ततःप्रभृति राजासौ सकलत्रो महामतिः
त्या वेळेपासून, तो राजा आपल्या सर्व राण्यांसह अत्यंत बुद्धिमान झाला.
देवदेवस्य माहात्म्यात्पुत्रो जातो महाबलः
देवदेवतेच्या कृपेने, त्याला अत्यंत बलवान असा मुलगा झाला.
अथाहं मन्दराद्देवि कौतु- कात्तु समागतः
मग मी, हे देवी, मंदर पर्वतावरून केवळ कुतूहलाने आलो.
योगैश्वर्येण च मया कृतं वै पुरमात्मनः तच्छिवं शाश्वतं स्थानं दत्तं देवि तदा मया
माझ्या योगशक्तीने मी स्वतःसाठी एक नगर निर्माण केलं; ते शाश्वत शिवाचं स्थान मी त्या वेळी तुला दिलं, हे देवी.
मार्कंडेयेश्वराद्देवादुत्तरे वरवर्णिनि .
हे सुंदर रूपवती, मार्कंडेयेश्वर देवाच्या उत्तरेला.
येऽर्चयिष्यन्ति सततं शिवेश्वरमनुत्तमम्
जे नेहमी शिवेश्वराची भक्ती करतील,
विदित्वार्भगुरुं लोकं ये द्रक्ष्यंति शिवेश्व रम्
ज्यांनी जगाचा पूज्य गुरु ओळखला आणि शिवेश्वराचं दर्शन घेतलं,
मोक्षं सुदुर्लभं मत्वा संसारं चातिभीषणम् ।। 5.2.37.
मोक्ष फार कठीण आहे असं समजून आणि संसार अत्यंत भयंकर आहे असं जाणून.
सर्वावस्थोऽपि यो मर्त्यः संश्रयेत्तं शिवेश्वरम्
माणूस कोणत्याही अवस्थेत असो, जो शंकराच्या शरण जातो —
आख्यानं प्रयतो मर्त्त्यो य इदं श्रावयेच्छुचिः
किंवा जो भक्तीभावाने आणि पवित्रतेने ही कथा सांगतो किंवा दुसऱ्यांना ऐकवतो —
एष ते कथिता देवि प्रभावः पापनाशनः
हे देवी, मी तुला सांगितलेला हा प्रभाव पापांचा नाश करणारा आहे.
देवं स्वर्गप्रदं देवि महापातकना शनम्
हे देवी, जो देव स्वर्ग देतो आणि मोठमोठ्या पापांचाही नाश करतो —
पुरा वैवस्वते कल्पे प्राप्ते वाराहसंज्ञके
पूर्वी वैवस्वत कल्पात, वाराह नावाच्या काळात —
महाकालवने रम्ये रममाणस्य पार्वति
महाकाळाच्या रम्य वनात, पार्वती, आनंदाने विहरत असताना —
पृष्टोऽहं च तदा श्रुत्वा शब्दं चातीव दुःसहम्
तेव्हा मी एक अत्यंत असह्य असा आवाज ऐकून विचारण्यात आलो.
एते गणेशाः क्रीडंति मध्ये वै वीरको गणः
हे गणेश खेळत आहेत, आणि त्यांच्यात वीरक नावाचा गण आहे.
कुसुमैर्हन्यतेऽप्यर्थं पूज्यते कुसुमोत्करैः
त्याच्यावर फुलांनी खेळात मारले जाते आणि फुलांच्या राशीने त्याची पूजा केली जाते.
नानाश्चर्यगुणाधारो गणेश्वरशतार्चितः
त्याच्यात अनेक अद्भुत गुण आहेत आणि शेकडो गणेश्वर त्याची पूजा करतात.
न दृश्यते विना पुण्यैः पुत्रस्याननपंकजम्
पुण्याशिवाय तुझ्या मुलाचे कमळासारखे मुख कुणालाही दिसत नाही.
कदाहमीदृशं पुत्रं द्रक्ष्याम्यानन्ददायकम् प्रोक्तं पार्वति पुत्रोऽयं प्रदत्तो वीरकोऽधुना
कधी मी असा आनंद देणारा मुलगा पाहीन? सांगितले गेले: 'पार्वती, हा वीरक नावाचा मुलगा तुला आता मिळाला आहे.'
एष एव सुतस्तेस्तु नयनानन्ददायकः 5.2.38.
हा खरोखरच तो मुलगा आहे जो डोळ्यांना आनंद देतो.
मदीयं वचनं श्रुत्वा प्रेषिता विजया त्वया
माझे शब्द ऐकून, तू विजयाला पाठवलेस.
विजयोवाच गणपं गणमध्ये च वर्त्तिनम् किमुन्मत्तवदत्यर्थं नृत्यरागेण मोहितः
विजया म्हणाली, 'गणांमध्ये असलेल्या गणाला — तू वेड्यासारखा इतका नृत्य आणि गाण्यात का हरवून गेलास?'
इत्युक्तो भयसंत्रस्तः कुसुमैर्भूषितस्तदा
असे म्हटल्यावर, तो फुलांनी सजलेला आणि भीतीने थरथरत होता.
भूषितं कुसुमैर्दृष्ट्वा भयत्रस्तं च वीरकम्
फुलांनी सजलेला आणि भीतीने थरथरणारा वीरक पाहून —
एह्येहि जातोऽसि मे पुत्रकस्त्वं देवेन दत्तोऽधुना वीरकोसि
'ए, ए! आता तू माझा मुलगा झाला आहेस, देवाने तुला दिला आहे; तू आता वीरक आहेस.'
मूर्धन्युपाघ्राय सम्मार्ज्य गात्राणि सा भूषयामास दिव्यैः स्वयं भूषणैः
तीने त्याच्या डोक्याचा सुगंध घेतला, त्याचे अंग हळुवारपणे थोपटले आणि स्वतःच्या दिव्य दागिन्यांनी त्याला सजवले.
कोमलैः पल्लवैश्चित्रितैश्चारुभिर्दिव्य मन्त्रोद्भवैस्तस्य शुभ्रैस्ततः
मंत्रांनी उत्पन्न झालेल्या कोमल, रंगीबेरंगी आणि सुंदर, शुद्ध व तेजस्वी पानांनी तिने त्याला अलंकृत केले.
एवमाधाय चोवक्थ कृत्वा स्रजं मूर्ध्नि गोरोचनापत्रभंगोज्वलैः
अशा रीतीने, तिच्या हाताने त्याच्या डोक्यावर हार ठेवून, गोरचन व पानांचे तुकडे लावून, तू बोललीस.
सोऽपि सिद्ध्याकुले गण्डशैले मिलद्रत्नजाले वृहच्छा लतालाकुले
तोही सिद्धांनी भरलेल्या गंड पर्वतावर, रत्नांच्या जाळ्यात आणि दाट वेलींमध्ये रमला.