ଏଠି ଏକ ଉତ୍କଳ ମାସର ଅନୁଷ୍ଠାନ ଶେଷ କରିବାକୁ ନିର୍ଦ୍ଦେଶ ଦିଆଯାଇଛି, ଯାହା ଦିଗପାଳମାନଙ୍କ ସମାନ ମୂଲ୍ୟ ରଖିଥାଏ। ଏହି ଦିଗପାଳମାନଙ୍କୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ତୀର୍ଥ ସ୍ଥଳଗୁଡିକର ଆଗରେ ସ୍ଥାପନ କରିବାକୁ କହାଯାଇଛି, ଯାହା ଜଗତର ଉପକାର ପାଇଁ ହେବ। ଏହା ନିଶ୍ଚିତ ଯେ, ତିନି ଜଗତର ତିନି ପ୍ରକାର ଦୁଃଖ ଏହି କାର୍ଯ୍ୟରେ ଶମିତ ହେବ। ଏହି ସ୍ଥାପନ କାର୍ଯ୍ୟକୁ ଦୃଢ଼ ଭକ୍ତି ସହିତ, ସମସ୍ତ ଲୋକଙ୍କ ମଙ୍ଗଳ ପାଇଁ ସଦା କରିବାକୁ କହାଯାଇଛି। ଏହି ଉତ୍ସବ ଦଶ ଦିନ ଧରି ବଡ଼ ଉତ୍ସବ ଭାବେ ପାଳିତ ହେବ। ସନ୍ଧ୍ୟା ସମୟରେ ଶୋନାଚଳରେ ନିଜ ରୂପକୁ ନିୟମିତ ବିଧିରେ ପୂଜା କରିବାକୁ ଉପଦେଶ ଦିଆଯାଇଛି। ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ ତୁମେ କରିବାରୁ ଜଗତର ସୁରକ୍ଷା ହେବ। ଏହି ଦୁଇ କାର୍ଯ୍ୟ ପାର୍ବତୀ ଅତି ତପସ୍ୟା ସହିତ କରିଥିଲେ। ସେଇ ସମୟରେ ନଉଟି ପବିତ୍ର ତୀର୍ଥ ସ୍ଥଳ ଶୋନାଚଳରେ ପ୍ରକଟ ହେଲା। ପର୍ବତକନ୍ୟା ଋଷିମାନେ ଅନୁମତି ଦେଲେ, ସେ ସେଠାରେ ପବିତ୍ର ତୀର୍ଥରେ ନିମନ୍ତ୍ରଣ ନେଲେ। ତାଙ୍କର ତେଜ ଏଠାରେ ବ୍ୟପ୍ତ ହେଇ ସ୍ଥଳକୁ ତୁରନ୍ତ ଚମକାଇଲା। ଶିବଙ୍କୁ ବିଚ୍ଛିନ୍ନ ହେବାର ଦୁଃଖରେ ପର୍ବତକନ୍ୟାର ମନ ଅସ୍ଥିର ହେଇଗଲା। ସେ ମୃଦୁ ହାସ୍ୟ ସହିତ ଜଳରେ ଏକ ପଦ୍ମ ତିଆରି କଲେ। ସମୟୋଚିତ ଫଳ ସହିତ ସେଗୁଡିକ ତୁରନ୍ତ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଲା। କାର୍ତ୍ତିକ ମାସରେ, କୃତ୍ତିକା ନକ୍ଷତ୍ର ସମୟରେ, ରାତି ସମୟରେ, ବିଶ୍ୱଜନନୀ ପର୍ବତ ଅରୁଣର ମୂର୍ତ୍ତି ଲିଙ୍ଗକୁ ପୂଜା କଲେ। ଏହି ଅରୁଣ ପର୍ବତର ଲିଙ୍ଗ, ଯାହା ବଡ଼ ପାପକୁ ନଶ୍ୱ କରେ, ତା’କୁ ପୂଜା କଲେ। ଅଗ୍ନିର ଆକାର ଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ସେ ଜଗତର ଶୁଭ ପାଇଁ ଶାନ୍ତ ହେଲେ। ଅରୁଣ ପର୍ବତର ମହାପ୍ରଭୁ, ରୂପ ଓ ରୂପର ସାଗର, ତୁମେ ସମସ୍ତ ତେଜର ମୂଳ ଭାବରେ ଘୋଷିତ ହେଉଛ। ଏହି ଦିବ୍ୟ ତେଜ, ଯାହା ପୂର୍ବେ ବ୍ରହ୍ମା ଦେଖିଥିଲେ ଏବଂ ବିଷ୍ଣୁ ଖୋଜିଥିଲେ, ମୋତେ ଦେଖାଅ। ସେଠି ଏହି ଦିବ୍ୟ ତେଜ ପ୍ରକଟ ହେଲା, ସମସ୍ତ ଜଗତକୁ ଏହାର ଚମକରେ ଭରିଦେଲା। ଏହି ତେଜ ଦେଖିବାକୁ ମିଳିଲା, ଯାହା ବିଶ୍ୱ ପ୍ରଳୟର ଅନେକ ଅଗ୍ନି ପରି ଦେଖାଯାଉଥିଲା। ପଦ୍ମନୟନୀ ପର୍ବତକନ୍ୟା ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟରେ ହୃଦୟ ଭରିଗଲା ଏବଂ ସେ ଆନନ୍ଦିତ ହେଲେ। ଏହି ସମୟରେ ଏକ ସୁନା ମାନବ, ମଧୁର କଣ୍ଠରେ କହିଲେ: “ଏହି ତେଜସ୍ଵୀ ରୂପ ତୁମେ ଦେଖିଛ। ତୁମେ ପୃଥିବୀରେ ତପସ୍ୟା କରୁଛ—ଏହାପରେ ଆଉ କଣ ଚାହୁଁଛ?” ସେଠି ଏହି ତେଜ ଦେଖିବାରୁ ସମସ୍ତ ଅସ୍ଥିରତା ଶାନ୍ତ ହେଲା। ପର୍ବତକନ୍ୟା ହଠାତ୍ ତାଙ୍କ ଗଳାରେ ଅବସ୍ଥିତ ଲିଙ୍ଗକୁ ଧରିଲେ। ସେ ମୋତେ ଆଶ୍ରୟ କଲେ, ମୋ ଗଳାରେ ଲିଙ୍ଗ ଆକାର ରଖି। ମୋତେ ପୂଜା ଏବଂ ଧ୍ୟାନ କରି, ସେ ଗଣମାନଙ୍କର ନାୟିକା ହେବାର ସମ୍ପାଦନ କଲେ। ଦୀର୍ଘକାଳ ମଲ୍ଲିଙ୍ଗକୁ ଧାରଣ କରିଛି; ତେଣୁ ତାଙ୍କର ସମ୍ପାଦନ ଦେବତ୍ୱରୁ ଆସିଛି। ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ ମୁକ୍ତି ଚାହୁଁଥିବା ଭକ୍ତମାନେ ସାଧାରଣତଃ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ଏହା ଏପରି ଫଳ ଦେଉନାହିଁ; ବଜ୍ର ପରି ଏହା ନଶ୍ୱ କରିଦେଇଥାଏ। ଦେଖିବାର ଫଳ ଫଳଦାୟୀ, ଏହା ସମସ୍ତ ଦୋଷ ନଶ୍ୱ କରିଥାଏ। ପର୍ବତକନ୍ୟା ତୁମକୁ, ଅପୀତକୁଚ, ଭକ୍ତମାନଙ୍କର ପ୍ରେମିକା ଏବଂ ରକ୍ଷକ ଭାବରେ ତିଆରି କଲେ। ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ ନାମରେ ତୁମେ ଭବାପୀତକୁଚା ଭାବରେ ଚିହ୍ନିତ ହେଉଛ। ମୋତେ, ଦୟାର ମୂର୍ତ୍ତି, ଅପୀତକୁଚ ନାୟକକୁ ପୂଜା କର। ଏହିପରେ ପର୍ବତକନ୍ୟା ନମସ୍କାର କରି, ପ୍ରାର୍ଥନା କଲେ ଏବଂ ଅମ୍ବିକା ତାଙ୍କୁ କହିଲେ।