ଶିବଙ୍କ ଆଜ୍ଞାନୁସାରେ, ମହିଷ ଆକାରରେ ଥିବା ତାଙ୍କର ବିନାଶ ମାତ୍ର ଦେବୀଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ହେବାକୁ ଥିଲା। ଶିବଙ୍କ ଅଂଶ ଭାବେ ଅନୁଭୂତ ସିଦ୍ଧମାନେ ଯେଉଁଠାରେ ଅପମାନିତ ହୁଅନ୍ତି, ସେଠାରେ କିଏ ଅଶାନ୍ତି ଅନୁଭବ କରିନଥାଏ? ଏହି ସିଦ୍ଧମାନଙ୍କ ଦୟାରୁ ଅପମାନ ଦୋଷ ଦୂର ହୋଇଥିଲା। ଶାପର ଦୋଷ ଆସିଥିଲାବେଳେ ଏବଂ ମହିଷ ଆକାର ଦୂର ହୋଇଥିଲା, ତେବେ ଅରୁଣାଚଳ ନାମକ ଦୀପ୍ତିମୟ ଲିଙ୍ଗ ଦର୍ଶନ କରିବା ଉଚିତ। ମହିଷ ଆକାର ରହିଥିବାବେଳେ, ଅହଂକାରରେ ଅନ୍ଧ ହୋଇ, ସେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଲିଙ୍ଗ ସହିତ ଏକତ୍ରିତ ହୋଇଥିଲେ। ତିନିଟି ପୂର୍ବ ନଗରରେ, ତିନିଟି ଲିଙ୍ଗ ଦେଖାଯାଇଥିଲା ଏବଂ ରୁଦ୍ରଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପୂଜିତ ହୋଇଥିଲା। ଦିକ୍ଷା ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ବିଧି ବିନା ଦିଆଯାଇଥିବା ଲିଙ୍ଗ ବିନାଶ କରିବାକୁ କୁହାଯାଏ। କେତେବେଳେ ତାହା ସନ୍ନ୍ୟାସୀମାନଙ୍କ ବ୍ୟାଖ୍ୟାରୁ ନିଶ୍ଚିତି ଲାଭ କରିଥିଲେ। ତୁମର କମଳପାଦ ସ୍ପର୍ଶରେ ସେ ମୁକ୍ତି ଲାଭ କରିଛନ୍ତି—ଏଥିରେ କୌଣସି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ। ସେଇ ପବିତ୍ର ପର୍ବତର ଦର୍ଶନ ସବୁଠୁ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ପାପମୋଚନ ବୋଲି ଗଣାଯାଏ। ସମସ୍ତ ଦୋଷ ଦୂର କରିବା ପାଇଁ ସମସ୍ତ ପବିତ୍ର ଜଳକୁ ଆହ୍ୱାନ କର। ଅଘମର୍ଷଣ ସୂକ୍ତ ଓ ଲିଙ୍ଗ ସହିତ ସ୍ନାନ କର। ଅରୁଣାଦ୍ରି ରୂପୀ ଶିବଙ୍କୁ ଦ୍ରବ୍ୟ ଓ ସେବାରେ ପୂଜା କର। ମୁନିଙ୍କ ଶିବତତ୍ତ୍ୱ ଭରିଥିବା ଉପଦେଶ ଶୁଣି, ପାର୍ବତୀ ଦେବୀ ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ କରି, ଅତ୍ୟନ୍ତ ପ୍ରସନ୍ନ ହେଲେ। ଏହିପରେ, ଶିବଭକ୍ତଙ୍କୁ କ୍ଷତି ପହଞ୍ଚିବା ଭୟରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ସନ୍ଦେହକୁ ଗିରିଜା ତ୍ୟାଗ କଲେ। ଏବେ, ଆକାଶରୁ ମଧୁର ଶବ୍ଦ ଶୁଣାଗଲା। ଗଙ୍ଗା, ଯମୁନା, ସିନ୍ଧୁ, ଗୋଦାବରୀ ଓ ସରସ୍ୱତୀ—ଏହି ପବିତ୍ର ନଦୀମାନେ, ଏଠାରେ ପାହାଡ଼ ଉପରେ ନବ ତୀର୍ଥ ରୂପେ ପ୍ରକଟ ହେଉ। ଏଠାରେ ଆଶ୍ୱିଯୁଜ ମାସରେ ଯେତେବେଳେ ଜ୍ୟେଷ୍ଠା ନକ୍ଷତ୍ର ଆସିବ, ତେବେ ଏଠାରେ ଏକ ମାସ ଧରି ଉତ୍ସବ ଉଦ୍ଯାପନ କର, ଯେଉଁଥିରେ ଦିଗ୍ପାଳମାନଙ୍କ ସମାନ ମହତ୍ତ୍ୱ ଥିବ। ସମସ୍ତ ତୀର୍ଥମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଏହାକୁ ଅଗ୍ରସ୍ଥାନ ଦିଅ, ଯାହା ସମସ୍ତ ଜଗତର କ୍ଷେମ ନିମିତ୍ତ। ଏହାଦ୍ୱାରା ତିନି ଲୋକର ତିନି ପ୍ରକାର ଦୁଃଖ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବରେ ଦୂର ହେବ। ଏହି ନବ ତୀର୍ଥକୁ ଦୃଢ ଭକ୍ତିସହିତ ସ୍ଥାପନ କର, ସଦା ସମସ୍ତଙ୍କ ମଙ୍ଗଳ ପାଇଁ। ଦଶ ଦିନ ଧରି ମହାଉତ୍ସବ ହେଉ। ସନ୍ଧ୍ୟା ବେଳେ ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ ଶୋଣାଚଳରେ ମୋ ରୂପର ପୂଜା କର। ତୁମେ ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ କଲେ, ସମସ୍ତ ଜଗତର ରକ୍ଷା ହେବ। ପାହାଡ଼କୁ ଜନ୍ମଦେଇଥିବା ଦେବୀ ଏହି ଦୁଇ କାର୍ଯ୍ୟକୁ ତପସ୍ୟା ଦ୍ୱାରା ସମ୍ପାଦନ କଲେ। ଏହି ସମୟରେ, ନବ ତୀର୍ଥ ଏଠାରେ ପ୍ରକଟ ହେଲା। ମୁନିମାନଙ୍କ ଅନୁମତିରେ ସେ ଏହି ପବିତ୍ର ସ୍ନାନ କଲେ। ତାଙ୍କ ଅନ୍ତଃସ୍ଥ ତେଜ ଏଠାକୁ ଦୀପ୍ତିମାନ କରିଦେଲା। ଶିବଙ୍କୁ ଦୂର କରାଯିବାର ଦୁଃଖରେ ତାଙ୍କ ମନ ଅଶାନ୍ତ ହେଲା। ମୃଦୁ ହାସ୍ୟ ସହିତ ସେ ଜଳରେ ଏକ ପଦ୍ମ ସୃଷ୍ଟି କଲେ। ଏହି ସମୟର ଫଳ ଅନୁଯାୟୀ ସମସ୍ତ କାମନା ପୂରଣ ହେଲା। କାର୍ତ୍ତିକ ମାସରେ, କୃତ୍ତିକା ନକ୍ଷତ୍ର ଅବସ୍ଥାନରେ ରାତି ବେଳେ, ବିଶ୍ୱଜନନୀ ଦେବୀ ଅରୁଣ ପର୍ବତର ଲିଙ୍ଗକୁ ପୂଜିଲେ। ସେଇ ଦୀପ୍ତିମୟ ପର୍ବତ ଲିଙ୍ଗ, ଯାହା ସମସ୍ତ ମହାପାପ ନାଶ କରେ, ତାହାକୁ ସେ ପୂଜିଲେ। ଅଗ୍ନିର ଆକାର ଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ସେ ଜଗତର ମଙ୍ଗଳ ପାଇଁ ସାନ୍ତ ହେଲେ। ଅରୁଣ ପର୍ବତର ନାଥ, ରୂପ ଓ ଶୋଭାର ସାଗର, ତୁମେ ସମସ୍ତ ତେଜର ମୂଳ ଭାବେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ।