ପୌନ୍ୟ ନୀୟମ, ପବିତ୍ର ସ୍ନାନସ୍ଥଳ, ତପସ୍ୟା, ବେଦ, ବଳି, ଏବଂ ଉପବାସ—ଏହି ସମସ୍ତ ପବିତ୍ର କ୍ରିୟା ଅନୁଷ୍ଠାନ ଉପରେ ଆଧାରିତ ଥିଲା। ଏହି ମହାନ କଥାଗୁଡିକୁ ଶୁଣି ମହାସୂର୍ଯ୍ୟ ଋଷିଙ୍କର ଉପଦେଶ ପ୍ରତି ପାହାଡ଼ର ଝିଅ ବହୁତ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହେଲେ। ସେ ମହାତ୍ମା ତପସ୍ବୀଙ୍କୁ କହିଲେ—“ମୁଁ ଏବେ ତୁମ ସମ୍ମୁଖରେ ଆସି ସଫଳ ହୋଇଛି, ତୁମେ ଅନେକ ପବିତ୍ର ସ୍ନାନସ୍ଥଳର ଜାଳ ଅଟୁଟ।” ତାପରେ ସେ ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ—“କିପରି ଲୋକେଶ୍ବର ଗିରିଶା, ଦେବତା, ଏଠାରେ ପୁନଃ ପ୍ରକଟ ହେଉଛନ୍ତି, ଯେଉଁଥିରେ ତାଙ୍କର ଦେହ ଦୀପ୍ତିମାନ ଅଗ୍ନିର ଦ୍ୱାରା ଆବୃତ?” ମୁଁ ଦେବତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ନିର୍ଦ୍ଦେଶିତ ହୋଇଥିଲି ଯେ ଲିଙ୍ଗ ଦର୍ଶନ ପାଇଁ ତୀର୍ଥଯାତ୍ରା କରିବାର ଆବଶ୍ୟକ। ତେଣୁ ମୁଁ ରୁଦ୍ରକ୍ଷେତ୍ର, କେଦାର, ବଦରିକା ଆଶ୍ରମ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନକୁ ଗଲି। ସେ ସମୟରେ ମୁଁ ପ୍ରମୁଖ ତୀର୍ଥଗୁଡିକୁ ଦର୍ଶନ କରିଥିଲି, ଯାହାର ମଧ୍ୟରୁ କାଞ୍ଚି ଅତ୍ୟନ୍ତ ପ୍ରସିଦ୍ଧ। ମୁଁ ଏଠାରେ ଅବସ୍ଥିତ ଲିଙ୍ଗ ଓ ସ୍ୱୟଂଭୂ ଲିଙ୍ଗ ଦେଖିଥିଲି। ମୋ ଶିଷ୍ୟମାନେ ସହିତ ଏହି ଭୂମିରେ ସେବା କରି, ତପସ୍ୟା ଓ ବଳି ଅନୁଷ୍ଠାନ କରି, ସମଗ୍ର ଭୂମିକୁ ଉଲ୍ଲଙ୍ଘନ କରିଥିଲି। ଏହି ଭୂମିରେ ସମସ୍ତ ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନ ଦର୍ଶନ କରି, ଏଠାକୁ ଆସିଥିଲି। ମୁଁ ଅରୁଣାଦ୍ରି ପାହାଡ଼ ଓ ତାହାର ଲିଙ୍ଗ ଦେଖିଥିଲି। ଶୋଣାଦ୍ରିର ଉପାସକମାନେ କନ୍ଦ, ମୂଳ ଓ ଫଳ ଖାଇ ଜୀବନ ଯାପନ କରୁଥିଲେ। ପ୍ରାଚୀନ କାଳରେ ବ୍ରହ୍ମା ଦିବ୍ୟ ଦୃଷ୍ଟିରେ ପ୍ରଥମେ ଏହି ଲିଙ୍ଗକୁ ପୂଜା କରିଥିଲେ। ବେଦ ନିରନ୍ତର ଅରୁଣାଦ୍ରି ନାଥଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କରେ। ସେ ଅମରତ୍ୱର ଅଟୁଟ ଆକାର ଓ ସମସ୍ତ ବେଦର ଆକାର ଅଟୁଟ ଏବଂ ଭକ୍ତମାନେ ପ୍ରତି ପ୍ରେମରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ, ପବିତ୍ର ଏବଂ ନଗର ନାଶକ। ଏଠାରେ ଅପର ତପସ୍ୟା କରିବାର ଆବଶ୍ୟକ ନାହିଁ, କାରଣ ଭୂମିରେ ତୁମେ ପ୍ରାପ୍ତ ହେଲେ। ଏଠାରେ ଦେବତାମାନେ ମଧ୍ୟ ତୁମର ଶରଣ ନିବେଶ କରିବାକୁ ଚାହାନ୍ତି। ମୁଁ କରିଥିବା ସମସ୍ତ ତପସ୍ୟାର ଫଳ ତୁମ ଦର୍ଶନରେ ମିଳିଛି। ଭୂମିରେ ଏପରି ପାହାଡ଼ ଆକାର ଲିଙ୍ଗ ମୁଁ କେଉଁଠି ଦେଖିନି। ହେ ଦେବତାମାନଙ୍କର ନାଥ, ତୁମର ବଡ଼ ଆକାର ତିନି ଦେବତାର ଅଟୁଟ ଆକାର ଭାବରେ ପ୍ରକଟ ହୋଇଛି। ମୁଁ ତୁମ ଅଦ୍ଭୁତ ଲିଙ୍ଗ ଦେଖିଛି, ଯାହାର ଏସେନ୍ସ ତିନି ବେଦ ଓ ଆକାର ତ୍ରିକୋଣ ଅଟୁଟ। ଏହି ଭୂମିର ଏକ ଅଂଶରେ ଦେଖାଯାଏ, ଯାହା ଶୋଣାଦ୍ରି ପାହାଡ଼ ଭାବରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ। ଦୟାର ସାଗର, ବିଭିନ୍ନ ଉପଲକ୍ଷେ ଏହି ଦେବତା ସମସ୍ତ ଭୋଗ ଦେଇଥାନ୍ତି। ଦେବତାମାନେ ପୂଜା କଲେ, ସେ ସଦା ସମସ୍ତ ଦାନ ଦେଇଥାନ୍ତି। ମୁଁ ସଂସାର ଭୟରେ ଆତଙ୍କିତ ହୋଇ, ତୁମର ଶରଣ ନେଇଛି, ହେ ଭକ୍ତପ୍ରିୟ। ମୋ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ପୂରଣ କର, ହେ ଦୟାର ସାଗର, ସମସ୍ତଙ୍କର ଆଶ୍ରୟ, ମୁଁ ତୁମର ଶରଣ ନେଇଛି। ତାପରେ ସେ ମୋତେ ତାଙ୍କର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦିବ୍ୟ ଆକାର ଦେଖାଇ କହିଲେ—“ଦେଖ!” “ତୁମର ଆଶ୍ରୟ ସଦା ଏଠାରେ ରହୁ, ମୋ ସମ୍ମିପରେ। ତପସ୍ୟା ଦ୍ୱାରା ଏଠାରେ ତପସ୍ୟାର ସମସ୍ତ ମହତ୍ତ୍ୱ ପ୍ରଦର୍ଶନ କର। ମୋତେ ଆଦେଶ ଦିଅ—‘ଶୋଣାଦ୍ରି ପାହାଡ଼ରେ ପୂଜା କର।’ ଏପରି ନିରନ୍ତର ପୂଜା ଦ୍ୱାରା ଏହି ଭୂମିରେ ପ୍ରକଟ କର। ଶାସ୍ତ୍ର ଅନୁସାରେ ଭକ୍ତି ସହିତ ବିଧିବତ ପୂଜା କର। ଭୂମିରେ ଲିଙ୍ଗ ପ୍ରକଟ କରିବା ଦାୟିତ୍ୱ ତୁମର। ମୁଁ ଏଠାରେ ଅବସ୍ଥିତ, ଏବଂ ତୁମେ ମୋତେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ପ୍ରସନ୍ନ କରିଛ। ସମସ୍ତ ମଧ୍ୟରେ, ତୁମେ ଭୂମିରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ; ଶିବ ପୂଜା ପ୍ରକଟ କର। ମୁଁ ଅରୁଣାଦ୍ରି ନାଥଙ୍କୁ ଦୟାରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୃଦୟରେ ପ୍ରଶ୍ନ କଲି—“ମୁଁ ଏଠାରେ ମାନବମାନେ ଉପଯୁକ୍ତ ଉପହାର ଦ୍ୱାରା କିପରି ପୂଜା କରିବି?” “ହେ ଦୀପ୍ତିମାନ, ମୋତେ ଉପଦେଶ ଦିଅ—ମୁଁ କିପରି ତୁମେ ଉପଲବ୍ଧ ହେବି?