ଏହି ଉପଖ୍ୟାନରେ, ଭଗବାନ ନିଜେ ସ୍ୱୟଂ ଅନ୍ତଃସ୍ଥ ଅବସ୍ଥାରେ ରହି ସମସ୍ତ ତପସ୍ୟା କରିବେ ବୋଲି ନିଶ୍ଚୟ କଲେ। ସେ କହିଲେ, "ତୁମ ଚରଣକମଳର ସ୍ପର୍ଶରେ, କିମ୍ବା ତୁମ ତପସ୍ୟାକୁ ଦୃଷ୍ଟି ପାତ୍ର କରି, ମୁଁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ କାର୍ଯ୍ୟ ସ୍ଥଳରେ ତୁମ ପ୍ରାଧାନ୍ୟ ପାଇଁ ଚାହୁଁଛି। ତୁମେ ଧର୍ମମୟ କାର୍ଯ୍ୟ କର; ତୁମ ମନ ଧର୍ମରେ ଦୃଢ଼ ହେଉ, ଏଥିରେ କୌଣସି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।" ଭଗବାନ ଆଉ କହିଲେ, "ଏହି ସମସ୍ତ କିଛି ଚିରନ୍ତନ ବେଦ ଦ୍ୱାରା ଘୋଷିତ ହେଉଥିବା ତୁମେ, ହେ ଦେବୀ, ସାର୍ବଭୌମ ସ୍ୱରୂପା। ତୁମେ ପୃଥିବୀକୁ ଦେବତାମୟ କରିଦେଉଛ, ଯେପରି ଶ୍ୱର୍ଗ ଦେଖାଯାଏ। ଏଠାରେ ସମସ୍ତ ଦେବତା ଏବଂ ଋଷିମାନେ ନିତ୍ୟ ନିବାସ କରିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରନ୍ତି। ଯେଉଁଠି ମାନବମାନେ ବସିଥାନ୍ତି, ସେଠି କୋଟି କୋଟି ପାପ କ୍ଷୁଦ୍ର ହୋଇ କମ୍ପିଥାଏ।" "ଏହି ସ୍ଥାନ ଶୀତଳ ଛାୟା, ଫୁଲ, ଫଳ ଏବଂ କିଶଳୟରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ। ଡାକିନୀ, ଯୋଗିନୀମାନେ ଏଠି ଅନେକ ସଂଖ୍ୟାରେ ଅଛନ୍ତି। ମୁଁ ମଧ୍ୟ, ଅଂଶହୀନ ହୋଇ, ତୁମ ମନର କମଳରେ ବସିଥାଏ।" ଏପରି ଭାବେ ଦେବତାମାନଙ୍କ ନାଥଙ୍କ କଥା ଶୁଣି, ଦେବୀ କାମ୍ପା ନଦୀକୁ ଯାଇଥିଲେ। ସେ କାମ୍ପା ଏହି ପବିତ୍ର ନଦୀ, ଯାଁଠି ଅନେକ ଋଷିମାନେ ନିତ୍ୟ ଆସନ୍ତି। ଏହି ନଦୀ ଫୁଲ ଓ ଫଳରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ, କୋଇଳିମାନଙ୍କ ମଧୁର ଡାକରେ ଗୁଞ୍ଜିଥାଏ। ଦେବୀଙ୍କ ଦେହ କାମାଗ୍ନିରେ ଆବୃତ୍ତ ହୋଇ ତପସ୍ୟା ଦ୍ୱାରା କ୍ଷୀଣ ହେଲା। ଶିବଙ୍କ ଭିନ୍ନତାର ବିୟୋଗ ଦୁଃଖ ଓ ଆଶା ଦେହକୁ ଦୁଃଖିତ କଲା। ସେ ଦିନ ରାତି ଏଠି ଏକାକି ଥାଇ, ପାପ ନାଶକ ତପସ୍ୟା ଦ୍ୱାରା ଶିବଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବାକୁ ଲାଗିଲେ। "ଶିବଙ୍କୁ ବିୟୋଗ କରି ରହିବା କିପରି ସମ୍ଭବ, ଯେତେବେଳେ ମନ କାମଦେବଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ବିକଳ ହୋଇଯାଏ?"—ଏହି ଭାବନା ଦେବୀଙ୍କ ମନରେ ଚାଲିଥିଲା। ସେ ଶିବଙ୍କ ଦର୍ଶନ, ଶତଶଃ ସ୍ତୁତି, ଉପାୟ ଏବଂ ଦୃଶ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ନିଜକୁ ସାନ୍ତ୍ୱନା ଦେଲେ। "ହେ ଦେବୀ, ତୁମେ ସଦା ଶମ୍ଭୁଙ୍କ ସହ ଅଭିନ୍ନ ରହିଛ। ଏହି ଭାବେ ତୁମେ ନିଜ ମାୟାଶକ୍ତିକୁ ପ୍ରକାଶ କରିବାକୁ ଚାହୁଁଛ।" ଭଗବାନଙ୍କ ଆଜ୍ଞା ମିଳିବା ପରେ, ଦେବୀ ପାର୍ବତୀ ପ୍ରସ୍ଥାନ କଲେ। ଏହି ସ୍ଥାନରେ ଶିବଙ୍କ ଚିନ୍ତନ ଏବଂ ତପସ୍ୟା ହେବାକୁ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ହୋଇଥିଲା। ଅନ୍ୟଥା, ସମସ୍ତ ବିଶ୍ୱର କ୍ଷେମ ତୁମ ଉପରେ ନିର୍ଭର କରେ, ହେ ବିଶ୍ୱରୂପିଣୀ। ସେ ନିଜ ମନରେ ଅଦ୍ୱିତୀୟ, ଅଖଣ୍ଡ ଶିବଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନ କଲେ। ତାଙ୍କର ପ୍ରଧାନ ଭକ୍ତମାନଙ୍କର ଆଚରଣ ନିଜ ଆଚରଣର ଅନୁସୂଚୀକା। ଏପରି ଉପଦେଶ ଶୁଣି, ଦେବୀ ଗୌରୀ ଦୃଢ଼ ମନେ ହେଲେ। ସେ ବିଭିନ୍ନ ଅଳଙ୍କାର ତ୍ୟାଗ କରି, ରୁଦ୍ରାକ୍ଷ ମାଳା ଧାରଣ କଲେ। ଚୁଲିକୁ ଜଟାରେ ବାନ୍ଧିଲେ। ମୃଗମାନଙ୍କ ସହ ସନ୍ତୋଷ ଅନୁଭବ କରି, ଭିକ୍ଷା ଚାଲିବାରେ ଜୀବନ ନିର୍ବାହ କଲେ। କାମ୍ପା ନଦୀର ଶୁଦ୍ଧ ଜଳରେ ତିନି ପ୍ରକାର ତୀର୍ଥସ୍ନାନ କଲେ। ଗଛ ଲଗାଇ, ଦାନ ଦେଇ, ସମସ୍ତ ଅତିଥିଙ୍କ ସମ୍ମାନ କଲେ। ଗ୍ରୀଷ୍ମକାଳରେ ପଞ୍ଚାଗ୍ନି ମଧ୍ୟରେ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ହୋଇ, ବର୍ଷାକାଳରେ ଭୂମି ଉପରେ ଶୋଇଥିଲେ। ସେଠି ଆସିଥିବା ମହାପୁଣ୍ୟବାନ ଋଷିମାନଙ୍କୁ ଦେଖିବା ପାଇଁ ସେ ଏପରି କରୁଥିଲେ। କେବେ କେବେ ନିଜେ ଜଙ୍ଗଲରୁ କିଶଳୟ ଆଣିଥିଲେ। ଶୁଦ୍ଧ କାମ୍ପା ତଟରେ ବାଳୁ ଲିଙ୍ଗ ତିଆରି କଲେ। ଏହିପରି ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ, ଲାଲ ଫୁଲ ଓ ଚନ୍ଦନ ଦ୍ୱାରା ସୂର୍ଯ୍ୟ ପୂଜା କଲେ। ଧୂପ, ଦୀପ ଓ ନୈବେଦ୍ୟ ଦେଇ, ଭକ୍ତିଭାବରେ ପୂଜା କରୁଥିଲେ। ଏହି ସମୟରେ, ଦେବୀଙ୍କୁ ପରୀକ୍ଷା କରିବା ପାଇଁ ଭଗବାନ ଶିବ ନିଜେ ଉପସ୍ଥିତ ହେଲେ। ଏବେ ବଡ଼ ଜଳପ୍ରବାହ ସହିତ କାମ୍ପା ନଦୀ ଆସିଗଲା।