ସେ ସୁନ୍ଦର ହେଇ, ସୁନା ଦ୍ୱାର ଦ୍ୱାରା ଶୋଭିତ କାଞ୍ଚୀ ନଗରକୁ ତପସ୍ୟା ପାଇଁ ଆସିଲେ। ସେଠାରେ ତାଙ୍କ ମନରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ଏକ ଅତି ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଶତଦଳ ପଦ୍ମ ଲାଭ କଲେ, ଯାହାକୁ ସେ ନିଜେ ନିରନ୍ତର ଓ ଅବିନାଶୀ ଭାବରେ ପୂଜାରେ ବ୍ୟବହାର କରିଥିଲେ। ଏହି ଶତଦଳ ପଦ୍ମଟି ସର୍ବଦା ରାଜାମାନେ ଦ୍ୱାରା ମର୍ଯ୍ୟାଦା ଓ ସୁରକ୍ଷିତ ରହିବା ଉଚିତ। ଏହା ଦ୍ୱାରା ସମସ୍ତ ଆକାଂକ୍ଷିତ ସିଦ୍ଧି ଲାଭ ହୁଏ ଓ ମୋତେ ଅନନ୍ତ ଆନନ୍ଦ ମିଳେ। ଏହି ଶତଦଳ ପଦ୍ମ ପାଖକୁ ଯେଉଁମାନେ ଆସନ୍ତି, ସେମାନେ ଏହାକୁ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଶ୍ରଦ୍ଧାରେ ରକ୍ଷା କରିବା ଉଚିତ। ଏହି ଦୀପ୍ତିମାନ ମୋର ରୂପ ଏଠି କୁମାରୀରେ ଦେଖାଯିବ। "ତଥାସ୍ତୁ," ବୋଲି ବରଦାନ ଦାତ୍ରୀ ସମସ୍ତ ଆକାଂକ୍ଷିତ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେଲେ। ସେ ନିତ୍ୟ ଗୌରୀଙ୍କ ସାଙ୍ଗରେ, ସମସ୍ତ ଭୋଗରେ ଆବୃତ ହୋଇ, ଯେଉଁମାନେ ଦେଖନ୍ତି ଓ ପୂଜା କରନ୍ତି, ସେମାନେ ସବୁ କାମନାରେ ସଫଳ ହୁଅନ୍ତି। ସମସ୍ତ ଶ୍ରୀ ସେମାନଙ୍କ ପାଖକୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ଆସେ। ଏହି ମହତ୍ତ୍ୱ ଧାରଣ କରି, ସେମାନେ ପାପ ନାଶ ପାଆନ୍ତି। ସେମାନେ ସଦାଶିବଙ୍କ କୃପା ଓ ରକ୍ତଚୂଡ଼ ପର୍ବତର ଦର୍ଶନ ଲାଭ କରନ୍ତି। ଏଭଳି ଶିବଙ୍କ ଆଜ୍ଞାରେ, ଦେବୀ କୈଳାସ ଶିଖରରୁ ତଳକୁ ଆସିଲେ। ଯଦିଓ ପୃଥିବୀରେ ଦେବଙ୍କ ଅନେକ ପୂଜାସ୍ଥଳ ଅଛି, ଏହି ସ୍ଥାନ ସ୍ୱୟଂ ସଦାଶିବଙ୍କ ଅରୁଣାଚଳ ରୂପେ ବିରାଜିତ। ଏହି ଦୀପ୍ତିମାନ ଲିଙ୍ଗକୁ ସମସ୍ତ ଦେବତାମାନେ ପୂଜନ୍ତି। ଅରୁଣାଚଳନାଥଙ୍କ ତେଜରେ ସମସ୍ତ ପାପ ଦୂର ହୁଏ। ପରିକ୍ରମା, ପ୍ରଣାମ, ତପସ୍ୟା ଓ ନିୟମରେ, ଶଙ୍କର ସେତେ ଖୁସି ହୁଅନ୍ତିନା ଯେତେ ତପସ୍ୟା, ଯୋଗ କିମ୍ବା ଦାନରେ। ଚିରଞ୍ଜୀବୀ ବେଦ ଓ ଇତିହାସଗୁଡ଼ିକ ସ୍ୱର୍ଗେ ବ୍ୟବସ୍ଥିତ। ଏହି ମହିମା ସଂପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ମୁଁ କିମ୍ବା ଶାର୍ଙ୍ଗଧନ୍ୱା ମଧ୍ୟ ଜାଣିନାହିଁ। ଦେବମାନେ, ହରିଙ୍କ ନେତୃତ୍ୱରେ, ଏବଂ କଳ୍ପର ଆରମ୍ଭରୁ କାମଧେନୁ ଏହି ମହିମାକୁ ଧାରଣ କରନ୍ତି। ଏଠି କଳି ଦୋଷ, ରୋଗ ଓ ବିପତ୍ତି ନାହିଁ। ଏହି ସମସ୍ତ କଥା ତୁମକୁ କହିଦେଲି, ଯାହା ଶମ୍ଭୁଙ୍କ ଚରଣର ଆଶ୍ରୟ। ବେଦ ଦ୍ୱୟର ଦୁଇ କୋସାରୁ ତପସ୍ୟାର ରସ ଆସ୍ବାଦ କରି, ମୁନି ସନକ ଏହି ମହିମାକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରିଥିଲେ। ଏବେ, ଅରୁଣାଚଳର ଦ୍ୱିତୀୟ ଅର୍ଧର ମହିମା ବିବର୍ଣ୍ଣନା ସମୟରେ, ନୈମିଷାରଣ୍ୟରେ ବସିଥିବା ଋଷିମାନେ ସୂତଙ୍କୁ ପଚାରିଲେ: "ହେ ସୂତ, ସମସ୍ତ ତୀର୍ଥମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ ଶୈବ କ୍ଷେତ୍ର କେଉଁଟି?" ସୂତ କହିଲେ: "ତୁମେ ସମସ୍ତେ ଶୁଣ, ଏହି କଥା ପୂର୍ବରୁ ମୁଁ ନନ୍ଦୀଶ୍ୱରଙ୍କ ମୁଖରୁ ଶୁଣିଥିଲି।" ନନ୍ଦୀଶ୍ୱରଙ୍କୁ ଏହିପରି ପଚାରାଯାଇଥିଲା: "ମାଧ୍ୟେଶ୍ୱରଙ୍କ ମହିମା ତୁମେ ଏବେ ଅନୁଦ୍ଧାର କରିଛ। ତଥାପି, ଦେବମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସ୍ୱାମୀ, କୃପାର ସାଗର, ଆଉ ଥରେ କହ। ଏହି ତିନି ଲୋକରେ କିଛି ତୁମର ଅଜ୍ଞାତ ନାହିଁ। ସ୍ୱର୍ଗ ଓ ମୋକ୍ଷ ମଧ୍ୟରେ, ମାନବମାନେ ପାଇଁ ପୃଥିବୀ ଏକ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଧାମ। ତୁମେ ମାନବମାନେ ପାଇଁ ତିନି ପ୍ରକାର ଫଳ ଅଗ୍ରେ ବର୍ଣ୍ଣନା କରିଛ। ପୁଣ୍ୟ ଶେଷ ହେଲେ, ସାଧାରଣତଃ ପ୍ରଥମ ଦୁଇଟି ଫଳ କ୍ଷୀଣ ହୁଏ। କିନ୍ତୁ ସେଉଁଠି ଲାଭ କେବଳ ଶୁଦ୍ଧ ଜ୍ଞାନ ଦ୍ୱାରା ହୁଏ, ଯାହାକୁ ତୁମେ କହିଥିଲ।" "କେଉଁ ସ୍ଥାନରେ, କିପରି, ଏପରି ଜ୍ଞାନ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଏ, ଶାସ୍ତ୍ର ଅଧ୍ୟୟନ ବିନା? ଦେହୀମାନେ ମଧ୍ୟରେ, ଅନ୍ୟସବୁ ଜ୍ଞାନ, ଯୋଗ ଓ କର୍ମର ଅଭ୍ୟାସ ଉପରେ ନିର୍ଭର କରେ। କିନ୍ତୁ ସେଠି ଏପରି ମହିମା ଅଛି, ଯେଉଁଠାରେ କିଛି ଛୋଟ ପ୍ରୟାସରେ ମଧ୍ୟ ଦେହୀମାନେ ଲାଭ ହୁଏ। ଭସ୍ମ ଓ ରୁଦ୍ରାକ୍ଷ ପିନ୍ଧିଲେ, କିମ୍ବା କେବଳ ଠାକୁରଙ୍କୁ ଏକଥର ମନେ କଲେ, କିମ୍ବା ଅନ୍ୟଥା ଅଜାଣି ରହିଲେ ମଧ୍ୟ, ଦେହୀମାନେ ଲାଭ ହୁଅନ୍ତି। ମିଶ୍ର ଜାତିରେ ଜନ୍ମ ନେଇଥିବା କିମ୍ବା ପଶୁ ଯୋନିରେ ଥିବା ଲୋକମାନେ ମଧ୍ୟ...