ଇନ୍ଦ୍ର ଲକ୍ଷ୍ମଣଙ୍କୁ କହିଲେ, “ଲକ୍ଷ୍ମଣ, ଶୀଘ୍ର ଉଠ ଓ ତୁମ ନିଜ ନିବାସକୁ ଯାଅ। ତୁମେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଓ ଚିରଅବିନାଶୀ ବୈଷ୍ଣବ ଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କର। ଏଠାରେ ଶେଷ ତାଙ୍କର ହଜାର ଫଣା ଦ୍ୱାରା ଭୂମିକୁ ହଜାର ଜାଗାରେ ଭେଦିଥିଲେ। ଶେଷଙ୍କର ଏହି ହଜାର ମଣିମାଳା ଫଣା ଦ୍ୱାରା ଭୂମି ଦହିଗଲା, ଏହି ସ୍ଥାନ ‘ସହସ୍ରଧାରା’ ନାମରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ହେବାରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ। ଏହି ପବିତ୍ର ସ୍ଥଳର ପରିମାପ ପ୍ରায় ପঁଚିଶଟି ଧନୁଷ ଦୂରୀ, ଏଠି ଯିଏ ପବିତ୍ର ହୋଇ ସ୍ନାନ କରେ ଓ ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହୁଏ, ସେ ବିଷ୍ଣୁର ଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରେ। ଏଠି ଜଣେ ବୁଦ୍ଧିମାନ ବ୍ୟକ୍ତି ଯଦି ଅବିନାଶୀ ଶେଷଙ୍କୁ ସ୍ନାନ କରି ପୂଜା କରନ୍ତି, ତେଣୁ ଏଠି ନିୟମିତ ରୀତିରେ ସ୍ନାନ କରିବା ଉଚିତ। ଆସ୍ଥାବାନ ଲୋକମାନେ ଏଠି ସୁନା, ଖାଦ୍ୟ ଓ ବସ୍ତ୍ର ଦାନ କରିବା ଉଚିତ। ଏହି ସ୍ଥାନ ଏକ ମହାତୀର୍ଥ, ଯାହା ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛାର ଫଳ ଦେଇଥାଏ। ଶ୍ରାବଣ ମାସର ଶୁକ୍ଳ ପଞ୍ଚମୀ ତିଥିରେ ଏଠି ଧର୍ମନିଷ୍ଠ ଲୋକମାନେ ଏକ ବିଶେଷ ଉତ୍ସବ କରିଥିଲେ, ଯାହା ଶେଷଙ୍କ ପୂଜା ସହ ଆରମ୍ଭ ହୁଏ। ଏଠି ଦ୍ୱିଜମାନେ ଭକ୍ତି ସହିତ ପ୍ରଥମେ ନାଗପୂଜା କରି, ପରେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ କରିଥିଲେ। ଯେଉଁମାନେ ଏଠି ବୈଶାଖ ମାସରେ ଏକାଗ୍ର ମନେ ସ୍ନାନ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ମାଧବ ମାସରେ ଏଠି ନିୟମିତ କ୍ରିୟା କରିବା ଉଚିତ, କାରଣ ଏଠି ସ୍ନାନ କଲେ ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୁଏ। ଏଠି ଯିଏ ଶ୍ରଦ୍ଧାର ସହିତ ଭଲଭାବେ ସଜାଇଦିଆ ଦୁଧ ଦେଇଥିବା ଗାଈ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ସମର୍ପିତ କରେ, ସେ ଚିରକାଳ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବିଷ୍ଣୁର ଅବିନାଶୀ ଲୋକରେ ବାସ କରିଥାଏ। ଏଠି ଶ୍ରଦ୍ଧାବାନ ଲୋକମାନେ ବିଶେଷ ଭାବେ ଲକ୍ଷ୍ମୀ-ନାରାୟଣଙ୍କ ଆନନ୍ଦ ପାଇଁ, ବିଶେଷତଃ ଲକ୍ଷ୍ମୀର ପ୍ରାପ୍ତି ପାଇଁ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ। ସମସ୍ତ ତୀର୍ଥ ଏଠି ଏକତ୍ରିତ ହୋଇଥାନ୍ତି, ଏଠି ସ୍ନାନ କଲେ ସମସ୍ତ ତୀର୍ଥର ମହାଫଳ ମିଳେ। ଏଠି ଶେଷଙ୍କୁ ପ୍ରତିଷ୍ଠା କରାଯିବା ପରେ, ଯିଏ ଭୂମିର ଭାର ହରିବାର କ୍ଷମତା ରଖିଥିଲେ, ସେଠାରୁ ଏହି ତୀର୍ଥ ଉତ୍ତମ ଖ୍ୟାତି ପାଇଲା। ଶୁକ୍ଳ ପଞ୍ଚମୀ ତିଥି, ବିଶେଷତଃ ଶ୍ରାବଣ ମାସରେ, ସହସ୍ରଧାରା ତୀର୍ଥରେ ଏଠି ଯେଉଁମାନେ ସ୍ନାନ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି। ଏଠି ଯେଉଁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପୁରୁଷ ଶ୍ରଦ୍ଧା ଓ ଶକ୍ତି ଅନୁସାରେ ନିୟମିତ ରୀତିରେ ସ୍ନାନ କରି ଦାନ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଅତି ଉତ୍ତମ ଫଳ ପାଆନ୍ତି। ଏହିପରେ ଋଷି କୃଷ୍ଣଦ୍ୱୈପାୟନ ମଧୁର କଥା କହିଲେ, “ତୁମ ପାଖରୁ ଶୁଣି ମୋର ମନ ଅତି ପ୍ରସନ୍ନ ହୋଇଛି। ଏବେ ଆଉ ଏକ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ତୀର୍ଥ ବିଷୟରେ ସତ୍ୟ କଥା କହ।" ତେବେ ଅଗସ୍ତ୍ୟ କହିଲେ, “ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ଏବେ ମୁଁ ତୁମକୁ ଆଉ ଏକ ଅପୂର୍ବ ତୀର୍ଥ ବିଷୟରେ କହିବି। ପ୍ରଭୁ ଏହି ସ୍ୱର୍ଗଦ୍ୱାରର ମହାତ୍ମ୍ୟକୁ ବିସ୍ତୃତ ଭାବେ ବର୍ଣ୍ଣନା କରିପାରିବେ। ସରୟୂ ନଦୀର ପୂର୍ବ ଜଳରେ ଥିବା ସହସ୍ରଧାରାରୁ ଆରମ୍ଭ କରି, ଏହି ସ୍ୱର୍ଗଦ୍ୱାରର ବିସ୍ତୃତି ପୁରାତନ ପଣ୍ଡିତମାନେ ବର୍ଣ୍ଣନା କରିଛନ୍ତି। ମୁଁ ସତ୍ୟ କହୁଛି, ପୁନି ସତ୍ୟ, ମୋର କଥା କଦାପି ମିଥ୍ୟା ନୁହେଁ। ସମସ୍ତ ଦିବ୍ୟ ଓ ଭୌମ ତୀର୍ଥ ଛାଡି, ଏଠି ବିଶେଷ ଭାବେ ପ୍ରଭାତ ସ୍ନାନ କରିବା ଉଚିତ। ଏଠି ସ୍ୱର୍ଗଦ୍ୱାରରେ ପ୍ରାଣୀମାନେ ନିଜ ଜୀବନ ତ୍ୟାଗ କରନ୍ତି। ଏହି ମୋକ୍ଷଦ୍ୱାରକୁ ଦେଖ, ଯେଉଁଠାରେ ମନୁଷ୍ୟ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଗତି ପାଆନ୍ତି। ସ୍ୱର୍ଗଦ୍ୱାର ପ୍ରାପ୍ତି ଦେବତାମାନେ ପାଇଁ ମଧ୍ୟ ଅତ୍ୟନ୍ତ କଠିନ, ଏହାର କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ। ଏଠି ସ୍ୱର୍ଗଦ୍ୱାରରେ ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟ ସିଦ୍ଧି, ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟ ଗତି ମିଳେ; ଏଠାରେ ଧ୍ୟାନ, ଅଧ୍ୟୟନ ଓ ଦାନ କଦାପି ଶେଷ ହୁଏନି। ପୂର୍ବଜନ୍ମର ହଜାର ଜନ୍ମର ଏକାତି ଅପରାଧ ଏଠି ଦୂର ହୁଏ। ବ୍ରାହ୍ମଣ, କ୍ଷତ୍ରିୟ, ବୈଶ୍ୟ, ଶୂଦ୍ର ଓ ମିଶ୍ର ଜାତି, କୀଟ, ଦେଶୀ, ଅପବିତ୍ର ଜନ୍ମ, ପୋକା, ପିପିଲିକା, ଓ ସମସ୍ତ ପଶୁପକ୍ଷୀମାନେ ମଧ୍ୟ ଏଠି ମୋକ୍ଷ ଅନୁଭବ କରନ୍ତି।