ଯେଉଁମାନେ ଦୀପର ଶିଖାକୁ ଅଟୁଟ ରଖନ୍ତି, ଏକ ମୁହୂର୍ତ୍ତ ପାଇଁ ମଧ୍ୟ, ସେମାନେ ଅପୂର୍ବ ଫଳର ଅନୁଭୂତି କରନ୍ତି। ଏଠି, ଏକ ହରିତ ପକ୍ଷୀ ଆସିଛି, ମୋ ପାଖରେ ଥିବା ଏକ ଶାଖାରେ ଘର ବନେଇଛି। ଗାଈମାନେ, ତାଙ୍କର ବଛାମାନଙ୍କ ଦୁଃଖର ସ୍ମୃତିରୁ ଜଳଧାରାରେ ଭିଜିଯାଉଛନ୍ତି। ଏଠି ଏକ କାଉଁ, ନୈବେଦ୍ୟ ଉଠାଇବା ପାଇଁ ଉତ୍ସୁକ, ତାଙ୍କର ପଖ ହଲେ ହାବାର ଚାପରେ ଚାଲିଯାଉଛନ୍ତି। ମୋ ଗୁହାରେ ଏକ ଉଠୁକା ଏଠିଏ, ମଣିମାଳା ଟାଣି ନେଉଛି। ଏହି ଭୂମିରେ ଗଢ଼, ଶିଖର, ମଣ୍ଡପ, ପ୍ରାସାଦ ଓ ପୋଖରୀ ଅଛି, ଯେଉଁଠାରେ ମୁଁ ଏକ ଅଗ୍ନିମୟ ଲିଙ୍ଗ ରୂପେ ଅବିରତ ରହେ, ଯାହା ମାନବମାନେ ପ୍ରାପ୍ତ କରିପାରନ୍ତି ନାହିଁ। ଦୃଷ୍ଟି, ସ୍ପର୍ଶ ଓ ଧ୍ୟାନ ଦ୍ୱାରା ସମସ୍ତ ବିଶ୍ୱ ମୋ ଅସ୍ତିତ୍ୱର ଅଂଶ ହୋଇଯାଏ। ସମସ୍ତ ଜଗତ୍ର ଏକମାତ୍ର ମାତା ଅମର ଯୌବନ ଲାଭ କରିଛନ୍ତି। ଏକ ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ, ତାଙ୍କ ସାମ୍ନାରେ, ଏଠି ଜୀବମାନେ ବସିଥିଲେ, ସେ ଅପାର ଗୁଣର ଆଧାର ଓ ଚାହିଁଥିବା ଫଳ ଦାତା ହେଲେ। 'ତୁମେ ତୁମ ଇଛିତ ଫଳ ଲାଭ କରିଛ', ଏହିପରି କହି, ସେ କହିଲେ, 'ପୁନି ତୁମେ ଶମ୍ଭୁଙ୍କ ଶରଣ ନେବେ।' ତୁମ ତପସ୍ୟା ମାତ୍ର ତୁମ ଚାହିଦା ପୂରଣ କରେ ନାହିଁ, ଦେବତାମାନେ ମଧ୍ୟ ଅନ୍ୟ କାରଣ ବୋଲି ତପସ୍ୟା କରନ୍ତି। ଆମେ ମଧ୍ୟ, ତୁମ ସହିତ ଏକତ୍ର ରହି, ତୁମ ବ୍ରତ ଅନୁସରଣ କରୁଛୁ। ଏହିପରି ଅର୍ଥପୂର୍ଣ୍ଣ ଋଷିଙ୍କ କଥା ଶୁଣି, ସେ ଚିନ୍ତା କଲେ, 'ତୁମ ଦର୍ଶନ ମିଳିଗଲାପରେ ଆଉ କେଉଁ ତପସ୍ୟା କରିବି?' ଧରଣୀର ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ, ଯାହା ଦ୍ୱାରା ସ୍ୱର୍ଗଠାରୁ ମଧ୍ୟ ଅଧିକ ଦୃଶ୍ୟ ଦେଖିପାରିଛି। 'ଶିବଙ୍କ କୃପାରେ ମୋର ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ ହୋଇଛି, ମୋର ନିଜ ସ୍ଥାନ ଦେଖାଯାଇଛି। ମୋର ଏକତା ଦେବତା ସହ ସଦା ଅଅଳଗ ରହୁ।' ଏହିପରି ଭାବନା ସହ ଗୌତମଙ୍କ ସାମ୍ନାରେ ସେ ଏକାଗ୍ର ହୋଇ ଶ୍ରଦ୍ଧା ସହ କାର୍ଯ୍ୟାରମ୍ଭ କଲେ। ତାଙ୍କର ଦେହ ସୁକୁମାର, ଅଖି ଶତଦଳ ପଦ୍ମ ପରି, ତାଙ୍କର ଉପର ଅଂଶୀୟ ବସ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚ ଓ ପୂର୍ଣ୍ଣ ମସ୍ତନ୍ତି ଦ୍ୱାରା ଗଠିତ। ବିଭିନ୍ନ ନିୟମ, ବିଶେଷ ତପସ୍ୟା ଓ ଯଜ୍ଞ ଦ୍ୱାରା ସେ ଅଦ୍ଭୁତ ଯୋଗ ଅବସ୍ଥା ଲାଭ କଲେ। ବିଭିନ୍ନ ତପସ୍ୟାରେ ଲିନ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ସେ କେବେ କ୍ଲାନ୍ତି ଅନୁଭବ କଲେ ନାହିଁ। ଏହି ସମୟରେ, ଦେବତାମାନେ ଗୌରୀଙ୍କ ତପସ୍ୟା ଦେଖି, ଭୟଭୀତ ହୋଇ, ତାଙ୍କର ଶରଣ ନେଲେ। ସେମାନେ କହିଲେ, 'ହେ ଦେବୀ, ଆମକୁ ଭୟମୁକ୍ତ କର।' ତା'ପରେ ସେମାନେ ଜଣାଇଲେ ଯେ, ତାଙ୍କର ଭୟ ଦାନବରାଜା ଦ୍ୱାରା ସୃଷ୍ଟି। ସେ ଦିଗ୍ଗଜମାନେ, ଏଇରାବତଙ୍କ ଆଦିରେ, ସବୁକୁ ନିଜ ରାଜମହଳକୁ ଆଣିଛି। ସେ ତାଙ୍କୁ ନାରୀମାନେ ସହିତ ମଜା ପାଇବା ପାଇଁ ରଖିଛି। ତାଙ୍କର ଶ୍ୱେତ ଘୋଡ଼ା ଅସ୍ତବାନ୍ଧରେ ଲକ୍ଷ-ଲକ୍ଷ ଘୋଡ଼ା ଦେଖାଯାଉଛି। ସେ ଯମଙ୍କ ମହିଷକୁ ଗଡ଼ି ଟାଣିବାକୁ ବ୍ୟବହାର କରେ। ସେ ସମସ୍ତ ଅପ୍ସରାମାନେ ତାଙ୍କର ସେବା ପାଇଁ ଆଣିଛି। ସେ ରାଗରେ ଯେଉଁଠାରୁ ନ ମିଳିଥିବା ବସ୍ତୁ ଆପଣ ନେଇନଥିବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବିଶ୍ରାମ କରୁନାହିଁ। ତାଙ୍କ ଆଜ୍ଞା ମାନିବାକୁ ଛାଡ଼ି ଆମେ ଅନ୍ୟ କୌଣସି ଉପାୟ ଦେଖୁନାହିଁ। ଏହି ଦୈତ୍ୟ ସମସ୍ତ ଶକ୍ତିଶାଳୀଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଅଜୟ ନାୟକ। କୁହାଯାଏ ତାଙ୍କ ଶିଙ୍ଗର ଘାଁରେ ସମୁଦ୍ର ମଧ୍ୟ ବିଭାଜିତ ହୋଇଯାଏ। ଅଭିମାନରେ ସେ ପାହାଡ଼କୁ ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କର ଶିଙ୍ଗର ଟିପରେ ଉଠାଇଦିଅନ୍ତି। ତାଙ୍କ ଅପୂର୍ବ ଶକ୍ତି କେହି ସହିପାରିବେ ନାହିଁ। ଏବେ ଶିବଙ୍କ ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟ ଶକ୍ତି ଏଠି ଏକ ନାରୀ ରୂପେ ପ୍ରକାଶିତ ହୋଇଛି।