ମୁଁ ତୁମକୁ ସତ୍ୟ କହୁଛି, ପୁନି ସତ୍ୟ କହୁଛି, ସତ୍ୟ ବ୍ୟତୀତ ମୋର କଥା କେବେ ମିଥ୍ୟା ହୁଏ ନାହିଁ। ଏହି ଅତି ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନର ମହିମା ଅନନ୍ୟ, ଦେବତା ଓ ମାନବ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ସମସ୍ତ ତୀର୍ଥକୁ ଛାଡ଼ି ଦେଇ ଏଠାରେ ପ୍ରଭାତ ସ୍ନାନ କରିବା ଉଚିତ। ଏଠି, ଦ୍ୱିଜଜନମାନେ, ପ୍ରାଣୀମାନେ ସ୍ଵର୍ଗଦ୍ୱାରରେ ତାଙ୍କର ଜୀବନ ତ୍ୟାଗ କରନ୍ତି। ଏହି ସ୍ଵର୍ଗଦ୍ୱାରକୁ ଦେଖ, ଏହା ମୁକ୍ତିର ଦ୍ୱାର, ଯାହା ମାନବକୁ ସ୍ଵର୍ଗଲାଭ କରାଇଥାଏ। ଏହି ସ୍ଵର୍ଗଦ୍ୱାରକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରିବା ଅତ୍ୟନ୍ତ କଠିନ, ଏଠାରେ ଦେବମାନେ ମଧ୍ୟ ସନ୍ଦେହ କରନ୍ତି ନାହିଁ। ସ୍ଵର୍ଗଦ୍ୱାରରେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ସିଦ୍ଧି ଓ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଗତି ମିଳେ; ଏଠାରେ ଧ୍ୟାନ, ଅଧ୍ୟୟନ ଓ ଦାନ ଅକ୍ଷୟ ହୁଏ। ଏଠି, ହଜାର ଜନ୍ମ ଧରି ସଞ୍ଚିତ ପାପ ମଧ୍ୟ ନଶ୍ୱର ହୁଏ। ବ୍ରାହ୍ମଣ, କ୍ଷତ୍ରିୟ, ବୈଶ୍ୟ, ଶୂଦ୍ର, ମିଶ୍ର ଜନ୍ମ, କୀଟ, ବିଦେଶୀ, ଅପବିତ୍ର ଜନ୍ମ ଥିବା ଲୋକ, ପୋକା, ପିପିଲିକା, ପଶୁ, ପକ୍ଷୀ, ପଦ୍ମମାଳା ତିଆରି କରୁଥିବା ଲୋକ, ଗରୁଡ଼ ଚିହ୍ନ ଧାରଣ କରୁଥିବା ପକ୍ଷୀ, ଆଶା ଥିଲେ କିମ୍ବା ନ ଥିଲେ, କିମ୍ବା ତୀର୍ଥକୁ ଗଲେ, ଋଷି, ଦେବତା, ସିଦ୍ଧ, ସାଧ୍ୟ, ଯକ୍ଷ, ମାରୁତ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଦେବମଣ୍ଡଳ—ସମସ୍ତେ ଏଠି ମଧ୍ୟାହ୍ନବେଳେ ଉପସ୍ଥିତ ହୁଅନ୍ତି। ଏଠି ସ୍ଵର୍ଗଦ୍ୱାରରେ ଉପବାସ ଓ ଇନ୍ଦ୍ରିୟନିଗ୍ରହ କରୁଥିବା, ଅନ୍ନଦାନ, ରତ୍ନ ଓ ଭୂମିଦାନରେ ନିୟୋଜିତ ଲୋକମାନେ, ସିଦ୍ଧ, ମହାତ୍ମା, ମୁନି ଓ ପିତୃମଣ୍ଡଳ ମଧ୍ୟ ଏଠି ବସିଥାନ୍ତି। ଦେବଦେବ ହରି ଚତୁର୍ବିଧ ରୂପ ଧାରଣ କରି ଏଠି ବିରାଜିତ। ସନାତନ ଚତୁର୍ମୁଖ ବ୍ରହ୍ମା ତାଙ୍କ ବ୍ରହ୍ମଲୋକ ତ୍ୟାଗ କରି ଏଠି ଅବସ୍ଥିତ। କୈଳାସ ଶିଖରରେ ବସିଥିବା ଶିବ ମଧ୍ୟ ଏଠି ବିରାଜିତ। ମେରୁ କିମ୍ବା ମନ୍ଦର ପର୍ବତ ପରି ବଡ଼ ପାପ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ଜ୍ଞାନ, ତପସ୍ୟା, ଯଜ୍ଞ କରୁଥିବା, ମନ୍ତ୍ରପାଠ ଓ ହୋମ କରୁଥିବା ଋଷି, ଦେବ, ଅସୁରମାନେ ଯେଉଁ ଗତି ପାଆନ୍ତି, କାଶୀରେ ଛଅ ହଜାର ବର୍ଷ ରହି ଯେଉଁ ଫଳ ମିଳେ, ବାରାଣସୀରେ ଯୋଗଯୁକ୍ତ ହୋଇ ଦେହ ତ୍ୟାଗ କଲେ ଯେଉଁ ଗତି ମିଳେ, ସ୍ଵର୍ଗଦ୍ୱାରରେ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କଲେ ସେ କେବେ ନରକ ଦେଖନ୍ତି ନାହିଁ। ପୃଥିବୀ, ଆକାଶ, ସ୍ଵର୍ଗରେ ଯେତେ ତୀର୍ଥ ଅଛି, ସମସ୍ତେ ବିଷ୍ଣୁଭକ୍ତି ଲାଭ କରି ନିଶ୍ଚିନ୍ତ ଭାବେ ଆନନ୍ଦ କରନ୍ତି। ସମସ୍ତ ଶକ୍ତି ଏଠି ବ୍ୟବହାର କରି, ତପସ୍ୟାରେ ଶକ୍ତି ସ୍ଥିର କରି, ବହୁ ଅପଦ୍ରବ୍ୟ ଦେଇ ମଧ୍ୟ ଜୀବିତ ରହିପାରିବେ। ଯଦି ସେ ସ୍ଵର୍ଗଦ୍ୱାରରେ ଦେହ ତ୍ୟାଗ କରନ୍ତି, ସେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଗତିକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି। ସ୍ଵର୍ଗଦ୍ୱାରକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରୁଥିବା ସମସ୍ତଙ୍କ ପାଇଁ ସେଇ ସମୟ ଅତି ଶୁଭ। ପୃଥିବୀରେ ଦେହଦ୍ୱାରା ଯେତେ ପାପ କରାଯାଏ, ବିଶେଷକରି ଜ୍ୟେଷ୍ଠ ମାସର ଶୁକ୍ଳ ପକ୍ଷର ପୂର୍ଣ୍ଣିମା ତିଥିରେ, ଏଠି ଉପବାସୀ, ଯୋଗୀମାନେ ହଜାର ଚନ୍ଦ୍ରୟାଗ୍ୟ କରନ୍ତି। ଏହା ଦ୍ୱାରା ବଡ଼ ପାପ ନାଶ ପାଇ, ଲୋକମାନେ ସ୍ଵର୍ଗ ପ୍ରାପ୍ତି କରନ୍ତି। ଏଠି ଚନ୍ଦ୍ରବ୍ରତର ଉତ୍ପତ୍ତି, ନିୟମ ଓ ସମାପ୍ତି ପ୍ରକ୍ରିୟା ବିସ୍ତୃତ ଭାବେ ବର୍ଣ୍ଣିତ ଅଛି। ମହାତୀର୍ଥର ମହିମା ଦେଖିବାକୁ ଅମୃତ ସମୁଦ୍ର ନିଜେ ଏଠି ପହଞ୍ଚିଥିଲେ। ଏହା ସମୟର କ୍ରମ ଓ ନିୟମ ଅନୁସାରେ ଅନେକ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟକର ଘଟଣା ସହ ଘଟିଥିଲା। ଏଭଳି ଦୟା ଲାଭ କରି, ଏହି ତୀର୍ଥ ନିଜ ନାମ ସହ ବିଶ୍ୱରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ହେଲା।