ଧର୍ମପରାୟଣ ଲୋକମାନେ ଏଠାରେ ବିଶେଷ ଉତ୍ସବର ଆୟୋଜନ କଲେ, ଯାହା ଶେଷ ନାଗଙ୍କ ପୂଜା ସହିତ ଆରମ୍ଭ ହେଲା। ଦ୍ୱିଜମାନେ ଭକ୍ତିଭାବରେ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହେଲେ, ପ୍ରଥମେ ନାଗଙ୍କ ପୂଜା ସମ୍ପନ୍ନ ହେଲା। ଏଠି ଯେଉଁମାନେ ମନୋନିବେଶ ସହିତ ବୈଶାଖ ମାସରେ ସ୍ନାନ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ମହାଫଳ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି। ଏହିଠାରେ ମାଧବ ମାସରେ ମନୁଷ୍ୟମାନେ ଉତ୍ସାହ ସହିତ ସଂସ୍କାର କରିବା ଉଚିତ, କାରଣ ଏଠି ସ୍ନାନ କଲେ ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ଫଳ ପ୍ରଦାନ କରେ। ଯିଏ ଏଠି ଭଲଭାବରେ ଶୃଙ୍ଗାରିତ ଦୁଧା ଗାଈ ଦାନ କରି, ତାହାକୁ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ଉପହାର ଦେଇଥାଏ, ସେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବରେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଅମର ଲୋକରେ ଚିରକାଳ ରହିଥାଏ। ଏଠି ଶ୍ରଦ୍ଧାବାନ୍ ଲୋକମାନେ ବିଶେଷ ଭାବେ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ, ଲକ୍ଷ୍ମୀ-ନାରାୟଣଙ୍କ ଆନନ୍ଦ ପାଇଁ ଏବଂ ବିଶେଷତଃ ଲକ୍ଷ୍ମୀ ଲାଭ ପାଇଁ। ସମସ୍ତ ପବିତ୍ର ସ୍ଥଳ ଏଠି ଏକତ୍ରିତ ହୋଇ ଥାନ୍ତି, ଏଠି ସ୍ନାନ କଲେ ସମସ୍ତ ତୀର୍ଥର ଫଳ ମିଳେ। ଏଠି ଶେଷଙ୍କୁ ସ୍ଥାପିତ କରାଯାଇଥିଲା, ଯିଏ ପୃଥିବୀର ଭାର ହ୍ରାସ କରିପାରନ୍ତି। ସେହି ସମୟରୁ ଏହି ତୀର୍ଥ ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟ ପ୍ରସିଦ୍ଧି ପାଇଲା। ଶ୍ରାବଣ ମାସର ଶୁକ୍ଳ ପଞ୍ଚମୀ ତିଥିରେ ସହସ୍ରଧାରା ତୀର୍ଥରେ ଯିଏ ସ୍ନାନ କରେ, ସେ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଏ। ହେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପୁରୁଷ, ଏଠି ଯିଏ ଶ୍ରଦ୍ଧା ଓ ଶକ୍ତିଅନୁସାରେ ବିଧିମତ ଭାବେ ସ୍ନାନ ଓ ଦାନ କରେ, ସେ ମହାଫଳ ଲାଭ କରେ। ଏହିପରେ ଋଷି କୃଷ୍ଣଦ୍ୱୈପାୟନ ମୃଦୁ ଶବ୍ଦରେ କହିଲେ, "ତୁମଠାରୁ ଶୁଣି ମୋ ମନ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଆନନ୍ଦ ପାଇଛି। ଏବେ ଆଉ ଏକ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ତୀର୍ଥ ବିଷୟରେ ଏକଥା କହ।" ତେବେ ଅଗସ୍ତ୍ୟ ମୁନି କହିଲେ, "ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ମୁଁ ତୁମକୁ ଆଉ ଏକ ଅପୂର୍ବ ତୀର୍ଥ ବିଷୟରେ କହିବି। ପ୍ରଭୁ ନିଜେ ସ୍ୱର୍ଗଦ୍ୱାରର ମହିମା ବିସ୍ତୃତ ଭାବେ ବର୍ଣ୍ଣନା କରିପାରନ୍ତି। ପୂର୍ବ ସରୟୂ ନଦୀର ଜଳରେ ଥିବା ହଜାର ଧାରାରୁ ଏହା ଆରମ୍ଭ, ଏହି ସ୍ୱର୍ଗଦ୍ୱାରର ବିସ୍ତାର ପୁରାତନ ଜ୍ଞାନୀମାନେ ବିବର୍ଣ୍ଣନା କରିଛନ୍ତି। ମୋ କଥା ସତ୍ୟ, ସତ୍ୟ, ପୁଣି ସତ୍ୟ—ମୋ ବାଣୀ କଦାଚିତ୍ ମିଥ୍ୟା ନୁହେଁ। ଦେବତା ଓ ମାନବ ତୀର୍ଥଗୁଡ଼ିକୁ ଛାଡ଼ି, ଏଠି ସ୍ନାନ କରିବା ଉଚିତ। ସ୍ୱର୍ଗଦ୍ୱାରରେ ପ୍ରାଣୀମାନେ ତାଙ୍କର ଜୀବନ ତ୍ୟାଗ କରନ୍ତି। ଏହି ସ୍ୱର୍ଗଦ୍ୱାର ମୁକ୍ତି ପାଇଁ ଦ୍ୱାର, ଯାହା ମନୁଷ୍ୟଙ୍କୁ ସ୍ୱର୍ଗ ଦେଇଥାଏ। ଦେବମାନେ ମଧ୍ୟ ଏହି ସ୍ୱର୍ଗଦ୍ୱାରକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରିପାରନ୍ତି ନାହିଁ, ଏହା ଅତ୍ୟନ୍ତ ଦୁର୍ଲଭ। ଏଠି ସ୍ୱର୍ଗଦ୍ୱାରରେ ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟ ସିଦ୍ଧି ଏବଂ ପ୍ରବେଶ ମିଳେ; ଏଠି ଧ୍ୟାନ, ଅଧ୍ୟୟନ ଓ ଦାନ ଅକ୍ଷୟ ହୁଏ। ଏଠି ହଜାର ଜନ୍ମର ପାପ ମିଟିଯାଏ। ବ୍ରାହ୍ମଣ, କ୍ଷତ୍ରିୟ, ବୈଶ୍ୟ, ଶୂଦ୍ର, ମିଶ୍ର ଜାତି, ବିଦେଶୀ, କୀଟ, ପକ୍ଷୀ, ଏବଂ ଅଶୁଦ୍ଧ ଜନ୍ମ ଥିବା ଲୋକ, ପ୍ରତ୍ୟେକ ପ୍ରାଣୀ, ପତଙ୍ଗ, ପଶୁ, ଓ ପକ୍ଷୀମାନେ, କମଳମାଳା ତିଆରି କରୁଥିବା ଏବଂ ଗରୁଡ଼ ଧ୍ୱଜ ଧାରଣ କରୁଥିବା ପକ୍ଷୀମାନେ, ଇଚ୍ଛା ସହିତ କିମ୍ବା ଇଚ୍ଛା ବିନା ଏଠିକୁ ଆସିଥିବା, ଋଷି, ଦେବ, ସିଦ୍ଧ, ସାଧ୍ୟ, ଯକ୍ଷ, ମାରୁତ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଦେବତାମାନେ, ଏଠି ଦ୍ୱିପ୍ରହରେ ଉପସ୍ଥିତ ହୁଅନ୍ତି। ଏଠି ଯିଏ ଉପବାସ ଓ ଇନ୍ଦ୍ରିୟନିଗ୍ରହ କରେ, ଯିଏ ଅନ୍ନଦାନ, ରତ୍ନ ଓ ଭୂମିଦାନ କରେ, ସେମାନେ ଏଠି ସିଦ୍ଧ, ମହାତ୍ମା, ଋଷି ଓ ପିତୃମାନେ ବସିଥାନ୍ତି। ଦେବତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଦେବ, ଚତୁର୍ମୁଖ ଚିରଞ୍ଜୀବୀ ହରି ନିଜେ ଏଠି ଚତୁର୍ବିଘ୍ନ ରୂପେ ବିରାଜିଥାନ୍ତି। ଚତୁର୍ମୁଖ ବ୍ରହ୍ମା ଏହି ସଂସାରକୁ ତ୍ୟାଗ କରି ଏଠି ଅବସ୍ଥିତ। କୈଳାସ ପର୍ବତରେ ଥିବା ଶିବ ମଧ୍ୟ ଏଠି ସ୍ଥାପିତ ଅଛନ୍ତି। ଏଭଳି ଏହି ପବିତ୍ର ତୀର୍ଥ ଏବଂ ସ୍ୱର୍ଗଦ୍ୱାରର ମହିମା ଅନନ୍ୟ, ଯାହାକୁ ଶ୍ରଦ୍ଧା, ଭକ୍ତି ଓ ନିଷ୍ଠା ସହିତ ଅନୁଷ୍ଠାନ କଲେ ମହାଫଳ ମିଳେ।