ଶିବଙ୍କ ଅନନ୍ୟ କୃପା ଦ୍ୱାରା, ତାଙ୍କ ଦୟା ଅପାର ଏବଂ ନିଷ୍କଳଙ୍କ, ସେ ନିଜେ ଏହି ଅତିଶୟ ତେଜସ୍ବୀ ଶକ୍ତିକୁ ପଛକୁ ଘୁଞ୍ଚାଇଦେଲେ। ଯେଉଁଠାରେ ଶିବଙ୍କ ତେଜ ଦୃଷ୍ଟିର ସୀମା ଦେଖିବାକୁ ଚାହେ, ଯାହା ସବୁଠୁ ଛୋଟ ଅଣୁଠାରୁ ମଧ୍ୟ ଅଧିକ, ସେଉଁଠି ଶିବ ଯଦି କାହାକୁ ଜ୍ଞାନ ଦେଇଦିଅନ୍ତି, ତାହାର ଅହଂକାର ନଶ୍ଟ ହୋଇଯାଏ। ଏହା ଶୁଣି, ମୋର ମଧ୍ୟ ଅହଂକାର ଭାଙ୍ଗିଗଲା ଓ ମୁଁ ମନେ ଚିନ୍ତା କରିଲି, ଯେ ଶିବଙ୍କ ଜ୍ଞାନ କେବଳ ତାଙ୍କ ଦୟାରେ ଉଦୟ ହୁଏ। ତଥାପି, ମନ ପୁଣି ନିଜ ଅସ୍ତିତ୍ୱକୁ ଗଢିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରେ। ମୁଁ ସେଇ ସିଦ୍ଧ ପୁରୁଷମାନଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରେ, ଯାହାଙ୍କର ମନ ଶିବଙ୍କୁ ଅର୍ପିତ। ଏଠି, ମୁଁ ଏହି ଶିବଙ୍କୁ, ଯିଏ ମୋର ଅସ୍ତିତ୍ୱର କାରଣ, ସାମ୍ନାସାମ୍ନି ଦେଖୁଛି। ସମସ୍ତ ଦେବତାମାନେ ସଦା ଶତ୍ରୁଘ୍ନ ଭାବେ ପରିଣତ ହୁଅନ୍ତି। ମୁଁ ସେଇ ଶମ୍ଭୁଙ୍କ ଶରଣ ନେଉଛି, ଯିଏ ସମସ୍ତ ବିଶ୍ୱରେ ଏକମାତ୍ର। ଏହି ଦେହ ପାଇଁ, ମୁଁ ଚନ୍ଦ୍ରଶେଖର ଶିବଙ୍କ ଶରଣ ନେଇଛି, ଭକ୍ତି ସହିତ। ଆମେ ଏହି ଅହଂକାରରେ ଶରଣ ନେଇଛୁ, ଯାହା ଶମ୍ଭୁଠାରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ। ଏଇ ଶଙ୍କର ଆମ ପ୍ରତ୍ୟେକଙ୍କ ଅହଂକାରର ମୂଳ। ଏହି ପ୍ରଭୁ, ଦେବତାମାନେ ସଦା ପୂଜିତ କରନ୍ତି, ସେହି ସଦାଶିବ, ଅଗ୍ନିର ସ୍ତମ୍ଭ ରୂପେ ପ୍ରକଟ। ମୁଁ ଭାବନାରେ ତାଙ୍କୁ ପୂଜା କରି, ଶ୍ରଦ୍ଧାରେ ଷ୍ଟୁତି କଲି। ମହାଶିବଙ୍କୁ ନମସ୍କାର, ସମସ୍ତ ବିଶ୍ୱର ଏକମାତ୍ର କାରଣ। ତୁମର ଏହି ତେଜ଼ ସମସ୍ତ ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡକୁ ଭରି ଅବିରତ ଚମକେ। ଏହି ପବିତ୍ର ପୃଥିବୀ ଲିଙ୍ଗ ଅନ୍ତର୍ଦୃଷ୍ଟିରେ ଦେଖାଯାଏ। ଯୋଗୀମାନେ ନିଜ ମନେ ଯାହା ନିରାକାର ଓ ଅସୀମ, ତାହାକୁ ଅନୁଭବ କରନ୍ତି। କିମ୍ବା, ଶଙ୍କରଙ୍କ ଶକ୍ତି ସବୁଠାରୁ ସୂକ୍ଷ୍ମ ଓ ପ୍ରମାଣିକ। ସବୁଠୁ ଛୋଟ ଜଣେ ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କ କୃପାର ପାତ୍ର ହୋଇ ମହତ୍ତ୍ୱ ଲାଭ କରେ। ହେ ପ୍ରଭୁ, ହେ ମହାଦେବ, ଆପଣ ଦୟା କରନ୍ତୁ, ସମସ୍ତ ଜଗତ ଉପରେ ଅତିକ୍ରମ କରନ୍ତୁ। ଏଭଳି ନମ୍ରତାରେ ଅନୁରୋଧ କରି, ପୁନିପୁନି ନମସ୍କାର କଲେ। ତାପରେ ବିଷ୍ଣୁ, ନୂତନ ମେଘର ଗମ୍ଭୀର ସ୍ୱରରେ କହିଲେ— "ତିନି ଲୋକର ନାଥ, ତୁମକୁ ବିଜୟ! ଗଙ୍ଗାଧର, ତୁମକୁ ବିଜୟ! ହେ ଶମ୍ଭୁ, ତୁମ ଅପାର ଏବଂ ନିଷ୍କଳଙ୍କ କୃପା ସଦା ବଢ଼ିଯାଏ। ତୁମେ ଜ୍ଞାନକୁ ସଂରକ୍ଷଣ କର, ସମୃଦ୍ଧି ପ୍ରଦାନ କର। ଶତଶଃ ରୂପ କିମ୍ବା ନୂତନ ଷ୍ଟୁତି ଦ୍ୱାରା ମଧ୍ୟ, ତୁମ ଏକ ଗୁଣକୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ବର୍ଣ୍ଣନା କରିପାରିବି ନାହିଁ। ତୁମେ ନିଜେ ନିଜକୁ ଜାଣିପାର, କିମ୍ବା ତୁମ କୃପାରେ ଅନ୍ୟେ କିଏ ଜାଣିପାରିବ। ଦେବମାନେ ମଧ୍ୟ ତୁମ ଅଂଶରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ। ଯେପରି ଅଗ୍ନିର ବିଭାଗ ସ୍ଥାନ, କାଳ ଓ କ୍ରିୟାର ସଂଯୋଗରୁ ହୁଏ, ସେପରି। ହେ ଦୟାମୟ ଶଙ୍କର, ଆମକୁ ତୁମ ରୂପ ଦେଖାଅ।" ଏଭଳି ଭକ୍ତି ଓ ଶ୍ରଦ୍ଧାରେ ନମସ୍କାର କରିବା ସମୟରେ, ସେଇ ଅଗ୍ନିର ସ୍ତମ୍ଭରୁ, ଚନ୍ଦ୍ରକଳା ଶୋଭିତ, ପ୍ରଭୁ ଦେଖାଦେଲେ। ତାଙ୍କ ହାତରେ ପରଶୁ ଓ ଏକ ଶାବକ ମୃଗ ଥିଲା, ସେ ଭୟ ଓ କ୍ଲେଶ ଦୂର କରି, ଆଶ୍ୱାସ ଦେଲେ। "ତୁମ ଭକ୍ତିରେ ମୁଁ ପ୍ରସନ୍ନ, ଯେଉଁଠି ତୁମେ ଦୁଇଜଣ ମନକୁ ଏକତ୍ର କରି ମୋତେ ଅର୍ପିଛ। ତୁମ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ ପାଇଁ ମୁଁ ଏଠି ପ୍ରକଟ ହୋଇଛି," ବୋଲି ପ୍ରଭୁ କହିଲେ। ଏହି ଶବ୍ଦ ଶୁଣି, ସେମାନେ ଆନନ୍ଦିତ ହୋଇ ହସ୍ତ ଯୋଡ଼ି ନମସ୍କାର କଲେ। "ମୁଁ ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା, ଯଦ୍ୟପି ଶିଶୁସଦୃଶ, ତିନି ଲୋକର ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା। ଏହି ନିତ୍ୟ ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ, ଅନୁଗ୍ରହଦାତାକୁ, ମୁଁ ନମସ୍କାର କରେ," ବୋଲି ସେମାନେ ଷ୍ଟୁତି କଲେ।