ଏହିପରି ଚିନ୍ତା କରୁଥିବା ସମୟରେ, ଲକ୍ଷ୍ମଣ ଦ୍ୱାରରେ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ହୋଇ ଦଠାପଡିଥିଲେ। ରାମ ତାଙ୍କୁ ଦୃତଗତିରେ ଆସି, ଭଲପାଇବାର ସହିତ ଭୋକରେ କ୍ଳାନ୍ତ ଲକ୍ଷ୍ମଣଙ୍କୁ କଥା କହିଲେ। ସେ କହିଲେ, "ଏହି ନିର୍ଦ୍ଦେଶ ପାଳନ କରିବାରେ କୌଣସି ଅନ୍ୟଥା କାର୍ଯ୍ୟ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ, ଯେଉଁଠାରେ କୌଣସି କାମ୍ୟ ଲକ୍ଷ୍ୟ ପୂରଣ କରିବାକୁ ଚାହୁଁଛି।" ଏହାପରେ ଲକ୍ଷ୍ମଣ ଋଷିଙ୍କୁ ଏହି କଥା ଜଣାଇଲେ ଯେ, କେହି ରାମଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଦେଖା କରିବା ପାଇଁ ଅପେକ୍ଷା କରୁଛନ୍ତି। ତାପରେ ରାମ ଉଚିତ ସମୟ ଜାଣି, ଲକ୍ଷ୍ମଣଙ୍କୁ ପଠାଇ, ବାହାରକୁ ଯାଇ, ସମ୍ମାନ ସହିତ ମହାମୁନି ଦୁର୍ବାସାଙ୍କୁ ଦେଖା କଲେ। ଲକ୍ଷ୍ମଣ ତାଙ୍କ ଆଜ୍ଞାକୁ କ୍ଷୁଦ୍ର ମାନିବା ଛାଡ଼ି, ନିଷ୍ଠାର ସହିତ ପାଳନ କଲେ। ଏହାପରେ ଲକ୍ଷ୍ମଣ ତାଁଠାରେ ଗଲେ, ସ୍ନାନ କରି, ଶୀଘ୍ର ଧ୍ୟାନରେ ବ୍ୟସ୍ତ ହେଲେ। ଏହି ସମୟରେ, ହଜାର ଫଣା ଶୋଭିତ ମୁଣ୍ଡିଥିବା ଦେବତାମାନେ ସହିତ ଇନ୍ଦ୍ର ଦେବ, ସ୍ୱର୍ଗ ଲୋକରୁ ଆସି, ଉପସ୍ଥିତ ହେଲେ। ତାପରେ ସତ୍ୟରେ ଅଟୁଟ ଥିବା ଲକ୍ଷ୍ମଣ, ଶେଷ ରୂପକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହେଲେ। ଇନ୍ଦ୍ର କହିଲେ, "ଲକ୍ଷ୍ମଣ, ଉଠ ଏବଂ ତୁମ ନିଜ ଲୋକକୁ ଯାଅ। ଚିରନ୍ତନ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବୈଷ୍ଣବ ଧାମକୁ ଲାଭ କର।" ଶେଷ ତାଙ୍କ ହଜାର ମୁଣ୍ଡିଏ ଦ୍ୱାରା ଭୂମିକୁ ହଜାର ସ୍ଥାନରେ ଭେଦିଦେଲେ। ଏହି ହଜାର ମଣିମାଳା ଫଣାର ତାପରେ ଭୂମି ଉତ୍ତାପିତ ହେଲା, ଏଠିକୁ "ସହସ୍ରଧାରା" ବୋଲି ପ୍ରସିଦ୍ଧି ଲାଗିଲା। ଏହି ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନର ମାପ ପ୍ରায় ପঁଚିଶ ଧନୁଷ୍ୟ, ଯେଉଁଠାରେ ଯେଉଁଯିଏ ସ୍ନାନ କରେ ସେ ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ପାଇ, ବିଷ୍ଣୁ ଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଏ। ଏଠି, ଜିଏ ପ୍ରଜ୍ଞାନ୍ବିତ ହୋଇ ଅବିନାଶୀ ଶେଷଙ୍କୁ ପୂଜା ଓ ସ୍ନାନ କରେ, ନିୟମାନୁସାରେ ସ୍ନାନ କରିବା ଉଚିତ। ଶ୍ରଦ୍ଧାବାନ୍ ଲୋକମାନେ ଏଠି ସୁନା, ଅନ୍ନ ଓ ବସ୍ତ୍ର ଦାନ କରିବା ଉଚିତ। ଏହି ସ୍ଥାନ ଅତି ପବିତ୍ର ତୀର୍ଥ, ସମସ୍ତ ଆକାଙ୍କ୍ଷା ପୂରଣ କରିଥାଏ। ଶ୍ରାବଣ ମାସର ଶୁକ୍ଳ ପଞ୍ଚମୀ ତିଥିରେ ଏଠି ଧାର୍ମିକ ଲୋକମାନେ ମହାଉତ୍ସବ କରିଥିଲେ, ଯାହାର ଆରମ୍ଭ ହେଉଥିଲା ଶେଷଙ୍କ ପୂଜା ସହିତ। ଦ୍ୱିଜମାନେ ଭକ୍ତି ସହିତ ପୂର୍ବରୁ ତୃପ୍ତି କରି, ପ୍ରଥମେ ନାଗ ପୂଜା କରାଯାଉଥିଲା। ଯେଉଁମାନେ ଏଠି ବୈଶାଖ ମାସରେ ଏକାଗ୍ର ମନରେ ସ୍ନାନ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ମାଧବ ମାସରେ ନିୟମାନୁସାରେ କ୍ରିୟା କରିବା ଉଚିତ। ଏଠି ସ୍ନାନ କଲେ ସମସ୍ତ କାମନା ସିଦ୍ଧି ହୁଏ। ଏଠି ଯିଏ ଶଭୂଷିତ ଦୁଧାଳ ଗାଈ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ନିଅର୍ପିତ କରି ଦାନ କରେ, ସେ ସନାତନ ବିଷ୍ଣୁ ଲୋକରେ ଚିରକାଳ ବାସ କରିଥାଏ। ଏଠି ଶ୍ରଦ୍ଧାବାନ୍ ଲୋକମାନେ ବିଶେଷ ଭାବେ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ, ଲକ୍ଷ୍ମୀ-ନାରାୟଣଙ୍କ ଆନନ୍ଦ ପାଇଁ ଓ ବିଶେଷ ଭାବେ ଲକ୍ଷ୍ମୀ ପ୍ରାପ୍ତି ପାଇଁ। ସମସ୍ତ ପବିତ୍ର ତୀର୍ଥ ଏଠି ଏକଠା ହୋଇଥାଏ, ଏଠି ସ୍ନାନ କଲେ ସମସ୍ତ ତୀର୍ଥର ଫଳ ମିଳେ। ଏଠି ଶେଷଙ୍କୁ ସ୍ଥାପନ କରାଯିବା ପରେ, ଏହି ତୀର୍ଥ ପୃଥିବୀର ଭାର ହ୍ରାସ କରିବାର ସମର୍ଥ ହେଲା। ସେଠାରୁ ଏହି ତୀର୍ଥ ସର୍ବୋତ୍ତମ ଖ୍ୟାତି ଲାଭ କଲା। ଶ୍ରାବଣ ମାସର ଶୁକ୍ଳ ପଞ୍ଚମୀ ଦିନ ଏଠି ସହସ୍ରଧାରା ତୀର୍ଥରେ ସ୍ନାନ କଲେ ସ୍ୱର୍ଗଲୋକ ପ୍ରାପ୍ତି ହୁଏ। ଏଠି, ମନୁଷ୍ୟ ଯେଉଁଠି ଶ୍ରଦ୍ଧା ଓ ଶକ୍ତିଅନୁସାରେ ନିୟମାନୁସାରେ ସ୍ନାନ ଓ ଦାନ କରେ, ସେ ପବିତ୍ର ଫଳ ଲାଭ କରେ। ଏପରେ, ମୁନି କୃଷ୍ଣଦ୍ୱୈପାୟନ ମଧୁର କଥା କହିଲେ, "ତୁମଠାରୁ ଶୁଣି, ମୋର ମନ ସର୍ବୋତ୍ତମ ଆନନ୍ଦକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହୋଇଛି। ଏବେ ଆଉ ଏକ ଅତି ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ତୀର୍ଥ ବିଷୟରେ ମୋତେ କଥା କହ।" ଏଥିରେ ଅଗସ୍ତ୍ୟ କହିଲେ, "ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ଏବେ ମୁଁ ତୁମକୁ ଆଉ ଏକ ଅପୂର୍ବ ତୀର୍ଥ ବିଷୟରେ କହିବି। ପ୍ରଭୁ ସ୍ୱର୍ଗଦ୍ୱାରର ମହିମାକୁ ବିସ୍ତୃତ ଭାବେ ବର୍ଣ୍ଣନା କରିପାରିବେ। ଏହି ସ୍ୱର୍ଗଦ୍ୱାରର ବିସ୍ତାର ପୂର୍ବ ସରୟୂ ନଦୀର ଜଳରେ ଥିବା ସହସ୍ର ଧାରାରୁ ଆରମ୍ଭ, ଏବଂ ପୁରାତନ ଶାସ୍ତ୍ରଜ୍ଞମାନେ ଏହାକୁ ସଠିକ୍ ଭାବେ ବର୍ଣ୍ଣନା କରିଛନ୍ତି।