ଏଠାରେ ଏକ ଅଦ୍ଭୁତ ଦିବ୍ୟ ତୀର୍ଥକ୍ଷେତ୍ରର କଥା ରହିଛି, ଯେଉଁଠାରେ ମାନବ ଏକ ପଦକ୍ଷେପରେ ପୃଥିବୀ ଲୋକକୁ ଅଟିଯାଏ, ଦ୍ୱିତୀୟ ପଦକ୍ଷେପରେ ମଧ୍ୟ ଆକାଶକୁ ଅଟିଯାଏ। ଏଠି ଏକ ପଦକ୍ଷେପରେ ମନସିକ ପାପ ଦୂର ହୁଏ, ଦ୍ୱିତୀୟ ପଦକ୍ଷେପରେ ବାଚିକ ପାପ ଦୂର ହୁଏ। ଏଠି ଏକ ପଦକ୍ଷେପରେ ସମସ୍ତ ପାପ ଶୁଧ୍ଧ ହୋଇଯାଏ। ଏଠି ହଜାର ହଜାର ମହାର୍ଷି ଓ ସିଦ୍ଧପୁରୁଷଙ୍କର ଆଶ୍ରମ ଅଛି। ଏଠି ମୁଁ ନିତ୍ୟ ଅବସ୍ଥାନ କରେ, ସିଦ୍ଧ ହୋଇ, ସମସ୍ତ ଦେବତାମାନେ ଯେଉଁଠାରେ ମୋତେ ପୂଜନ କରନ୍ତି। ଏଠି ଏକ ଅଗ୍ନିଶ୍ରମ୍ଭ ରୂପ ଲିଙ୍ଗ ଅଛି, ଯାହା ରକ୍ତ ବର୍ଣ୍ଣରୁ ଆରମ୍ଭ ହୋଇଛି ବୋଲି ଶ୍ରୁତି ଅଛି। ଏହି ଲିଙ୍ଗ ଅଷ୍ଟ ରୂପରେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଦୀପ୍ତିମାନ ଏବଂ ଆଲୋକମୟ। ଏହାର ପରିକ୍ରମା କରିଥିବା ଲୋକଙ୍କୁ ପୁନର୍ଜନ୍ମ ନାହିଁ। ଏଠି, ଯେଉଁମାନେ ମୋର ପଦଧୂଳିର ସ୍ପର୍ଶ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ସମଗ୍ର ପୃଥିବୀକୁ ପବିତ୍ର କରନ୍ତି। ସେମାନେ ସମସ୍ତ ଦିଗକୁ ନମସ୍କାର କରନ୍ତି, ଧ୍ୟାନ କରନ୍ତି ଏବଂ ଅଞ୍ଜଳି ଯୋଗେ ସ୍ତୁତି କରନ୍ତି। ସେମାନେ ଗର୍ଭବତୀ ନାରୀ ଯେପରି ଯନ୍ତ୍ରଣା ବିନା ଚାଲିପାରନ୍ତି, ସେପରି ଅନ୍ୟ କେହି କଷ୍ଟ ଭୋଗନ୍ତି ନାହିଁ। ସେମାନେ ସ୍ନାନ କରି, ଶୁଭ୍ର ବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧି, ଭସ୍ମ ଓ ରୁଦ୍ରାକ୍ଷ ଧାରଣ କରିଥାନ୍ତି। ଏଠି ମନୁମାନେ ଓ ହଜାର ଦେବତା ଆଗକୁ ଚାଲିଥିବାବେଳେ, ସେମାନେ ଭୀଡ଼ ଓ ବାଧା ଦେଖି ମନେ ଆନନ୍ଦ ଅନୁଭବ କରନ୍ତି। କିମ୍ବା ଶିବଙ୍କ ନାମ ସଙ୍ଗୀତ ଦ୍ୱାରା ପାଠ କରିବା, କିମ୍ବା ମୋର ମହିମା ଶ୍ରଦ୍ଧାଭାବରେ ଅବିରତ ଶୁଣିବା, ଦରିଦ୍ରଙ୍କୁ ଦାନ ଓ ଉତ୍ତମ କାର୍ଯ୍ୟ କରିବା ଦ୍ୱାରା ମହାପୁଣ୍ୟ ଲାଭ ହୁଏ। କୃତୟୁଗରେ ଏହି ଲିଙ୍ଗ ଅଗ୍ନିର, ତ୍ରେତାୟୁଗରେ ମଣିପର୍ବତର ଥିଲା। କିମ୍ବା ଏହା କ୍ରିଷ୍ଟଳ, କିମ୍ବା ରକ୍ତବର୍ଣ୍ଣ ଏବଂ ସ୍ୱୟଂପ୍ରଭା। ଏହା କଥା ଓ ମନସ୍ର ଅପରିଚ୍ଛେଦ୍ୟ ଓ ଅପ୍ରମେୟ। ଏହି ଲିଙ୍ଗର ଧ୍ୟାନ କରି, ସାକ୍ଷାତ୍ ମୋତେ ପରିକ୍ରମା କରିବା ଉଚିତ। ଯେଉଁମାନେ ଏକ ରୂପ ଧାରଣ କରି ରକ୍ତଶୈଳ ପରିକ୍ରମା କରନ୍ତି, ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ଏହି ମହାପୁଣ୍ୟ ଲାଭ କରନ୍ତି। ଯେଉଁମାନେ ଏହି ପବିତ୍ର ପର୍ବତକୁ ପଦେ ପଦେ ପରିକ୍ରମା କରନ୍ତି, ସେମାନେ ପୃଥିବୀର ମନୁଷ୍ୟମାନେ ମଧ୍ୟ, ଶତ କୋଟି ଦିବ୍ୟ ରଥ ଓ ସେବକମାନେ ସେମାନଙ୍କୁ ସେବା କରନ୍ତି। ଏଠି ଏକ ମହାପବିତ୍ର ପଥ ଦେଖାଯାଏ, ଯାହା ଶିବଙ୍କ ପାଦ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ନେଇଯାଏ। ଏଠି ପରିକ୍ରମା କରିଥିବା ଲୋକ ହୀରା ପରି ଦୃଢ଼ ଦେହ ପାଆନ୍ତି, ପୃଥିବୀରେ କେହି ତାଙ୍କୁ କିଛି କରିପାରିବେ ନାହିଁ। ସେମାନେ ଅଦୃଶ୍ୟ ଭାବେ ଚଳିଅନ୍ତି, କିନ୍ତୁ ମୋର ଦର୍ଶନ ପାଆନ୍ତି। ମୋତେ ଦେଖି ସେମାନେ ଆନନ୍ଦିତ ହୁଏ, ଏବଂ ମନୁଷ୍ୟମାନେ ଉପରେ ଅନୁଗ୍ରହ ପ୍ରଦାନ କରନ୍ତି। ପ୍ରତିଦିନ ଏହି ପଥରେ ବସିଥିବା ଦେବତାମାନେ ଦଶ ମିଳିଅନ୍ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ହୁଅନ୍ତି। ସମସ୍ତ ଭରିଥିବା ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡର ପ୍ରତ୍ୟେକ ଅଂଶରେ ସେମାନେ ଗ୍ରହପତି ପଦବୀ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି। ସୂର୍ୟମଣ୍ଡଳକୁ ଭେଦି ସେମାନେ ମୁକ୍ତି ଲାଭ କରି ଶିବନଗରକୁ ଯାଆନ୍ତି। ଅଜର ଓ ଅମର ହୋଇ, ପୃଥିବୀରେ କେବେ ଅନୁଗ୍ରହ ହୀନ ହୁଏ ନାହିଁ। ସମସ୍ତ ଋଣ ମୁକ୍ତ ହୋଇ ସେମାନେ ସମସ୍ତ ଉପରେ ଶାସନ କରନ୍ତି। ସର୍ବଜ୍ଞତା ପ୍ରାପ୍ତ କରି, ଉଚ୍ଚ ବାଣୀର ଅଧିପତି ହୁଅନ୍ତି। ଶୋଣ ପର୍ବତର ପରିକ୍ରମା କରିଥିବା ଲୋକ ଜଗତର ଅଧ୍ୟାପକ ହୁଅନ୍ତି। ମହାସମୃଦ୍ଧି ଲାଭ କରି ବିଷ୍ଣୁ ଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି। ସମସ୍ତ ଗ୍ରହ ଦୋଷ ଦୂର ହୋଇ, ସେମାନେ ଜଗତରେ ବିଜୟୀ ହୁଅନ୍ତି। ଯେଉଁମାନେ ମୋର ପରିକ୍ରମା କରନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ ପୁଣ୍ୟ ଶୀଘ୍ର ବୃଦ୍ଧି ପାଏ; ସେମାନଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟ ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛାନୁସାରେ ସିଦ୍ଧି ଲାଭ କରେ। ଏହିପରି ଏହି ପବିତ୍ର ତୀର୍ଥର ମହିମା ଅପାର।