ପ୍ରାଚୀନ ଶାସ୍ତ୍ରଗୁଡ଼ିକରେ ଉଲ୍ଲେଖିତ ଯେଉଁ ଦିବ୍ୟ ନାମଗୁଡ଼ିକ ଅଛି, ସେଗୁଡ଼ିକୁ ମଧ୍ୟ ମୁଁ ତୁମକୁ ସ୍ମରଣ କରାଉଛି। ମୁଁ ପରିକ୍ରମାକୁ ବହୁତ ପ୍ରିୟ କରେ, ଏବଂ ମୋର ରୂପ ଶୋଣ ପର୍ବତ ସଦୃଶ। ଏହି କାରଣରୁ, ହେ ପାହାଡ଼ର ଝିଅ, ମୁଁ ଏଠିକୁ ମୋର ନିଜସ୍ଥାନ ବାଣ୍ଟିଛି, କେବେ ବି ଏଠାରୁ ଚାଲି ଯାଏ ନାହିଁ। ତେବେ, ଶୋଣ ପର୍ବତର ନାଥଙ୍କୁ ପ୍ରଶ୍ନ କରାଯାଏ: ଏହି ପରିକ୍ରମାର ମହତ୍ତ୍ୱ କ’ଣ? କେଉଁ ସମୟରେ, କେଉଁ ପ୍ରକାରେ ଏବଂ କିଏ ଏହି ପରିକ୍ରମା କରିଥିଲେ? ପୂର୍ବକାଳରେ ଯେପରି ହେଇଥିଲା, ସେଥିରେ କ’ଣ ନିୟମ ଥିଲା? ତାହାପରେ ଉତ୍ତର ମିଳିଲା: ହେ ଦେବୀ, ମୋତେ ମହେଶ୍ୱରଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଯେଉଁ ମହତ୍ତ୍ୱ ଶିଖାଯାଇଛି, ତୁମେ ଏହାକୁ ଶୁଣ। ଏଠାରେ ସମସ୍ତ ଦେବତାମାନେ ଏବଂ ଋଷିମାନେ ମୋ ପାଖରେ ଚାରିଦିଗରୁ ଏକତ୍ରିତ ହୋଇଛନ୍ତି। ଏଠି ଯେଉଁ ପାପ ଅଛି, ସେଗୁଡ଼ିକ ପୂର୍ବଜନ୍ମର ହେଉ କି, ସମସ୍ତ ମିଶିଥାଏ। ହଜାର ହଜାର ଅଶ୍ୱମେଧ ଏବଂ ଦଶହଜାର ବାଜପେୟ ଯଜ୍ଞ କରିଥିଲେ ମଧ୍ୟ, କିମ୍ବା ଯେଉଁ ଲୋକ ଚିହ୍ନହୀନ, କୃତ୍ୟହୀନ କିମ୍ବା ନୀଚ ଜନ୍ମର, ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ଏଠି ଆସିଲେ ଏକାଧିକ ତୀର୍ଥଦର୍ଶନ, ସମସ୍ତ ଯଜ୍ଞ ଏବଂ ଧର୍ମକାର୍ଯ୍ୟର ଫଳ ପାଇପାରନ୍ତି। ପ୍ରଥମ ପଦକ୍ଷେପରେ ଏହି ପୃଥିବୀ ଲଙ୍ଘିଯାଏ, ଦ୍ୱିତୀୟ ପଦକ୍ଷେପରେ ମଧ୍ୟଲୋକ ଅତିକ୍ରମ କରାଯାଏ। ଏକ ପଦକ୍ଷେପରେ ମନସିକ ପାପ ଦୂର ହୁଏ, ଦ୍ୱିତୀୟରେ ବାଚିକ ପାପ ଦୂର ହୁଏ। ସମସ୍ତ ପାପ ଏକ ପଦକ୍ଷେପରେ ଶୁଧ୍ଧ ହୁଏ। ଏଠି ହଜାର ହଜାର ମହାଋଷି ଏବଂ ସିଦ୍ଧମାନେ ତାଙ୍କର ଆଶ୍ରମ ରଖିଛନ୍ତି। ମୁଁ ଏଠି ଚିରକାଳ ରହୁଛି, ସିଦ୍ଧ ଦଶାରେ, ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କର ପୂଜିତ ହୋଇ। ଏଠିର ରୂପ ଅଗ୍ନିମୟ ଦଣ୍ଡ ରୂପରେ ଆରମ୍ଭ ହୋଇଛି, ଏହି କଥା ଶୁଣାଯାଏ। ଏହି ଲିଙ୍ଗ ଏଠି ଅଠଟି ରୂପରେ ଅତି ତେଜସ୍ୱୀ ଏବଂ ଆଲୋକମୟ। ଏହାର ପରିକ୍ରମା କରିଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି ପୁନର୍ଜନ୍ମ ନେଇନାହାନ୍ତି। ତାଙ୍କର ପାଦଧୂଳି ଛୁଇଁଲେ ସମଗ୍ର ପୃଥିବୀ ପବିତ୍ର ହୋଇଯାଏ। ସେ ସମସ୍ତ ଦିଗକୁ ନମସ୍କାର କରି, ଧ୍ୟାନ କରି, ହସ୍ତଯୋଗରେ ସ୍ତୁତି କରନ୍ତି। ଯେପରି ଗର୍ଭବତୀ ଜନନୀ ଯନ୍ତ୍ରଣା ବିନା ଚାଲିପାରନ୍ତି, ସେହିପରି ପରିକ୍ରମାକାରୀ ନିର୍ବିଘ୍ନ ଚଳିଥାନ୍ତି। ସେ ସ୍ନାନ କରି, ଶୁଦ୍ଧ ବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧି, ଭସ୍ମ ଓ ରୁଦ୍ରାକ୍ଷ ଧାରଣ କରିଥାନ୍ତି। ମନୁମାନେ ଓ ହଜାର ଦେବତା ତାଙ୍କ ଆଗରେ ଚାଲିଥାନ୍ତି। ସେ ଜନସମୂହ, ଭୀଡ଼ ଓ ପଥର ବାଧା ବିଚାର କରନ୍ତି। କିମ୍ବା, ଶିବଙ୍କ ନାମ ଉଚ୍ଚାରଣ କରି, ଉତ୍ତମ ଗୀତଗାନ କରି, କିମ୍ବା ମୋର ମହିମାକୁ ଏକାଗ୍ର ମନେ ଶ୍ରଦ୍ଧାରେ ଶୁଣିଥିଲେ, କିମ୍ବା ଦାନ କରି, ଦୁଃଖୀମାନେଙ୍କୁ ଉପକାର କରି ନେକ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥିଲେ, ସେମାନେ ମହାଫଳ ଲାଭ କରନ୍ତି। କୃତ ଯୁଗରେ ଏହି ଲିଙ୍ଗ ଅଗ୍ନିମୟ ଥିଲା, ତ୍ରେତାରେ ମଣିପର୍ବତ ରୂପ ଥିଲା। କିମ୍ବା କ୍ରିଷ୍ଟାଲ ରୂପରେ, କିମ୍ବା ରକ୍ତବର୍ଣ୍ଣ, ଆପଣା ଆଲୋକରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ। ଏହା କଥା ଓ ମନ ଦ୍ୱାରା ଅଗୋଚର, ଅପରିମାପ୍ୟ। ଧ୍ୟାନ କରି, ସିଧାସଳଖ ଭାବରେ ମୋର ପରିକ୍ରମା କରିବା ଉଚିତ। ଯେଉଁଠି ଲୋକ ଏକ ରୂପ ଧାରଣ କରି ରକ୍ତପର୍ବତନାଥଙ୍କ ପରିକ୍ରମା କରନ୍ତି, ଏହି ପୃଥିବୀରେ ଯେଉଁ ମାନବ ଶୋଣ ପର୍ବତର ପରିକ୍ରମା କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଅସଂଖ୍ୟ ଦେବଦୂତମାନେ ଭରିଥିବା ଶୁଭ ଦିବ୍ୟ ରଥରେ ଚଢ଼ି ସେମାନଙ୍କୁ ସେବା କରନ୍ତି। ଏଠାରୁ ଏକ ମହାପବିତ୍ର ପଥ ଦେଖାଯାଏ, ଯାହା ଶିବଙ୍କ ପାଦପଦ୍ମକୁ ନେଇଯାଏ। ଏଠି ଏମିତି ଏକ ହୀରା ସଦୃଶ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଶରୀର ମିଳେ, ଯାହାକୁ କେହି କିଛି କରିପାରନ୍ତି ନାହିଁ। ସେମାନେ ଅଦୃଶ୍ୟ ଭାବରେ ଚଳିଥାନ୍ତି, କିନ୍ତୁ ମୋତେ ଦେଖିପାରନ୍ତି। ସେମାନେ ମୋତେ ଦେଖି ଆନନ୍ଦରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇ, ମାନବମାନେଙ୍କୁ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେଇଥାନ୍ତି। ପ୍ରତିଦିନ, ପଥର ଧାରରେ ବସି, ପ୍ରତ୍ୟେକ ଜଣ ଦଶ ମିଲିଅନ୍ ସଂଖ୍ୟାରେ ଲୋକଙ୍କୁ ପହଁଚନ୍ତି। ଏଭଳି ଶୋଣ ପର୍ବତର ପରିକ୍ରମାର ଅପାର ମହିମା ଏବଂ ଫଳ ଅଛି, ଯାହା ଶୁଣିବା ମାତ୍ରେ ମନୁଷ୍ୟ ଧନ୍ୟ ହୁଏ।