ଶିବଙ୍କ ଲିଙ୍ଗଧାରୀ ଭକ୍ତମାନଙ୍କୁ ବିଶେଷ ଭାବରେ ମହାଦେବ ଶିବ ସମ୍ମାନ ଦେଇଥାନ୍ତି। ଯେଉଁମାନେ ଅଜୟ ଥିଲେ, ସେମାନେ ପୂର୍ବରୁ ଲିଙ୍ଗକୁ ତ୍ୟାଗ କରିବା ଦ୍ୱାରା ଶମ୍ଭୁଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ବିନଶ୍ଟ ହୋଇଥିଲେ। ଏହା ଦେଖି, ଗିରିଜା ଚିନ୍ତା କଲେ—"ମୁଁ କିପରି ଏହି ଅପରାଧ ଦୂର କରିପାରିବି, ଯାହା ଶିବଭକ୍ତଙ୍କୁ ହତ୍ୟା କରିବା ଦ୍ୱାରା ହୋଇଛି?" ସେ ନିଷ୍ପତ୍ତି କଲେ, "ମୁଁ ତୀର୍ଥଯାତ୍ରା କରିବି, ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଶମ୍ଭୁ ପ୍ରସନ୍ନ ହେଉନାହାନ୍ତି। ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନରେ ସ୍ନାନ କରି, ମୁଁ ପାପରୁ ଶୁଦ୍ଧି ଲାଭ କରିବି।" ଏହିପରି ଭୟରେ ବିକଳ ହୋଇଥିବା ଗିରିଜାଙ୍କୁ, ଶିବଧର୍ମର ଜ୍ଞାନୀ ଏକ ଉତ୍ତର ଦେଲେ—"ହେ ପାର୍ବତୀ, ଧର୍ମର ସୂକ୍ଷ୍ମ ତତ୍ତ୍ୱକୁ ଜାଣିଥିବା ଲୋକ ବହୁତ ଦୁର୍ଲଭ। ଶାସ୍ତ୍ରରେ ଏକୁଶି ଖର୍ବ ଧର୍ମ ଉଲ୍ଲେଖ ହୋଇଛି, ଯାହା ପାଞ୍ଚ ଭିନ୍ନ ଉପାୟରେ ବ୍ୟାଖ୍ୟା କରାଯାଇଛି। ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ, ବଡ଼ ବଡ଼ ଋଷିମାନେ ମଧ୍ୟ ଏହି ଧର୍ମକୁ ଶିରୋବନ୍ଦନ କରି ସ୍ୱୀକାର କରନ୍ତି। ଏହି ପାଞ୍ଚଟି ହେଉଛି ମହାବ୍ରତ, ଶିବପଥର ମୂଳ ଉତ୍ସ। ସବୁଠାରୁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଏବଂ ସର୍ବଦା ସୁଲଭ ହେଉଛନ୍ତି ଶିବ। ଯେଉଁମାନେ ଦ୍ୱେଷ ରହିତ, ଶିବଙ୍କୁ ନିଷ୍ଠାରେ ଭଜନ୍ତି, ଏବଂ ଶିବଙ୍କ ଆଜ୍ଞା ପାଳନ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ସମସ୍ତ ସଫଳତା ପ୍ରଦାନକାରୀ ମହାଦେବଙ୍କୁ ସଦା ପୂଜନ୍ତି। ଯେଉଁମାନେ ଶିବଧର୍ମକୁ ଭଙ୍ଗ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ତୁରନ୍ତ ବିନଶ୍ଟ ହେବା ଉଚିତ। ଏହିପରି ଅଧର୍ମୀକୁ ନିଷ୍କପଟ ଭାବେ ଦଣ୍ଡିତ କରିବା ଉଚିତ। ଯେତେବେଳେ ଶିବଧର୍ମ ନଶ୍ଟ ହୁଏ, ସେଠାରେ ଶକ୍ତି ଉଦିତ ହୁଏ। ଏହି କାରଣରୁ, ହେ ଦେବୀ, ସେ କେହି ଜିତିପାରିବେ ନାହିଁ, ଏହିପାଇଁ ସମସ୍ତ ଦେବତାମାନେ ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କୁ ମନେ ପ୍ରଣାମ କରନ୍ତି।" "ମହାୃଷିମାନଙ୍କ ଶିବଭକ୍ତି ଦ୍ୱାରା, ସେ ଦୁଷ୍ଟକୁ ଶାପ ଦେଇଥିଲେ—'ଏହି ଦୁଷ୍ଟ ମହିଷାସୁର ପରି ଏକ ମହିଷ ହେଉ।' ସେ ମୁଣ୍ଡ ନମାଇ ଚାରଣା ପାଇଁ ଚେଷ୍ଟା କଲେ, ଶାପମୁକ୍ତି ପାଇଁ ନିବେଦନ କଲେ। ଶିବଙ୍କ ଆଜ୍ଞା ଅନୁସାରେ, ମହିଷ ରୂପରେ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ତାଙ୍କର ବିନାଶ ଦେବୀଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ହେବ। ଶିବଙ୍କ ରୂପ ହେଉଥିବା ସିଦ୍ଧମାନ୍ୟଙ୍କୁ ଅସମ୍ମାନ କରାଯିବାରେ କିଏ ଦୁଃଖିତ ହୁଏ ନାହିଁ? ସିଦ୍ଧମାନ୍ୟଙ୍କ ଦୟାରେ ତୁମେ ଏହି ଶାପମୁକ୍ତି ପାଇଛ। ଯେତେବେଳେ ଶାପର ଦୋଷ ଉପସ୍ଥିତ ହେଲା ଏବଂ ମହିଷ ରୂପ ଦୂର ହେଲା, ସେତେବେଳେ ଅରୁଣାଚଳ ନାମକ ଦୀପ୍ତିମାନ୍ ଲିଙ୍ଗକୁ ଦର୍ଶନ କରିବା ଉଚିତ। ମହିଷ ରୂପରେ ଅହଂକାରରେ ଅନ୍ଧ ହୋଇ ସେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଲିଙ୍ଗ ସହିତ ଏକତ୍ରିତ ହେଲେ। ପୂର୍ବରୁ ତିନି ନଗରରେ ତିନି ଲିଙ୍ଗ ଦେଖି ରୁଦ୍ର ପୂଜା କରିଥିଲେ। ଦୀକ୍ଷା ଓ ଅନ୍ୟ ଉପଚାର ବିନା ଦିଆଯାଇଥିବା ଲିଙ୍ଗକୁ ବିନଶ୍ଟ କରିବାକୁ ଶାସ୍ତ୍ର କହିଛି। କେତେବେଳେ ତାଙ୍କର ନିଶ୍ଚୟ ହେଲା ଯେ, ମେଣ୍ଡିକାଣ୍ଟମାନେ ଯେଉଁ ବ୍ୟାଖ୍ୟା ଦେଇଥିଲେ, ତାହାରୁ ସେ ଦୃଢ଼ ବିଶ୍ୱାସ ପାଇଲେ। ତୁମର ପଦପଦ୍ମ ସ୍ପର୍ଶରେ ସେ ମୁକ୍ତି ପାଇଛି—ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ। ଏହି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପର୍ବତର ଦର୍ଶନକୁ ସବୁଠୁ ଉଚ୍ଚ ପାପପ୍ରୟଶ୍ଚିତ ବୋଲି ମନାଯାଏ। ସମସ୍ତ ଦୋଷ ଦୂର କରିବା ପାଇଁ ସମସ୍ତ ପବିତ୍ର ଜଳକୁ ଆହ୍ୱାନ କର। ଅଘମର୍ଷଣ ସୂକ୍ତ ଓ ଲିଙ୍ଗ ସହିତ ସ୍ନାନ କରିବା ଉଚିତ। ଅରୁଣାଦ୍ରି ଶିବଙ୍କୁ ଭକ୍ତିଭାବରେ ନିବେଦନ ଓ ସେବା ସହିତ ପୂଜା କର।" ଋଷିଙ୍କ ଏହି ଶିବତତ୍ତ୍ୱ ଭରିଥିବା ଉପଦେଶ ଶୁଣି, ପାର୍ବତୀ—ଏହି ଜଗତର ରକ୍ଷକୀ, ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ ଦେଇ, ଅତ୍ୟନ୍ତ ପ୍ରସନ୍ନ ହେଲେ। ଏବେ ଗିରିଜାଙ୍କ ମନରେ ଯେଉଁ ସନ୍ଦେହ ଥିଲା, ଶିବଭକ୍ତଙ୍କୁ ହାନି କରିବା ଭୟରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ, ସେତିକି ତ୍ୟାଗ କଲେ। ଏହି ସମୟରେ ଆକାଶରୁ ଏକ ମଧୁର ଧ୍ୱନି ଉପସ୍ଥିତ ହେଲା। ଏହି ଧ୍ୱନି ଘୋଷଣା କଲା—"ଗଙ୍ଗା, ଯମୁନା, ସିନ୍ଧୁ, ଗୋଦାବରୀ ଓ ସରସ୍ୱତୀ, ଏଠି ଏହି ପାହାଡ଼ର ପଥର ତଳେ ନବଟି ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନ ଉପସ୍ଥିତ ହେଉ। ଏହି ଆଶ୍ୱିଯୁଜ ମାସରେ, ଯେତେବେଳେ ଜ୍ୟେଷ୍ଠା ନକ୍ଷତ୍ର ଆସିବ..." (ଏଠିରେ କଥା ଅଗ୍ରଗତି ପାଏ।