ଅନେକ ତପସ୍ୟା ଦ୍ୱାରା ସେ ଶୋନାଦ୍ରିର ନାଥଙ୍କୁ ପ୍ରସନ୍ନ କରିଥିଲେ। ଏହି ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଲୋକମାନେ ପ୍ରକଟ ହେଲେ ମଧ୍ୟ, ଅଳ୍ପ ବୁଦ୍ଧି ଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ ସେମାନେ ବୁଝିବାକୁ କଷ୍ଟସାଧ୍ୟ। ଏହି ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଏକ ସ୍ଥାନରେ ପୃଥିବୀର ମାନବମାନେ କିପରି ଦେଖିପାରିବେ? ତୁମେ, ଯାହାର ଅନ୍ତର୍ ତେଜ ଅନ୍ତର୍ନିହିତ, ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କ ସହିତ ସେଠାକୁ ଗଲା। ଏବଂ ମୁଁ, ଅରୁଣ ପର୍ବତରେ ଶମ୍ଭୁଙ୍କୁ ତପସ୍ୟା ଦ୍ୱାରା ପୂଜା କରି, ବିଶ୍ୱକର୍ମା ନିର୍ମିତ ଦିବ୍ୟ ମହଲ ପାଇଲି, ଯାହା ବିଭିନ୍ନ ଉତ୍ସବରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ। ପ୍ରମୁଖ ଋଷିମାନେ ବିଭିନ୍ନ ଧର୍ମ ଗ୍ରନ୍ଥ ପ୍ରାପ୍ତ କରିଥିଲେ। ମୁଁ ଶମ୍ଭୁଙ୍କୁ ପୂଜା କରି, ଅଗ୍ନିକୁ ଅର୍ପଣ କରାଯାଇଥିବା ଯାଗ୍ୟ ଫଳ ପ୍ରାପ୍ତ କରିଥିଲି। ପୂର୍ବକାଳରେ, ଶତ୍ରୁମାନେ ଦଳି ରାଜ୍ୟ ପାଇଥିବା ରାଜାମାନେ ଏହି ବିଶିଷ୍ଟ ଏବଂ ଶ୍ରୀମୟ ଶିବଲିଙ୍ଗ ରୂପୀ ପର୍ବତକୁ ଦେଖିଥିଲେ, ଯାହା ପାପ ନାଶ କରେ। ଏହା ଶରଣ ନେଇଥିବା ଲୋକଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରିବାକୁ ଯୋଗ୍ୟ, ଏବଂ ସ୍ମରଣ କରିଲେ ସମସ୍ତ ପ୍ରପଞ୍ଚର ମଳ ଦୂର କରେ। ତେବେ, ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀ କିପରି ଶାନ୍ତି ଲାଭ କଲେ? ପବିତ୍ର ତୀର୍ଥସ୍ଥାନଗୁଡିକ ଅରୁଣ ପର୍ବତରୁ କିପରି ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲା? ଦ୍ୱାପର ଯୁଗରେ ଏହା ସୁବର୍ଣ୍ଣ ପର୍ବତ ଥିଲା; କଳି ଯୁଗରେ ଏହା ପନ୍ନା ପର୍ବତ ହେଲା। କୃତ ଯୁଗରେ ଏହା ଅନେକ ଯୋଜନ ଯାଏଁ ବିସ୍ତୃତ ଏବଂ ଅଗ୍ନିରେ ନିର୍ମିତ ଥିଲା। କ୍ରମେ, ଦେବତାମାନେ ଅନୁରୋଧ କରିବା ପରେ, ଅରୁଣ ନାଥ ଶାନ୍ତ ହେଇଗଲେ। ତାପରେ ଗୌରୀ ଋଷିଙ୍କୁ ପଚାରିଲେ: "ଅରୁଣାଚଳ କିପରି ଶାନ୍ତ ହେଲା?" ତାଙ୍କ ଉତ୍ତରକୁ ଶୁଣି ଗୌତମ ତାଙ୍କୁ ଉତ୍ତର ଦେଲେ। ପ୍ରାଚୀନ କାଳରେ, ଦେବତାମାନେ ଅର୍ପଣ ଏବଂ ଯାଗ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ପୂଜା କରି, ଅରୁଣାଚଳ ନାଥଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କରିଥିଲେ: "ଓ ଅରୁଣାଚଳ ନାଥ, ସମସ୍ତ ଜଗତର ଉପକାରୀ, ତୁମେ କପିଳ, ରକ୍ତିମ, ଅତି ଶୁଭ; ଶିବ, ପରମାତ୍ମା, ତୁମକୁ ନମସ୍କାର। ଓ ଦେବ, ତୁମର ଆକୃତି ସମସ୍ତ; ଏହି ସମସ୍ତ ଚଳ-ଅଚଳ ଜଗତ ତୁମର ରୂପ। ମେଘ ଓ ବହୁ ଝରଣାରୁ ଅପେକ୍ଷା କରି ବର୍ଷା ହେଉ। ଅଗ୍ନିରୁ ଉଦ୍ଭୂତ ଜଳ ତୁମରୁ ଆସିଛି, ଓ ପରମାତ୍ମା। ମହାଦେବ, ରକ୍ତ ପର୍ବତର ଦୟାଳୁ ନାଥ, ଶୀତଳ ହେଉ।" ଏଭଳି ସମସ୍ତ ଦେବତାମାନେ ସ୍ତୁତି କରି, ନମସ୍କାର କରି, ଭକ୍ତିରେ ପୂଜା କରିଥିଲେ। ପୁନି ନଦୀ ଓ ଝରଣା ଜଳରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇ ପ୍ରବାହିତ ହେବାକୁ ଆରମ୍ଭ କଲା। ତଥାପି, ଉଦୟ ହେଉଥିବା ଯୁବ ସୂର୍ଯ୍ୟର ଅଗ୍ନିର ଶତ କୋଟି ଜ୍ୱାଳା ଦ୍ୱାରା, ସମସ୍ତ ଜଗତର ଜଳ ମୁକ୍ତ ହେଲା, ନଦୀ ଓ ଝରଣା ପ୍ରବାହିତ ହେଲା। ପ୍ରାର୍ଥନାର ଶକ୍ତିରେ ସେଇ ପବିତ୍ର ତୀର୍ଥସ୍ଥାନଗୁଡିକ ସମସ୍ତ ସ୍ଥାନରେ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲା। ତାପରେ ସେ ତୀର୍ଥସ୍ଥାନଗୁଡିକର ଉତ୍ପତ୍ତି କଥା କହିବାକୁ ଆରମ୍ଭ କଲେ। "ଓ ପ୍ରଭୁ, ତୀର୍ଥସ୍ଥାନର ଉତ୍ପତ୍ତି ବିଷୟରେ ସମସ୍ତ କଥା ମୋତେ କହ।" ଏହି ଉପସ୍ଥାନ ଶୁଣି ଅରୁଣ ପର୍ବତର ନାଥ ପୁରୁଣା ଘଟଣା ଚିନ୍ତା କଲେ। ସେଠାରେ, ଇନ୍ଦ୍ର ଏକଥିବା ବ୍ରାହ୍ମଣ ହତ୍ୟାର ପାପକୁ ନିମ୍ନ କରିବା ପାଇଁ ସ୍ନାନ କରିଥିଲେ। ଦିବ୍ୟ ବ୍ରହ୍ମ ତୀର୍ଥ ପୁନି ସୂର୍ଯ୍ୟୋଦୟର ଦକ୍ଷିଣ-ପୂର୍ବ କୋଣରେ ଉଦ୍ଭୂତ ହେଲା। ଦକ୍ଷିଣ ଦିଗରେ ବଡ଼ ଯମ୍ୟ ତୀର୍ଥ ବିସ୍ତୃତ ହେଲା, ଯାହା ଯମଙ୍କର। ଦକ୍ଷିଣ-ପଶ୍ଚିମ ଦିଗରେ ବଡ଼ ନୈରୃତ ତୀର୍ଥ ଚମକିଲା। ପଶ୍ଚିମ ଦିଗରେ ବରୁଣ ତୀର୍ଥ ପ୍ରକଟ ହେଲା। ଏଠି, ଉତ୍ତର-ପଶ୍ଚିମ ଦିଗରେ ବାୟବୀୟ ତୀର୍ଥ ଦେଖାଗଲା।