ପୁନଃ ପୁନଃ ହୁଏ। ଯେ ନିରାସକ୍ତ, ସେ କିପରି ଗର୍ଭପାତରୁ ମୁକ୍ତ ହୁଏ? ଏହି ଦେଶଗୁଡ଼ିକୁ ମୁଁ ପୂର୍ବେ ଅବସର ଅନୁଯାୟୀ ବର୍ଣ୍ଣନା କରିଥିଲି। କିଛି ଗଙ୍ଗା ତଟରେ, କିଛି ସରସ୍ୱତୀ ତଟରେ ଅଛି। କିଛି ନର୍ମଦା ତଟରେ, କିଛି ଗୋଦାବରୀ ତଟରେ ଅଛି। କିଛି ସମୁଦ୍ର କୂଳେ, କିଛି ଦ୍ୱୀପରେ, ଅନ୍ୟାନ୍ୟ କିଛି ସରସ୍ୱତୀ ନିକଟରେ ଅଛି।” ଏଭଳି ଅରୁଣାଚଳ ମହିମା, ତାହାର ପବିତ୍ରତା ଓ ଶିବଙ୍କ ଦୟା ଅପାର, ଏହି କଥାରେ ପ୍ରକାଶ ପାଏ।