ଏହି ପବିତ୍ର କଥାରେ, ଶିବଙ୍କ ବିଶେଷ ରଙ୍ଗରେ ବର୍ଣ୍ନନା ଆସିଛି—ତାଙ୍କର ତାମ୍ରାଭ, ରକ୍ତିମ ଓ ପିତାମ୍ବର ରୂପ ବହୁତ ଶୁଭ ଓ ମଙ୍ଗଳମୟ। ଏହି ଶିବଙ୍କୁ, ଯିଏ ତାମ୍ର ରଙ୍ଗର, ରକ୍ତିମ ଓ ପରମ ଆତ୍ମା, ସମସ୍ତେ ନମସ୍କାର କରିଛନ୍ତି। ଦେବ, ତୁମେ ଏହି ସମସ୍ତ ଜଗତର ଆକାର, ଚଳନ୍ତି ଓ ଅଚଳନ୍ତି ସମସ୍ତ ପ୍ରକୃତି ତୁମର ଅଂଶ। ସମସ୍ତେ କାମନା କରିଲେ—ପ୍ରଚୁର ବର୍ଷା ପଡୁ, ମେଘ ଓ ବହୁତ ନଦୀ ଆପ୍ଲବିତ ହେଉ। ଅଗ୍ନିରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ଜଳ ମଧ୍ୟ ଶିବଙ୍କ ଉତ୍ପତି; ଏହି ପରମ ଆତ୍ମା ଜଳକୁ ଶାନ୍ତ କରିବା ପାଇଁ ମାହାଦେବଙ୍କୁ ଅନୁରୋଧ କରାଗଲା—ହେ ରକ୍ତ ପର୍ବତର ଦୟାମୟ ନାଥ, ତୁମେ ଶିତଳ ହେଉ। ଏଭଳି ସମସ୍ତ ଦେବତା ଶିବଙ୍କୁ ବନ୍ଦନା କରି, ଭକ୍ତିପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବରେ ପୂଜା କଲେ। ଏହା ପରେ, ନଦୀ ଓ ସ୍ରୋତସ୍ବିନୀ ପ୍ରଚୁର ଜଳ ନେଇ ପୁନଃ ପ୍ରବାହିତ ହେଲା। କିନ୍ତୁ, ଯୁବ ସୂର୍ୟର ଅଗ୍ନିର ଶତ କୋଟି ଶିଖାରେ ଏହି ଜଳ ବିଶ୍ୱରୁ ମୁକ୍ତ ହେଲା; ନଦୀ ଓ ସ୍ରୋତସ୍ବିନୀ ତାଙ୍କର ଜଳ ମୁକ୍ତ କରିଲେ, ଏହି ସମସ୍ତ ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନ ପ୍ରାର୍ଥନାର ଶକ୍ତିରେ ସମସ୍ତଠାରେ ପ୍ରକାଶିତ ହେଲା। ତାପରେ, ଶିବ ଏହି ସମସ୍ତ ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନର ଉତ୍ପତି କଥା କହିବା ଆରମ୍ଭ କଲେ। ପୂର୍ବତନ ସ୍ମୃତି ଉପରେ ଦୃଷ୍ଟି ଦେଇ, ପାର୍ବତୀ ଅନୁରୋଧ କଲେ—"ହେ ନାଥ, ଏହି ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନର ଉତ୍ପତି ବିଷୟରେ ସମସ୍ତ କଥା କହ।" ଶିବ, ପାର୍ବତୀଙ୍କର ଉପରେ ଏହି ପ୍ରଶ୍ନ ଶୁଣି, ପୂର୍ବ ଘଟିଥିବା ବିବରଣୀ ମନେ ପକାଇଲେ। ସେଠାରେ, ଇନ୍ଦ୍ର ନିମ୍ନସ୍ନାନ କରି, ବ୍ରାହ୍ମଣ ହତ୍ୟାର ପାପ ଛାଡିଲେ। ପୂର୍ବ ଦିଗର ଉତ୍ତର-ପୂର୍ବ କୋଣରେ ଦିବ୍ୟ ବ୍ରହ୍ମା ତୀର୍ଥ ପୁନଃ ପ୍ରକାଶିତ ହେଲା; ଦକ୍ଷିଣ ଦିଗରେ ବଡ଼ ଯମ୍ୟ ତୀର୍ଥ ବିସ୍ତୃତ ହେଲା, ଯମଙ୍କ ଅଂଶରେ; ଦକ୍ଷିଣ-ପଶ୍ଚିମ ଦିଗରେ ମହା ନୈରୃତ ତୀର୍ଥ ଚମକିଲା; ପଶ୍ଚିମ ଦିଗରେ ବରୁଣ ତୀର୍ଥ ପ୍ରକାଶିତ ହେଲା; ଉତ୍ତର-ପଶ୍ଚିମ ଦିଗରେ ବାୟବୀୟ ତୀର୍ଥ ଦେଖାଗଲା; ଉତ୍ତର ଦିଗରେ ସୋମ ତୀର୍ଥ ଚିହ୍ନିତ ହେଲା; ଉତ୍ତର-ପୂର୍ବ ଦିଗରେ ବିଷ୍ଣୁ ତୀର୍ଥ ସ୍ମୃତିରେ ରହିଛି। ଏକଥାରେ, ଦେବୀ, ମାର୍କଣ୍ଡେୟ ଏକଥା ପ୍ରାର୍ଥନା କଲେ—"ଏଠାରେ ବହୁତ ପବିତ୍ର ତୀର୍ଥ ଏକଠା ହେଉ।" ତାଙ୍କର ପ୍ରାର୍ଥନା ଶୁଣି, ଦେବତାମନ୍ଦର ନାଥ ଉମାଙ୍କ ସ୍ବାମୀ ଗୁପ୍ତ ରୂପରେ ମୋ ପାଖରେ ଆସିଛନ୍ତି। "ହେ ମହା ଋଷି, ଏଠାରେ ତୁମେ ଅନ୍ୟ କୌଣସି ପବିତ୍ର ତୀର୍ଥ ଖୋଜିବା ଆବଶ୍ୟକ ନାହିଁ।" ଏହିପରି, ଭକ୍ତି ଥିବା ଲୋକମାନେ ପାଇଁ ସମସ୍ତ ପବିତ୍ର ତୀର୍ଥ ଏଠାରେ ସଂଗ୍ରହ ହେବାର ସୁଯୋଗ ରହିଛି। ଏହିପରି, ଦେବୀ, ଦୀର୍ଘ ଦିନ ପୂର୍ବରୁ ଶଙ୍କର ମାର୍କଣ୍ଡେୟଙ୍କୁ ଏହି କଥା କହିଥିଲେ। ଯଜ୍ଞ କାଳରେ ଏହି ତୀର୍ଥମାନେ ଲୋକଙ୍କୁ ଦେଖାଯାଏ। ବ୍ରତ, ତୀର୍ଥ, ତପ, ବେଦ, ଯଜ୍ଞ ଓ ଉପବାସ—ଏହି ସମସ୍ତ ପୂଜା ଓ ଉପାସନା ସହିତ ଏଠାରେ ଦେଖାଯାଏ। ମହା ଋଷିଙ୍କ ବାଣୀ ଶୁଣି, ପାର୍ବତୀ ଖୁସି ହେଲେ। "ହେ ତପସ୍ବୀ, ତୁମେ ଏଠାରେ ପବିତ୍ର ତୀର୍ଥର ଜାଳ ଭାବରେ ମୋ ସମ୍ମୁଖରେ ଆସିଛ, ଏହା ଦେଖି ମୁଁ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇଛି।" "କିପରି ଗିରିଶ ଦେବ, ଅଗ୍ନିମୟ ରୂପ ଧାରଣ କରି, ପୁନଃ ଏଠାରେ ପ୍ରକାଶିତ ହେଉଛନ୍ତି?"—ଏପରି ପ୍ରଶ୍ନ ହେଲା। ମୁଁ ଲିଙ୍ଗ ଦର୍ଶନ ପାଇଁ ତୀର୍ଥଯାତ୍ରା କରିବା ନିର୍ଦେଶ ପାଇଥିଲି। ମୁଁ ରୁଦ୍ର କ୍ଷେତ୍ର, କେଦାର, ଏବଂ ବଦରିକା ଆଶ୍ରମକୁ ଗଲି। ସେ ସମୟରେ ମୁଁ ପ୍ରଧାନ ପବିତ୍ର ସହରଗୁଡ଼ିକୁ ଦର୍ଶନ କଲି, ତା'ଠାରେ କାଞ୍ଚୀ ଅଗ୍ରଗଣ୍ୟ। ମୁଁ ଏହି ଥିବା ଏବଂ ସ୍ଵୟଂଭୂ ଲିଙ୍ଗ ଦେଖିଲି। ମୋ ଶିଷ୍ୟମାନଙ୍କ ସହିତ ସେବା କରି, ଏହି ଭୂମିକୁ ଚାରିଉଁଥିଲି। ତପ, ଯଜ୍ଞ ଓ ପୂଜା କରି, ଏହି ଭୂମିରେ ଯାତ୍ରା କରିଥିଲି।