ପାଣିରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ, ଗଛରୁ ଜନ୍ମିତ, ଫୁଲ ଓ ଲତା-ଗୁଛା, ଏହି ସମସ୍ତ ପ୍ରକୃତିର ଉତ୍ସମାନେ ମୋତେ ଅନେକ ଆନନ୍ଦ ଦେଇଥାନ୍ତି । ମୁଁ ନିଜେ ଏହାଙ୍କ ଆଗରେ ଯାଇ, ସେମାନଙ୍କର ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କୁ ଜୟ କରିବି । ଏଠାରେ ଏହି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଓ ବୃଦ୍ଧିଶୀଳ ଉତ୍ସମାନେ ମୋତେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ପ୍ରସନ୍ନ କରନ୍ତି । ଶିବଙ୍କ ଭକ୍ତମାନେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ପୂର୍ଣ୍ଣତା ଅନୁଭବ କରିବେ, ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ । ଏପରି ଶମ୍ଭୁଙ୍କ ମୁଖରୁ ଉଚ୍ଚରିତ ଏହି ଶବ୍ଦଗୁଡ଼ିକୁ ଶୁଣି, ତାଙ୍କର ସମସ୍ତ ପାପ ଦୂର ହେଲା । ଏହାପରେ ଏକ ଅନ୍ୟ ଉତ୍ସୁକତା ଜନ୍ମ ନେଲା—ଦେବତାମାନେ ଯେଉଁ ସ୍ଥାନକୁ ଗଭୀର ଭକ୍ତିରେ ପୂଜନ୍ତି, ସେଠାରେ କ'ଣ ବିଶେଷତା ଅଛି? ପୃଥିବୀରେ ଯେଉଁ ଜିନିଷ ମନ୍ୟାତ୍ମକ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରେ, ସେଗୁଡ଼ିକ ଅଳ୍ପ ପୁଣ୍ୟ ଥିବା ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କ ପାଇଁ ମିଳିବା ଅତ୍ୟନ୍ତ କଠିନ । ଏଠି ଶୋଣାଦ୍ରି ଓ ଅରୁଣାଦ୍ରିର ନାଥ, ଦେବମାନଙ୍କ ନାୟକ, ଲୋକମାନଙ୍କ ପ୍ରିୟ ଭଗବାନ ବିଦ୍ୟମାନ । ସେ ଅମୃତତ୍ୱର ନାଥ, ଜନ୍ମ ମୃତ୍ୟୁକୁ ତ୍ୟାଗ କରନ୍ତି ନାହିଁ, ସେ ନାରୀ-ପୁରୁଷ ଦୁଇ ରୂପର ଦାତା । ସେ ଶୁଭ ପଦପଦ୍ମର ନାଥ, ମଙ୍ଗଳମୟ, କୃପାମୟ ଓ ମୁଷ୍କର ନାୟକ । ସେ ଜ୍ଞାନ ସହିତ ସଂପୃକ୍ତ, ହଳାହଳ ବିଷ ଧାରଣ କରିଥିବା ଶୋଭାମୟ ଭଗବାନ । ସେ ତ୍ରିଶୂଳ ଉତ୍ତୋଳିତ କରି ନୃତ୍ୟ କରୁଥିବା, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଓ ନୃତ୍ୟର ନାଥ । ସେ ସମସ୍ତ ବିଶ୍ୱର ନାଥ, ମହାଦେବ, ତ୍ରିନେତ୍ରୀ, ତ୍ରିପୁରାସୁର ନାଶକ । ସେ ଯୁବ ରୂପୀ, ଛମାର ମୂର୍ତ୍ତି, ଧର୍ମର ରକ୍ଷକ, ବୃଷଭ ଧ୍ୱଜ ଧାରୀ । ସେ କାମଦେବଙ୍କ ନାଶକ, ଅନ୍ଧକାସୁରଙ୍କ ଶତ୍ରୁ, ସିଦ୍ଧମାନଙ୍କ ରାଜା, ଦିଗମ୍ବର । ସେ ଶ୍ରୀଙ୍କ ସହଧର୍ମିଣୀ, ଶଙ୍କର, ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା, ସମସ୍ତ ଜ୍ଞାନର ନାଥ, ନିର୍ଦ୍ଦୋଷ । ସେ ଅନେକ ରୂପର ଅରୁଣ, ବିରୂପାକ୍ଷ, ଅବିନାଶୀ ରୂପ ଧାରଣ କରନ୍ତି । ସେ ସତ୍, ଚିତ୍, ଆନନ୍ଦର ମୂର୍ତ୍ତି, ସମସ୍ତଙ୍କ ଆତ୍ମା, ଜୀବନର ପ୍ରତିଷ୍ଠା । ସେ ଜ୍ଞାନ ଓ ମୋକ୍ଷର ଦାତା, ଭକ୍ତଙ୍କ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରନ୍ତି । ସେ ତ୍ରିଶୂଳଧାରୀ, ପଶୁପତି, ଶମ୍ଭୁ, ସ୍ୱୟଂଭୂ, ପାର୍ବତୀପତି, ଦୟାମୟ । ପୁରାତନ ଶାସ୍ତ୍ରରେ ଉଲ୍ଲେଖିତ ଅନ୍ୟ ଦିବ୍ୟ ନାମଗୁଡ଼ିକୁ ମଧ୍ୟ ସ୍ମରଣ କର । ଭଗବାନ କହିଲେ, “ମୁଁ ପ୍ରଦକ୍ଷିଣାକୁ ପ୍ରିୟ କରେ ଏବଂ ଶୋଣା ପାହାଡ଼ର ରୂପ ଧାରଣ କରି ଏହି ସ୍ଥାନକୁ ନିଜ ନିବାସ କରିଛି, ହେ ପାର୍ବତୀ, କେବେ ଏଠାରୁ ଯାଇନାହିଁ ।” ପାର୍ବତୀ ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ, “ହେ ଶୋଣାଦ୍ରିନାଥ, ପ୍ରଦକ୍ଷିଣାର ମହିମା କ’ଣ? କେଉଁ ସମୟରେ, କେଉଁ ପ୍ରକାରେ, କିଏ ଏହା କରିବା ଉଚିତ? ପୂର୍ବେ କିପରି କରାଯାଇଥିଲା?” ଏପରି ପ୍ରଶ୍ନ ସୁନି, ଭଗବାନ କହିଲେ, “ହେ ଦେବୀ, ମହେଶ୍ୱରଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ମୋତେ ଶିଖିତ ପ୍ରଦକ୍ଷିଣାର ମହିମା ଶୁଣ । ଏଠାରେ ସମସ୍ତ ଦେବତା ଓ ଋଷିମାନେ ଚାରିପାଖରେ ଅବସ୍ଥିତ । ପୂର୍ବଜନ୍ମର ଅପରାଧ ହେଉ, ବର୍ତ୍ତମାନର ହେଉ, ସମସ୍ତ ପାପ ଏଠି ଦୂର ହୁଏ । ହଜାର ହଜାର ଅଶ୍ୱମେଧ ଏବଂ ଦଶହଜାର ବାଜପେୟ ଯଜ୍ଞ୍ୟର ଫଳ ମିଳେ । ଯେଉଁଠାରେ କୌଣସି ଚିହ୍ନ ନାହିଁ, କୌଣସି କ୍ରିୟା ନାହିଁ, ନିମ୍ନଜାତି ହେଉଛି, ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ଏଠିରେ ପବିତ୍ର ହୁଅନ୍ତି । ସମସ୍ତ ତୀର୍ଥ ଦର୍ଶନ, ସମସ୍ତ ଯଜ୍ଞ୍ୟ ଓ ଧର୍ମକାର୍ଯ୍ୟର ଫଳ ଏଠି ପ୍ରଦକ୍ଷିଣାରେ ମିଳେ । ପ୍ରଥମ ପଦକ୍ଷେପରେ ଭୂଲୋକ, ଦ୍ୱିତୀୟ ପଦକ୍ଷେପରେ ମଧ୍ୟଲୋକ ପାର ହୁଏ । ଏକ ପଦକ୍ଷେପରେ ମନସିକ ପାପ, ଦ୍ୱିତୀୟ ପଦକ୍ଷେପରେ ବାଚିକ ପାପ ଦୂର ହୁଏ । ଏକ ପଦକ୍ଷେପରେ ସମସ୍ତ ପାପ ଶୁନ୍ୟ ହୁଏ । ଏଠି ହଜାର ହଜାର ମହାଋଷି ଓ ସିଦ୍ଧମାନଙ୍କ ଆଶ୍ରମ ଅଛି । ମୁଁ ଏଠି ଶାଶ୍ୱତ ଭାବରେ ବସୁଛି, ସିଦ୍ଧ ଭାବେ, ଦେବତାମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପୂଜିତ ହେଉଛି । ଏଠି ଏକ ଅଗ୍ନିସ୍ତମ୍ଭ ରୂପ ରହିଛି, ଯାହା ଲାଲ ରଙ୍ଗରୁ ଆରମ୍ଭ । ଏହି ଲିଙ୍ଗ ଅଠଟି ରୂପରେ ଗଠିତ, ଅତ୍ୟନ୍ତ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଓ ପ୍ରଭାମୟ । ଏହାର ପ୍ରଦକ୍ଷିଣା କରିଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି ପୁନର୍ଜନ୍ମ ନେଇନାହିଁ । ତାଙ୍କର ପାଦଧୂଳିର ସ୍ପର୍ଶରେ ସମସ୍ତ ପୃଥିବୀ ପବିତ୍ର ହୁଏ । ସେ ସମସ୍ତ ଦିଗକୁ ନମନ କରେ, ଧ୍ୟାନ କରେ, ଓ ହସ୍ତଯୁଗଳ ମିଳାଇ ପ୍ରଶଂସା କରେ ।