ପାର୍ବତୀ ଠାରୁ ନିଜ ମାୟାଶକ୍ତି ପ୍ରକାଶ କରିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରିଥିଲେ। ଶିବଙ୍କ ଆଜ୍ଞା ପାଇ ପରେ, ତିନି ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ ପାଇଁ ଆଗେଇ ଆସିଥିଲେ। ଏଠି ଏହି ତପସ୍ୟା କରିବାର ସୁଯୋଗ ମିଳିଲା, ଯାହା ଶିବଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ବିଚାରିତ ଥିଲା। ଏହା ସହିତ, ପାର୍ବତୀଙ୍କୁ ଜଣାପଡ଼ିଲା ଯେ ସମସ୍ତ ବିଶ୍ୱର ରକ୍ଷା ତାଙ୍କ ଉପରେ ନିର୍ଭର କରେ, କାରଣ ସେ ସମସ୍ତ ବିଶ୍ୱର ମୂର୍ତ୍ତି। ପାର୍ବତୀ ନିଜ ମନ ମଧ୍ୟରେ ଅଦ୍ୱିତୀୟ, ଅବିଭାଜ୍ୟ ଶିବଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନ କରି ରହିଥିଲେ। ତାଙ୍କର ପ୍ରମୁଖ ଭକ୍ତମାନେ ଯେମିତି ଆଚରଣ କରନ୍ତି, ସେସବୁ ତାଙ୍କର ନିଜର ଆଚରଣ ରୂପେ ପ୍ରକାଶିତ। ଏମିତି କଥା ଶୁଣି, ଗୌରୀ ମନରେ ଅଟୁଟ ଧୃଢ଼ତା ଆଣିଲେ। ସେ ନିଜ ଶରୀରରୁ ବିଭିନ୍ନ ଅଳଙ୍କାର ଖୋଲିଦେଲେ, ରୁଦ୍ରାକ୍ଷ ମାଳା ଧାରଣ କରି ଶୋଭିତ ହେଲେ। ତାଙ୍କ କେଶକୁ ଝଟା ରୂପେ ବନ୍ଧିଦେଲେ। ଉନ୍ମୁକ୍ତ ମୃଗମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସେ ସନ୍ତୁଷ୍ଟି ଅନୁଭବ କରି ବଞ୍ଚିଥିଲେ, ଅନ୍ନ ସଂଗ୍ରହ କରି ଜୀବନ ଯାପନ କରୁଥିଲେ। ପବିତ୍ର କମ୍ପା ନଦୀର ଜଳରେ ତିନି ପ୍ରକାର ସ୍ନାନ କରି, ବୃକ୍ଷ ରୋପଣ, ଦାନଦେବା ଓ ସମସ୍ତ ଅତିଥିମାନଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ କରି ନିଜ ଧର୍ମ ପାଳନ କରୁଥିଲେ। ଗ୍ରୀଷ୍ମକାଳରେ ପଞ୍ଚାଗ୍ନି ମଧ୍ୟରେ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ରହୁଥିଲେ, ବର୍ଷାକାଳରେ ଭୂମିରେ ଶୋଇ ରହୁଥିଲେ। ମହାପୁଣ୍ୟଶୀଳ ଋଷିମାନେ ଆସିଥିଲେ, ସେମାନଙ୍କୁ ଦେଖିବା ପାଇଁ ସେ ଏମିତି ତପସ୍ୟା କରୁଥିଲେ। କେବେ କେବେ ନିଜେ ଅରଣ୍ୟରୁ କୋମଳ ଶାଖା ଆଣୁଥିଲେ। ପବିତ୍ର କମ୍ପା ନଦୀର ତଟରେ ବାଳୁକା ଦ୍ୱାରା ଏକ ଲିଙ୍ଗ ତିଆରି କରିଥିଲେ। ଏହି ଲିଙ୍ଗକୁ ସେ ନିୟମାନୁସାରେ ଲାଲ ଫୁଲ ଓ ଚନ୍ଦନରେ ସୂର୍ଯ୍ୟଦେବଙ୍କୁ ପୂଜା କରୁଥିଲେ। ଧୂପ, ଦୀପ, ଭୋଗ ଓ ଭକ୍ତିଭାବରେ ପୂଜା କରୁଥିଲେ। ଏହିପରେ, ଶିବ ନିଜେ ଅମ୍ବିକାଙ୍କୁ ପରୀକ୍ଷା କରିବାକୁ ଦେଖାଦେଲେ। ଏହି ସମୟରେ, କମ୍ପା ନଦୀରେ ବଡ଼ ବନ୍ୟା ଆସିଗଲା। "ଉଠ, ଦେବୀ! ବଡ଼ ବନ୍ୟା ଚାଲିଆସୁଛି," ଏମିତି ଶବ୍ଦ ଶୁଣି, ଦେବୀ ପାର୍ବତୀ ଚକ୍ଷୁ ମୁଦି ଧ୍ୟାନରେ ବ୍ୟସ୍ତ ହୋଇ ଚିନ୍ତା କରିଲେ। ବନ୍ୟା ଆସିବାରେ ତାଙ୍କର ପୂଜାରେ ବାଧା ହେବାକୁ ଭାବି ସେ ଅନ୍ତର୍ଦ୍ଦୁଃଖିତ ହେଲେ। ଭଲମାନେଷ୍ଠ ଲୋକମାନଙ୍କ ପାଇଁ ସୁବିଧାବାନ ଫଳ ଅନ୍ତରାୟ ବିନା ମିଳିଥାଏ, ଏହି ଭାବେ ସେ ଚିନ୍ତା କରିଲେ। ସେ ଜାଣିଲେ, ଏହି ବନ୍ୟା ଶିବଙ୍କ ମାୟା ଦ୍ୱାରା ସୃଷ୍ଟି। ବନ୍ୟା ଆସିଲେ, ବାଳୁକା ଲିଙ୍ଗ ଗଳିଯିବ। ଏହିପରି ଅବସ୍ଥାରେ, ପାର୍ବତୀ ଦୁଇ ହାତରେ ଲିଙ୍ଗକୁ ଦୃଢ଼ଭାବେ ଆଲିଙ୍ଗନ କଲେ, ଯେଉଁଥିରୁ ଲିଙ୍ଗ କିଛି ଚଳିତ ହେବ ନାହିଁ। ଏପରି ଆଜ୍ଞା ଅନୁସାରେ, ଅମ୍ବିକା ଲିଙ୍ଗକୁ ଦୃଢ଼ ଭାବେ ଆଲିଙ୍ଗନ କଲେ। ତାଙ୍କର ସ୍ନେହ ଓ ଶରମ ଦ୍ୱାରା ତାଙ୍କର ଅଂଶ ଲିଙ୍ଗରେ ଚିହ୍ନ ରହିଗଲା। ଚକ୍ଷୁ ମୁଦି ଧ୍ୟାନରେ ବ୍ୟସ୍ତ ହୋଇ, ଏକାଗ୍ର ହୃଦୟରେ ସେ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ରହିଲେ। ତାଙ୍କର କମ୍ପନ, ଘମ, ଲଜ୍ଜା, ସ୍ନେହ ଓ ଖେଳ ଭାବ ଦ୍ୱାରା ଏହି ଅବସ୍ଥା ହେଲା। ଏହି ସମୟରେ ଏକ ଦିବ୍ୟ ଶରୀରୀ ଧ୍ୱନି ଶୁଣାଗଲା— "ଏହି ବାଳୁକା ଲିଙ୍ଗ, ତୁମେ ଯେଉଁଥିରେ ପୂଜା କରିଛ, ସେ ଅକ୍ଷୟ ମହିମା ଧାରଣ କରିଛି। ତୁମ ତପସ୍ୟା ଓ ଧର୍ମାଚରଣ ଦେଖି, ମୁଁ ପୃଥିବୀରେ ଦୀପ୍ତିମାନ ରୂପ ଧାରଣ କରିଛି। ମୁଁ ସମସ୍ତ ଲୋକର କଠିନ ପାପ ସଂଚୟକୁ ବାଧା ଦେଉଛି।" "ଋଷି, ସିଦ୍ଧ ଗାନ୍ଧର୍ବ ଓ ମହାତ୍ମା ଯୋଗୀମାନେ ପୂର୍ବେ, ବ୍ରହ୍ମା ଓ କୃଷ୍ଣଙ୍କ ମଧ୍ୟର ଯୁଦ୍ଧ ସମୟରେ, ଉଭୟ କୁଳରୁ ମଦ ତତ୍ତ୍ୱ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୋଇଥିଲା। ବ୍ରହ୍ମା ହଂସ ରୂପ ଧାରଣ କରିଥିଲେ, ବିଷ୍ଣୁ ବରାହ ରୂପ ନେଇଥିଲେ। ତାପରେ, ତୃପ୍ତ ହୋଇ, ସେଠାରେ ଚାହିଁଥିବା ବର ଦେଇଥିଲେ।" ଏଭଳି ଭାବରେ ପାର୍ବତୀଙ୍କ ତପସ୍ୟା, ଭକ୍ତି ଓ ଧର୍ମାନୁଷ୍ଠାନର ମହିମା ପ୍ରକାଶ ପାଇଲା।