ଗୌରୀଙ୍କ ଦିପ୍ତି ଦିଶାଦିଶାକୁ ପୂର୍ଣ୍ଣ କରିଦେଲା, ତାଙ୍କର ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଶକ୍ତି ସହିବା ଅସମ୍ଭବ ହେଉଥିଲା। ଏହି ଦେଖି ତାଙ୍କ ନିଜ ଦାହଜ୍ୱଳ ଶକ୍ତି ଅପାର ଭୟଙ୍କର ଭାବରେ ପ୍ରକାଶିତ ହେଲା, ଯାହା କେହି ସହିପାରିବେନି। ଏହି ଦୁଷ୍ଟ ମହିଷାସୁରକୁ କିଛି ଉପାୟରେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବରେ ନିବୃତ୍ତ କରିବା ଆବଶ୍ୟକ। ତାଙ୍କୁ ଦୂତର ମାଧ୍ୟମରେ ମୃଦୁ ଏବଂ ମୂଳ ନିମିତ୍ତରେ ଅନ୍ତରଙ୍ଗ କଥା କହି ଆଣିବା ଉଚିତ। ଅନ୍ୟାୟ କରୁଥିବା ଲୋକମାନେ ଯଦି ଧର୍ମର କଥା ଶୁଣନ୍ତି, କିମ୍ବା ମନ ଧର୍ମକୁ ଦେଖିଲେ, ଶାନ୍ତି ଉଦ୍ଭବ ହେବ। ତପସ୍ୟାରେ ଲିନ ଲୋକମାନେ କ୍ରୋଧକୁ ବିଦାୟ ଦେଲେ, ସେହି ସମୟରେ ସଫଳତା ନିଶ୍ଚିତ। ଏହିପରି ଭାବି, ଗୌରୀ ଦେବୀ ଦେବତାମାନଙ୍କ ଗୁରୁ, ମୁକ୍କିର ମୁହଁରେ ଥିବା ମହାମୁନିଙ୍କୁ ସମ୍ବୋଧନ କରି କହିଲେ, “ଯାଅ, ମହାମୁନି, ତୁମେ ମାୟାରେ ନିପୁଣ। ଅନ୍ୟଥା, ଅରୁଣା ପର୍ବତର ଉତ୍ତମ ନାୟକଙ୍କୁ ଅପମାନ କରିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ। ଏଠାରେ କଳିଯୁଗର ଦୁଃଖ କିମ୍ବା ଦେତ୍ୟମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଅପମାନ ନାହିଁ। ପୂର୍ବଜନ୍ମର ଶୁଭ କର୍ମ ଦ୍ୱାରା ତୁମେ ବିଶେଷ ଶକ୍ତି ଓ ସମୃଦ୍ଧି ପାଇଛ। ଶିବଙ୍କ ଦୟାରେ ଏଇ ସମ୍ପଦ ତୁମେ ପୂର୍ବ ତପସ୍ୟାର ଫଳରେ ପାଇଛ। ଏଠାରେ ସଦା ଧର୍ମରେ ନିଷ୍ଠ ଲୋକ ଓ ଶିବଭକ୍ତମାନଙ୍କ ନିବାସ। ତୁମେ ଅଦ୍ୱିତୀୟ ସାମ୍ରାଜ୍ୟ ଓ ଅପାର ଶକ୍ତି ପାଇଛ। ଏଠାରେ ଏକ ଜନନୀକୁ ମୁଁ ପୁନି ଦେଖିଛି, ଯିଏ ବିଶେଷ ଶକ୍ତିହୀନ ବୋଲି ଚିନ୍ତା ହେଉଛି। କିମ୍ବା ଶିବଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରମାଣିତ ଶାସ୍ତ୍ର କିମ୍ବା ବିଭିନ୍ନ ତର୍କ ଦ୍ୱାରା—ତୁମେ ତୁମ ଶକ୍ତିର ଉପରେ ଅଭିମାନ କରି ସମସ୍ତ ଜଗତକୁ ଉତ୍ପୀଡନ କରୁଛ। ତୁମେ ତୁମ ସମସ୍ତ ସେନାକୁ ସଜ୍ଜ କରି ପ୍ରମୁଖ ଭାଗରେ ରଖ। ମୋ ଅସ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ତୁମ ଜୀବନ ଓ ସେନା ନିବୃତ୍ତ ହେବା ସମୟରେ—ଏହି ସବୁ ରୋକି ରଖିଥିଲେ ମଧ୍ୟ କର୍ମ ଦ୍ୱାରା ଲୋକ ଚଳିଥାଏ। ତୁମେ ମଧ୍ୟ ଦୟାର ଅନେକ କଥା କହିବା ଉଚିତ। ଗୌରୀଙ୍କ ନିର୍ଦ୍ଦେଶ ପାଇ, ବାନରମୁହଁ ମହାମୁନି କଥା କହିଲେ। ସେ ସମସ୍ତ କଥା ଶୁଣି, ତାଙ୍କ ମନେ ଖୁବ କ୍ରୋଧ ଉଦ୍ଭବ ହେଲା। ସେ ତାଙ୍କ ସମସ୍ତ ସେନାକୁ ଡାକିଲେ, ଦୁଷ୍ଟ ମନ ନେଇ। ସେ ସେନା ଚାରିଟି ସାଗର ଯେପରି ଯୁଗ ଶେଷରେ ଉତ୍ତଳ ହୁଏ, ତେଣୁ ଦେଖାଯାଉଥିଲା। ଗୌରୀ ଦେବୀ ଦେତ୍ୟମାନଙ୍କର ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟଜନକ ସେନା ଦେଖିଲେ। ସେମାନେ ଏକ ଚାଲ, ଏକ ଆଖି, ଏକ ପାଦ, ଲମ୍ବା କାନ ଓ ଲମ୍ବା ଅସ୍ଥିର ଉତ୍ପାଦ ଥିଲେ। ଦେବୀ କହିଲେ, “ମୁଁ ଏହି ସମସ୍ତକୁ ଭକ୍ଷିବି, ଏହା ମୋ ପାଇଁ ଅପର୍ଯ୍ୟାପ୍ତ। ତୁମେ ଏଠାରେ ଅଧିକ କିଛି କରିବା ଅଛି ନାହିଁ, ମୁଁ କରିବି, ତୁମେ ଦେଖି ରହ।” ଏପରି କଥା କହିବା ସମୟରେ, ଯୋଗିନୀମାନଙ୍କ ଦଳ ଶଙ୍ଖ ଦ୍ୱାରା ଶବ୍ଦ କଲେ। ଦେବୀଙ୍କୁ ଏପରି ଭୟଙ୍କର ରୂପରେ ଆଗକୁ ଆସୁଥିବା ଦେଖି, ଦେତ୍ୟ ସେନା ଭୟଭୀତ ହେଲା। ଦେତ୍ୟମାନେ ଚାରିପାଖରେ ଅସ୍ତ୍ର ବର୍ଷା କରିବା ଆରମ୍ଭ କଲେ। ଶତକୋଟି ରଥ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ହାତୀ ଓ ଘୋଡ଼ା ସହିତ ଏହି ସେନା ଥିଲା। ବିଭିନ୍ନ ରୂପର ମାତୃମାନେ, ଡାକିନୀମାନେ ଓ ଯୋଗିନୀମାନେ ଏହି ସେନାରେ ଉପସ୍ଥିତ ଥିଲେ। ମହାଦେତ୍ୟମାନେ ଦେବୀଙ୍କ ତିଆରି କରା ସେନା ସହିତ ଯୁଦ୍ଧ କରିବାକୁ ଯାଇଥିଲେ, ଯାହାକୁ ପରାଜିତ କରିବା ଅସମ୍ଭବ। ଦେବୀ କୁଞ୍ଚିତ ଅସ୍ତ୍ରଧାରି ସେନାର ମଧ୍ୟରେ ଦେଖାଗଲେ, ଯେଉଁଠି ଅନେକ ଦେତ୍ୟମାନେ ହତ ହୋଇ ଥିଲେ। ଏହି ସମୟରେ ଦେବୀ କୈଳାସ ଶିଖରରୁ ଭୂମିରେ ତପସ୍ୟା କରିବାକୁ ଅବତରିଲେ। ସେଠାରେ ଡୁନ୍ଦୁଭି, ଯାହା ସତ୍ୟବତୀ ନାମରେ ପରିଚିତ, ଏବଂ ଅନ୍ତବତୀ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଜନନୀ ଥିଲେ। ଦେବୀ ଦ୍ୱାରା ଚଣ୍ଡା ଓ ମୁଣ୍ଡା ସୃଷ୍ଟି ହେଲେ, ତାଙ୍କର ଦାନ୍ତ ଭୟଙ୍କର ଓ ଦାନ୍ତର ମଣିର ବ୍ରାସଲେଟ୍ ଥିଲା।