ପ୍ରଭୁ ଶିବଙ୍କ ଅପାର ତେଜରେ ଆକାଶର ସମସ୍ତ ବିସ୍ତାର ଆଲୋକିତ ହେଉଛି। ସିଦ୍ଧ, ଚାରଣ, ଗନ୍ଧର୍ବ, ଦେବତାମାନେ ଏବଂ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଋଷିମାନେ, ଏହି ତେଜରେ ଆକୃଷ୍ଟ ହୋଇଛନ୍ତି। ପୃଥିବୀର ସମସ୍ତ ଅଂଶ ମଧ୍ୟ ଏହି ଶକ୍ତିରେ ଦଗ୍ଧ ହେଉଛି। ପ୍ରଭୁ ତାଙ୍କର ଅଦ୍ଭୁତ ତେଜକୁ ଏକତ୍ର କରି 'ଅରୁଣ ପର୍ବତ' ନାମରେ ପ୍ରତିଷ୍ଠା କରିଛନ୍ତି। ଏହି ଆଲୋକମୟ ରୂପଟିଏ ଅରୁଣ ପର୍ବତ ଭାବେ ପରିଚିତ। ସମସ୍ତ ଲୋକ, ସିଦ୍ଧ ଓ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଋଷିମାନେ ଏହି ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ସେବନା କରନ୍ତି। ଏଠାରେ ଦେବତାମୟ ଉଦ୍ୟାନ ଉପଜିଯାଉଛି, କଳ୍ପବୃକ୍ଷ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଦିବ୍ୟ ବୃକ୍ଷ ରହିଛି। ସମସ୍ତ ପ୍ରକାର ଦିବ୍ୟ ଔଷଧି ଓ ସିଂହାଦି ପଶୁମାନେ ଏଠି ବିରାଜ କରୁଛନ୍ତି। ସମସ୍ତେ ଏକତାରେ, ଦୁଇଟି ପଥରେ ବିଭକ୍ତ ହୋଇନାହିଁ। ଦିବ୍ୟ ଢୋଲ, ଶଂଖ ଧ୍ୱନି ଓ ପୁଷ୍ପବୃଷ୍ଟି ହେଉଛି। ଏଠି ଅମରତ୍ୱ, ସିଦ୍ଧି, ରସର ଅଧିପତ୍ୟ ଓ ଆନନ୍ଦ ମିଳେ। ଏଠି ଶାସନ, ନିୟନ୍ତ୍ରଣ, ଶ୍ରୀ, କାଳକୁ ମାୟା କରିବା ଶକ୍ତି ମିଳେ। ପ୍ରଭୁ ସମସ୍ତ ଅଙ୍ଗ ଦାନ କରନ୍ତି, ସମସ୍ତ ରୋଗ ନାଶ କରନ୍ତି, ଏହିପରି ଦୟା କରି ଅନେକ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେଇଥାନ୍ତି ଅରୁଣାଦ୍ରି ନାଥ ମହାଦେବ। ଏହିପରି ଦୟାଳୁ ଶୋଣାଦ୍ରି ନାଥଙ୍କୁ ପ୍ରାର୍ଥନା କରାଯାଉଛି—"ହେ ପ୍ରଭୁ, ଆପଣ ସଂସାରକୁ ରକ୍ଷା କରିବାରେ ପରିପୁର୍ଣ୍ଣ ଦକ୍ଷ, ମୁଁ ଯେତେବେଳେ ଆପଣଙ୍କ ଶରଣ ନେଉଛି, ଆପଣ ଦୟା କରନ୍ତୁ।" ଏହି ମହତ୍ ଓ ଅଦ୍ଭୁତ ରୂପ କେବଳ ଅଳ୍ପ ପୁଣ୍ୟ ଥିବା ଲୋକଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପୂଜାଯୋଗ୍ୟ ନୁହେଁ। ପ୍ରଦକ୍ଷିଣା, ନମସ୍କାର, ନୃତ୍ୟ, ଗୀତ ଓ ଉପାସନା ଦ୍ୱାରା, ଉପବାସ, ବ୍ରତ, ଯଜ୍ଞ, ହୋମ ଓ ପୂଜା ଦ୍ୱାରା, ଉଦ୍ୟାନ, ମଣ୍ଡପ ଓ ଶୁଧ୍ଧ କୂଆଁ ସ୍ଥାପନ କରି, ଦେହରେ ପ୍ରଦକ୍ଷିଣା କରି, ହାରାଇଥିବା ଶ୍ରୀକୁ ପୁନଃ ପ୍ରାପ୍ତ କରି, ଜନ୍ମ ପରେ ଜନ୍ମ ହେଲେ ମଧ୍ୟ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ଅରବିନ୍ଦ ପାଦ ପ୍ରତ୍ୟାଗ କରାଯାଏ ନାହିଁ। ଏପରି ଅନୁରୋଧ କରିବା ପରେ, ଚନ୍ଦ୍ରଶେଖର ପ୍ରଭୁ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେଲେ—"ତଥାସ୍ତୁ"। ଏହି ଅଗ୍ନିମୟ ଲିଙ୍ଗ ସମସ୍ତ ଜଗତର ମୂଳ କାରଣ। ଯେତେବେଳେ ଯୁଗାନ୍ତରେ ଚାରି ସମୁଦ୍ର ଉତ୍କଳିତ ହୁଏ, ତିନି ଲୋକକୁ ହାତୀ ପରି ବଡ଼ ଜଳଧାରା ଭରି ଦେଉଛି, ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀର ପ୍ରଳୟ ଆରମ୍ଭ ହୁଏ, ପ୍ରକୃତି ତାହାର ମୂଳ ଅବସ୍ଥାକୁ ଫେରିଯାଏ, ଏବଂ ପ୍ରଳୟ ପରେ ମୁଁ ପୁନଃ ସୃଷ୍ଟି କରେ, ସମସ୍ତ ଜ୍ଞାନ, କଳା ଓ ଶାସ୍ତ୍ରର ଧନ, ଯେଉଁଗୁଡିକି ପାହାଡ଼ ଗୁହା ଓ ଗଭୀର ଖାନ୍ତରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ନିୟମବାନ ଋଷିମାନେ ରଖିଥାନ୍ତି, ପଞ୍ଚ ବ୍ରହ୍ମ ମନ୍ତ୍ର ଓ ପଞ୍ଚାକ୍ଷରୀ ରୂପରେ ଯେଉଁମାନେ ସଂରକ୍ଷଣ କରନ୍ତି, ଏବଂ ଅଷ୍ଟ ଦିଗପାଳଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପୂଜିତ ଅଷ୍ଟ ଲିଙ୍ଗ ସହିତ ସଦା ପୂଜିତ ହୁଏ, ସିଏଠି ସିଦ୍ଧ ଓ ଦେବତାମାନେ ନିଜ ଲୋକ ଛାଡ଼ି ଏଠାକୁ ଆସନ୍ତି। ଏହା ହେଉଛି ପୃଥିବୀର ସଞ୍ଚିତ ପୁଣ୍ୟର ପରିଣତି। କୈଳାସ ଓ ମେରୁ ଶିଖରରୁ ଦେବମାନେ ଏଠାକୁ ଆସନ୍ତି। ଏହି ଅଦ୍ଭୁତ କଥାକୁ କମଳାସନ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ମୁଖରୁ ଶୁଣି, ସନକଙ୍କ ମନ ଆନନ୍ଦିତ ହେଲା ଏବଂ ଭକ୍ତିରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଲେ। ସନକ କହିଲେ: "ହେ ପ୍ରଭୁ, ଅରୁଣାଦ୍ରି ନାଥ, ଆପଣଙ୍କ ମହିମା ଅତି ଅଦ୍ଭୁତ। ଏହି ମହିମା ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟଜନକ ଓ ସମସ୍ତ ପାପକୁ ନାଶ କରେ। ଆଦି ଅନ୍ତ ନଥିବା ଶିବ ଏହି ଲାଲ ପର୍ବତ ରୂପ ଧାରଣ କରିଛନ୍ତି। ଏକଥର 'ଶୋଣାଦ୍ରି' ନାମ ଉଚ୍ଚାରଣ କଲେ ମଧ୍ୟ ମୋକ୍ଷ ମିଳିଯାଏ।