कृतयात्रोऽपि दुःखार्त्तश्चिंतयामास भार्गवः
सर्व यात्रा करूनही भार्गव दुःखाने व्याकुळ होऊन विचार करू लागला.
न गता ब्रह्महत्या मे कृतो धर्मो निरर्थकः यदि स्यात्सत्यमेतच्च नष्टं जातं कथं मम ।। 5.2.29.
माझ्या कडून ब्राह्मणहत्येचं पाप अजूनही गेलं नाही; माझे पुण्यकर्म व्यर्थ झाले. हे खरं असेल तर माझं नाश कसा झाला?
एतस्मिन्नेव काले तु नारदो मुनिपुंगवः
याच वेळी, नारद हा श्रेष्ठ ऋषी तेथे आला.
विषण्णवदनो दीनश्चिंतयानः पुनःपुनः
त्याचा चेहरा उतरलेला होता, तो दुःखी आणि पुन्हा पुन्हा विचारात गढून गेला होता.
भोभो नारद देवर्षे शृणु मे परमं वचः
नारद देवरषे, माझं अत्यंत महत्त्वाचं बोलणं ऐक.
पितुः पराभवाद्भूमौ भृमिपाला मया हताः
माझ्या वडिलांच्या पराभवामुळे मी पृथ्वीचे राजे मारले.
निरंतरा हता लोका विशोकेनादयालुना
मी सातत्याने लोकांचा संहार केला, कारण माझ्या मनात दया किंवा शोक नव्हता.
यज्ञः कृतोऽश्वमेधश्च दत्तं दानमनेकधा
यज्ञ केले, अश्वमेध केला आणि अनेक वेळा दान दिलं.
पर्वतेषु तपस्तप्तं हुतं जप्तं निरंतरम्
डोंगरांवर केलेली तपश्चर्या, अखंड केलेली होम आणि जप —
परं नैव गता हत्या तस्मात्सर्वं निरर्थकम्
जर हत्या घडली असेल तर त्या सर्वांचा काहीही उपयोग होत नाही; म्हणून असे सर्व कर्म निष्फळ ठरतात.
इति तस्य वचः श्रुत्वा नारदो भगवानृषिः भोभो राम किमात्मानं न स्मरस्यधुना हरिम्
हे ऐकून, पूज्य नारद ऋषी म्हणाले, 'राम, आता तू हरि म्हणजेच आपली खरी ओळख का आठवत नाहीस?'
त्वयैव कथितं पूर्वं ब्रह्महत्याविनाशनम् तस्मिन्क्षेत्रे महालिंगं ब्रह्महत्याविनाशनम् ।। 5.2.29.
तूच पूर्वी सांगितलेस की ब्रह्महत्या नष्ट होते; त्या पवित्र स्थळी मोठे लिंग आहे, जे ब्रह्महत्या नष्ट करते.
जटेश्वरो महाभाग विद्यते सर्वसिद्धिदम् नारदस्य वचः श्रुत्वा स्मृत्वा क्षेत्रमनुत्तमम्
तेथे जटेश्वर हे सर्व सिद्धी देणारे, अत्यंत पुण्यवान असे वास्तव्य करतात; नारदांचे शब्द ऐकून आणि ते श्रेष्ठ क्षेत्र आठवून—
जगाम त्वरितं देवि महाकालवने ततः लिंगमध्यादहं देवि प्रसन्नो निर्गतस्तदा
तो त्वरित, हे देवी, त्या महाकाळवनात गेला; आणि त्या लिंगाच्या मध्यातून, हे देवी, मी प्रसन्न होऊन प्रकट झालो.
जामदग्न्यो मया प्रोक्तः कांतकामं ददाम्यहम्
मी जामदग्न्याला सांगितले, 'तुला जे हवे ते वर मी देतो.'
त्वत्पादपंकजे भूयाद्भक्तिर्मे विपुला सदा
हे देवी, तुझ्या चरणकमळांवर माझी भक्ती सदैव मोठी आणि अखंड राहो.
इत्युक्तोऽहं तदा तेन यथा तुष्टेन पार्वति
तो प्रसन्न होऊन, त्या वेळी त्याने मला असे सांगितले, हे पार्वती.
अद्यप्रभृति ते नाम्ना देवः ख्यातो भविष्यति
आजपासून हा देव तुझ्या नावाने प्रसिद्ध होईल.
भक्त्या ये पूजयिष्यंति देवं रामेश्वरं परम् ।। आजन्मप्रभवं पापं तेषां न३यति तत्क्षणात्
जे भक्तिभावाने परमेश्वर रामेश्वराची पूजा करतील, त्यांचे जन्मापासूनचे सर्व पाप त्या क्षणी नष्ट होतील.
स एव पुण्यवान्पूज्य इह लोके परत्र च
तोच या जगात आणि पुढच्या जन्मात पुण्यवान आणि पूज्य आहे.
येऽनुमोदंति देवस्य दर्शनं यजनं तथा
जे देवाचे दर्शन घेऊन आणि पूजा करून आनंद मानतात—
यच्चापि पातकं घोरं ब्रह्महत्यासहस्रकम् 5.2.29.
—त्यांचे अगदी भीषण असे, हजार ब्राह्मणांची हत्या केलेले पापही—
दुष्प्राप्यं यत्फलं विप्रैर्वाजपेयादिभिर्मखैः
—आणि जे फळ ब्राह्मणांना वाजपेयासारख्या यज्ञांनीही मिळणे कठीण आहे—
ये हताभिमुखाः शूरा गोविप्रार्थे रणाजिरे
जे शूर वीर गायी आणि ब्राह्मणांच्या रक्षणासाठी रणांगणात मृत्यूला सामोरे जातात—
जितास्तेन सदा लोका रामेणेव जगत्त्रयम्
त्यांनी नेहमीच सर्व लोक जिंकले आहेत, जसे रामाने तीनही लोक जिंकले.
एष ते कथितो देवि प्रभावः पापनाशनः
हे देवी, मी तुला हे पाप नष्ट करणारे महात्म्य सांगितले.
श्रीविश्वनाथ उवाच यस्य दर्शनमात्रेण स्वर्गभ्रंशो न जायते
श्रीविश्वनाथ म्हणाले: ज्याच्या केवळ दर्शनाने स्वर्गातून कोणीही खाली पडत नाही—
भृगोर्महर्षेः पुत्रश्च च्यवनो नाम पार्वति
पार्वती, भृगु या महर्षींचा पुत्र च्यवन असे नाव आहे.
वितस्तायास्तटे रम्ये बहुवर्षगणान्किल
वितस्ता या सुंदर नदीच्या काठी, खूप वर्षे—
कालेन महता देवि समाकीर्णः पिपीलकैः
देवी, खूप काळ गेला आणि त्याच्या अंगावर मुंग्या जमत गेल्या.