ଏକ ସମୟରେ, ମୁଁ ଦୟାମୟ, ସବୁଠାରେ ବ୍ୟାପ୍ତ ଥିବା ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରିଥିଲି, ତାଙ୍କର କୃପା ମୋ ଉପରେ ବର୍ଷିଲା। ମୁଁ ବିନୟପୂର୍ବକ ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ଅନୁରୋଧ କଲି – “ଓ ପ୍ରଭୁ, ଶାସ୍ତ୍ରରେ ଉଲ୍ଲିଖିତ ବିଭିନ୍ନ ପୂଜା ପ୍ରକାର ମୋତେ ଶିଖାନ୍ତୁ।” ପ୍ରଭୁ କହିଲେ, “ତୁମର ତପସ୍ୟାର ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ଅରୁଣାଦ୍ରିଶ୍ୱରଙ୍କୁ ପୂଜା କର।" ଶିବ ତାଙ୍କର ସୂକ୍ଷ୍ମ ଲିଙ୍ଗ ରୂପକୁ ମୋତେ ପ୍ରକାଶ କରିଲେ। ମୋ ହୃଦୟ ସମସ୍ତ ଆବରଣ ଦ୍ୱାରା ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇଗଲା, ଏବଂ ମୁଁ ଅତି ଆନନ୍ଦିତ ହେଲି। ଶାସ୍ତ୍ରରେ ଉଲ୍ଲିଖିତ ଆକାରଗୁଡ଼ିକ ମୋ ଦୃଷ୍ଟିରୁ ଅଦୃଶ୍ୟ ହେଇଗଲା। ମୁଁ ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ପୁନଃ ପ୍ରଶ୍ନ କଲି – “ଓ ଦୟାର ମୂର୍ତ୍ତି, ଓ ମୋ ନାଥ, ମୁଁ କିପରି ନିଜେ ଆପଣଙ୍କୁ ଜାଣିପାରିବି? ଏଠାରେ କିଏ ଉପାସନା କରେ, କେଉଁ ଷ୍ଟୋତ୍ର, କେଉଁ ପୂଜା, କେଉଁ ସେବକ ଅଛନ୍ତି? ମାନବମାନେ ଆପଣଙ୍କ ପୂଜା କିପରି ଦିନକୁ ଦିନ ବୃଦ୍ଧି କରିପାରନ୍ତି?” ମୁଁ ଅନୁରୋଧ କଲି – “ଓ ପରମେଶ୍ୱର, ଦୟା କରି, ସମସ୍ତ କିଛି ଆପଣ ନିଜେ ଆଜ୍ଞା ଦିଅନ୍ତୁ।” ତାପରେ ଦେବତା ଏଠାକୁ ପହଞ୍ଚିଥିବା ବିଶ୍ୱକର୍ମାଙ୍କୁ ଆଜ୍ଞା କଲେ – “ମୋ ପାଇଁ ବଡ଼ ରତ୍ନରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଦିବ୍ୟ ମନ୍ଦିର ତିଆରି କର।” ଶିବ, ଶ୍ରୀମୟ ଦେବତା, ବିଭିନ୍ନ ନାମରେ ପୂଜାର ଅନୁକ୍ରମ କଥା କହିଲେ। ତାଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା ପାଇଁ ତିଆରି ହୋଇଥିବା ସେବକମାନଙ୍କ ବିଷୟରେ ମଧ୍ୟ ମୋତେ ଶୁଣିବାକୁ କହିଲେ। ଯିଏ ପୃଥିବୀରେ ସମସ୍ତ ଜଗତର କଲ୍ୟାଣ ପାଇଁ ପ୍ରସିଦ୍ଧ, ସେ ଅରୁଣାଦ୍ରିଶ୍ୱରଙ୍କୁ ସଦା ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ। ଏଠାରେ ଅପୀତକୁଚା ନାମକ ଦେବୀ ସ୍ଥାନର ମହିମାକୁ ଧାରଣ କରିଛନ୍ତି। ପର୍ବ ପାଇଁ, ମହାଦେବଙ୍କୁ ତାଙ୍କର ଭୋଗପୁତ୍ରମାନେ ପରିବୃତ୍ତ ହୋଇ ପୂଜା କରାଯିବା ଉଚିତ। ସେ ସଦା ମୃଗ ଓ କୁଟାର ଧାରଣ କରି, ଶାନ୍ତ ମୁଖମୁଦ୍ରାରେ ରହନ୍ତି। ପ୍ରଭୁ ଦିଗ୍ବ୍ୟାପି ଶ୍ରୀରେ ଅବିରୋଧ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତାରେ ତୃଣହୀନ ଭୟ ଦେଇଥାନ୍ତି। ଅପୀତକୁଚା ସମସ୍ତ ଭୂଷଣରେ ଶୋଭିତ, ପ୍ରେମର ଭାବକୁ ବୃଦ୍ଧି କରିଥାନ୍ତି। ମଦୋନ୍ମତ ହାତୀକୁ ବହୁ ଭୋଜ୍ୟ ଓ ମିଠା ଦ୍ରବ୍ୟ ଦେଇ ଆନନ୍ଦିତ କରାଯାଏ। ପର୍ବ ପାଇଁ, ନିକଟରେ ଉପସ୍ଥିତ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଶକ୍ତିକୁ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ। ପର୍ବ ପାଇଁ, ଅମୃତେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ସମ୍ମୁଖରେ ପୂଜା କରାଯିବା ଉଚିତ। ଦ୍ୱାରରେ ନନ୍ଦୀ ଓ ମହାକାଳ ସୂର୍ୟପ୍ରଭାରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ସମ୍ମୁଖରେ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ରହନ୍ତି। ଡାହାଣ ପାର୍ଶ୍ୱରେ ମାତୃମଣ୍ଡଳ ଓ ବିଘ୍ନହର ଦେବତାମାନେ ସହିତ ପୂଜା କରାଯିବା ଉଚିତ। ଉତ୍ତର-ପୂର୍ବ କୋଣରେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଶକନ୍ଦକୁ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ। ମନ୍ଦିର ପୂଜା ପରେ ଦକ୍ଷିଣ ଦିଗରେ ଦକ୍ଷିଣାମୂର୍ତ୍ତିଙ୍କୁ ଆଦର କରିବା ଉଚିତ। ଉତ୍ତରରେ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ରୂପ, ପୂର୍ବରେ ମୃଗ ସହିତ ଅପୀତକୁଚାଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ, ଯିଏ ସମସ୍ତ ଶକ୍ତିରେ ସମ୍ପନ୍ନ। ମନ୍ଦିରର ସୁରକ୍ଷା ପାଇଁ ଶ୍ରୀର ନେତୃତ୍ୱ କରୁଥିବା ଦେବୀମାନେ ଅଛନ୍ତି। କ୍ଷେତ୍ରପାଳ, ସମସ୍ତ ପରିବାର ଦ୍ୱାରା ପରିବୃତ୍ତ, ପୂଜା କରାଯିବା ଉଚିତ। କାଳୀ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଦେବୀମାନେ ଉପଚାରର ରକ୍ଷା କରନ୍ତି। ଶିବ ଓ ଦେବତାମାନେ ପୂଜା ପାଇଁ ଦିବ୍ୟ କନ୍ୟାମାନେ ତିଆରି କର। ସେମାନେ ଆକର୍ଷକ ଚାଳରେ, ସଦା ପବିତ୍ର ଓ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରିବାରେ ସମର୍ଥ। ଦିବ୍ୟ ସେବା ପାଇଁ ଶୁଭ୍ର ମନ ଧାରଣ କରିଥିବା ମହିଳାମାନେ ରହନ୍ତୁ। ଶୈବ ପ୍ରଥା ସ୍ଥାପନ ପାଇଁ, ସେମାନେ ପ୍ରଥମେ ମୋତେ ପୂଜା କରିବା ପାଇଁ ଶିକ୍ଷିତ ହେଉନ୍ତୁ। ଶୌଳ୍ବିକ ଓ ଚାରିଟି ଶାସ୍ତ୍ରର ଜ୍ଞାନରେ ପାରଙ୍ଗତ ଲୋକମାନେ ନିଯୁକ୍ତ ହେଉନ୍ତୁ। ଚାରି ଦିଗରେ ତୀର୍ଥସ୍ଥଳରେ ବସୁଥିବା ପାଇଁ ଚାରିଟି ମଠ ପ୍ରତିଷ୍ଠା କରାଯିବା ଉଚିତ। ଏମାନେ ମୋ ପ୍ରମୁଖ ଋଷିମାନେ ଥିବେ, ଶିବ ପୂଜାର ସୁରକ୍ଷା ଓ ପ୍ରଚାର କରିବେ।