नृपस्य वचनं श्रुत्वा राज्ञी वचनमब्रवीत्
राजाच्या शब्दांनी राणीने ऐकून आपले मनोगत सांगितले.
क्रीडनं पीडनायैव तेषां ये पुत्रवर्जिताः अपुत्रे च गतिर्नास्ति सुतापुत्रविवर्जिते
ज्यांना मुलं नाहीत, त्यांच्यासाठी खेळणं हे फक्त दुःखदायक असतं; आणि ज्याच्याकडे मूल नाही, त्याला कुठेच आधार मिळत नाही, विशेषतः मुलगा आणि नातू नसताना.
सुखिनस्ते जना लोके ये बालं पांसुभूषितम्
ज्यांच्याकडे मातीने माखलेलं मूल आहे, तेच या जगात खरोखर सुखी आहेत.
अनेन कारणेनास्मि निर्वेदं परमं गता
या कारणामुळे माझ्या मनात फार मोठं नैराश्य आलं आहे.
इह भिक्षुः समायातो देवरूपी सनातनः
इथे एक भिक्षुक आला आहे, जो देवासारखा सनातन वाटतो.
सस्त्रीबालो जनश्चात्र शरणं यस्य गच्छति भविष्यामोऽत्र संदेहो न मे मनसि वर्त्तते
इथे स्त्रिया, मुले आणि लोक त्याच्याकडे आश्रय घेतात; आपल्यालाही तसंच करावं लागेल, याबद्दल मला काहीच शंका नाही.
तस्याः स वचनं श्रुत्वा जीर्णोद्यानं जगाम ह
राणीचं बोलणं ऐकून तो राजाने जुन्या बागेत गेला.
दृष्टमात्रो नृपतिना भिक्षुर्लिगत्वमागतः पूजयामास विधिवत्तल्लिंगं भिक्षु रूपकम् ।। 5.2.37.
राजाने भिक्षुकाला पाहिल्यावर, त्याने भिक्षुकाचं रूप घेतलं आणि त्या भिक्षुरूप लिंगाची विधिपूर्वक पूजा केली.
अपुत्रोऽस्मीत्युवाचेदं धन्येयं महिषी मम
त्याने म्हटलं, 'माझं मूल नाही; माझी राणी खरोखर भाग्यवान आहे.'
इत्युक्तो राजसिंहेन भिक्षुर्लिंगा कृतिस्तदा
राजसिंहाने असं म्हटल्यावर, भिक्षुकाने लिंगरूप धारण करून कृती केली.
ततःप्रभृति राजासौ सकलत्रो महामतिः
त्या वेळेपासून, तो राजा आपल्या सर्व राण्यांसह अत्यंत बुद्धिमान झाला.
देवदेवस्य माहात्म्यात्पुत्रो जातो महाबलः
देवदेवतेच्या कृपेने, त्याला अत्यंत बलवान असा मुलगा झाला.
अथाहं मन्दराद्देवि कौतु- कात्तु समागतः
मग मी, हे देवी, मंदर पर्वतावरून केवळ कुतूहलाने आलो.
योगैश्वर्येण च मया कृतं वै पुरमात्मनः तच्छिवं शाश्वतं स्थानं दत्तं देवि तदा मया
माझ्या योगशक्तीने मी स्वतःसाठी एक नगर निर्माण केलं; ते शाश्वत शिवाचं स्थान मी त्या वेळी तुला दिलं, हे देवी.
मार्कंडेयेश्वराद्देवादुत्तरे वरवर्णिनि .
हे सुंदर रूपवती, मार्कंडेयेश्वर देवाच्या उत्तरेला.
येऽर्चयिष्यन्ति सततं शिवेश्वरमनुत्तमम्
जे नेहमी शिवेश्वराची भक्ती करतील,
विदित्वार्भगुरुं लोकं ये द्रक्ष्यंति शिवेश्व रम्
ज्यांनी जगाचा पूज्य गुरु ओळखला आणि शिवेश्वराचं दर्शन घेतलं,
मोक्षं सुदुर्लभं मत्वा संसारं चातिभीषणम् ।। 5.2.37.
मोक्ष फार कठीण आहे असं समजून आणि संसार अत्यंत भयंकर आहे असं जाणून.
सर्वावस्थोऽपि यो मर्त्यः संश्रयेत्तं शिवेश्वरम्
माणूस कोणत्याही अवस्थेत असो, जो शंकराच्या शरण जातो —
आख्यानं प्रयतो मर्त्त्यो य इदं श्रावयेच्छुचिः
किंवा जो भक्तीभावाने आणि पवित्रतेने ही कथा सांगतो किंवा दुसऱ्यांना ऐकवतो —
एष ते कथिता देवि प्रभावः पापनाशनः
हे देवी, मी तुला सांगितलेला हा प्रभाव पापांचा नाश करणारा आहे.
देवं स्वर्गप्रदं देवि महापातकना शनम्
हे देवी, जो देव स्वर्ग देतो आणि मोठमोठ्या पापांचाही नाश करतो —
पुरा वैवस्वते कल्पे प्राप्ते वाराहसंज्ञके
पूर्वी वैवस्वत कल्पात, वाराह नावाच्या काळात —
महाकालवने रम्ये रममाणस्य पार्वति
महाकाळाच्या रम्य वनात, पार्वती, आनंदाने विहरत असताना —
पृष्टोऽहं च तदा श्रुत्वा शब्दं चातीव दुःसहम्
तेव्हा मी एक अत्यंत असह्य असा आवाज ऐकून विचारण्यात आलो.
एते गणेशाः क्रीडंति मध्ये वै वीरको गणः
हे गणेश खेळत आहेत, आणि त्यांच्यात वीरक नावाचा गण आहे.
कुसुमैर्हन्यतेऽप्यर्थं पूज्यते कुसुमोत्करैः
त्याच्यावर फुलांनी खेळात मारले जाते आणि फुलांच्या राशीने त्याची पूजा केली जाते.
नानाश्चर्यगुणाधारो गणेश्वरशतार्चितः
त्याच्यात अनेक अद्भुत गुण आहेत आणि शेकडो गणेश्वर त्याची पूजा करतात.
न दृश्यते विना पुण्यैः पुत्रस्याननपंकजम्
पुण्याशिवाय तुझ्या मुलाचे कमळासारखे मुख कुणालाही दिसत नाही.
कदाहमीदृशं पुत्रं द्रक्ष्याम्यानन्ददायकम् प्रोक्तं पार्वति पुत्रोऽयं प्रदत्तो वीरकोऽधुना
कधी मी असा आनंद देणारा मुलगा पाहीन? सांगितले गेले: 'पार्वती, हा वीरक नावाचा मुलगा तुला आता मिळाला आहे.'