सारार्थं वेदवेदानां शिवज्ञानमनाकुलम्
वेद आणि वेदांगांचा खरा अर्थ म्हणजे शिवाचे शांत आणि निर्विकार ज्ञान.
लिंगानि भुवि शैवानि दिव्यानि च कृपानिधे
हे कृपाधार, पृथ्वीवरील शैव लिंगे आणि दिव्य लिंगेही आहेत.
याल्लिङ्मममलं दिव्यमरिच्छेदनवैभवम्
माझे ते लिंग, शुद्ध आणि दिव्य, अखंड तेजाचा वैभव असलेले आहे.
नामस्मरणमात्रेण यत्पातकविनाशनम्
फक्त त्याचे नाव आठवले तरी सर्व पाप नष्ट होते.
अनादिजगदाधारं यत्तेजः शैवमव्ययम्
तुझे शैव तेज, जगाचा अनादी आधार, ते अविनाशी आहे.
इति भक्तिमतस्तस्य कौतूहलसमन्वितम्
अशी भक्ती आणि कुतूहलाने भरलेला,
दध्यौ च सुचिरं शंभुं पंकजासनसंस्थितः
कमळासनावर बसलेल्या शंभूचे त्याने बराच वेळ ध्यान केले.
दृष्ट्वा यदा पुरा दृष्टं तेजःस्तंभमयं शिवम्
ज्याप्रमाणे पूर्वी पाहिले होते, तसेच शिवाचे तेजाचा स्तंभ त्याने पुन्हा पाहिला.
पुनराज्ञां शिवाल्लब्धामनुपालयितुं प्रभुः
शिवाची आज्ञा पुन्हा मिळाल्यावर प्रभूंनी ती पाळण्याचा प्रयत्न केला.
शिवदर्शनसंजातपुलकांकितविग्रहः
शिवदर्शनामुळे त्याच्या अंगावर रोमांच उमटले.
शिवयोगमनुध्यायन्नस्मार्षं तव चादरात्
शिवयोगाचे ध्यान करत मी तुझी आदराने आठवण केली.
शिवभक्तिः परा जाता तपोभिर्बहुभिस्तव
तुझ्या अनेक तपामुळे शिवभक्ती सर्वोच्च झाली.
पावयंति जगत्सर्वं चरितैस्ते निराकुले 1.3.1.1.
तुझे निर्मळ आणि शांत चरित्र जगाला शुद्ध करते.
संभाषणं सहावासः क्रीडा चैव विमिश्रणम्
संवाद, एकत्र राहणे, खेळ आणि मिसळणे,
श्रूयतामद्भुतं शैवमाविर्भूतं यथा पुरा
पूर्वीचे अद्भुत शैव प्रकटत्व ऐकावे.
अहं नारायणश्चोभौ जातौ विश्वाधिकोदयात्
मी आणि नारायण, दोघेही विश्वाच्या प्रारंभाला जन्मलो.
स्वभावेन समुद्भूतौ विवदंतौ परस्परम्
स्वभावाने आम्ही उत्पन्न झालो आणि एकमेकांशी वाद घातला.
परस्परं रणोत्साहमावयोरतिभीषणम्
आमच्यातील युद्धाची इच्छा फारच भयंकर होती.
किमर्थमनयोर्युद्धं जायते लोकनाशनम्
या दोघांमध्ये हे युद्ध का होत आहे, जे सर्व लोकांचा नाश घडवते?
समयेऽस्मिन्स्वयं लक्ष्यो मुग्धयोरनयोर्भृशम्
आता या क्षणी, हे दोघेही एकमेकांवर पूर्ण लक्ष केंद्रित करून, भ्रमित झाले आहेत.
वेदेषु मम माहात्म्यं विश्वाधिकतया श्रुतम्
वेदांमध्ये माझ्या महिम्याची, सर्वांपेक्षा मोठी असल्याची, कीर्ती ऐकू येते.
सर्वोपि जंतुरात्मानमधिकं मन्यते भृशम्
प्रत्येक सजीव आपल्यालाच सर्वांत श्रेष्ठ समजतो.
यद्यहं क्वापि भुवने दास्यामि मितिमात्मनः 1.3.1.1.
जर मी या विश्वात कुठेही स्वतःला मर्यादा घालणार असे ठरवले—
इति निश्चित्य मनसा स्वयमेव सदाशिवः
असं मनाशी ठरवून, स्वतः सदाशिवांनी—
अतीत्य सकलाँल्लोकान्सर्वतोऽग्निरिव ज्वलन्
सर्व लोकांना मागे टाकून, चारही बाजूंनी अग्नीसारखा तेजस्वी होत—
अनाद्यंततया चाथ दृगार्तौ संव्यतिष्ठताम्
अनादि आणि अनंत असा, तो त्या दोघांच्या मधे, स्पर्धेने व्याकुळ झालेल्यांच्या मध्ये उभा राहिला.
आवयोः पुरतो जाता वाणी चाप्यशरीरिणी
आमच्या दोघांसमोर, एक देह नसलेली वाणी प्रकट झाली.
युवयोर्बलवैषम्यं शिव एव विवेक्ष्यते
तुमच्या दोघांमधील बळाचा फरक फक्त शिवच ओळखू शकतो.
आद्यंतयोर्यदि युवामीक्षिषाथां बलाधिकौ
जर तुम्हा दोघांना सुरुवातीपासून शेवटपर्यंत कोण श्रेष्ठ आहे ते पाहायचे असेल—
अहं विष्णुश्च गतिमान्विचेतुं तद्व्यवस्थितौ
मी आणि विष्णू, हालचाल करणारे, ते शोधण्यासाठी स्थिर उभे राहिलो.