तस्य तद्वचनं श्रुत्वा वाम देवो महामुनिः
त्याची ती वचने ऐकून, वामदेव हा महान ऋषी
महाकालवनं गच्छ महाराज ममाज्ञया
माझ्या आज्ञेने, राजन, तू महाकाळवनात जा.
पापसंघप्रहर्त्ता च सर्ववेदेषु पठ्यते
सर्व वेदांमध्ये पापांचा नाश करणारा म्हणून त्याचा उल्लेख आहे.
तस्य तद्वचनं श्रुत्वा वामदेवस्य पार्थिवः
वामदेवांची ती वचने ऐकून तो राजा
तत्र दृष्ट्वा जगद्वंद्यं देवदेवं जटेश्वरम्
तेथे जगाचा वंदनीय, देवांचा देव, जटाधारी शंकर यांना पाहून
शिवाय ते नमो नित्यं विश्वकाय नमोनमः
शिवाला नेहमी नमस्कार असो, विश्वरूपाला पुन्हा पुन्हा वंदन.
नमो जटाय रामाय माययाक्रांतकारिणे 5.2.28.
जटाधारी, राम, मायेत अडकणाऱ्या कर्त्याला नमस्कार.
नमो भोगाय धूम्राय नमोऽस्तु गगनात्मने
भोग करणाऱ्याला, धूसर रंग असणाऱ्याला, आकाशस्वरूपाला नमस्कार.
नमो महांधकारार्क नमस्ते शत्रुघातिने नमः कनकवर्णाय नमो मोहितमोहिने
महाअंधारासारख्या तेजस्वी सूर्याला, शत्रूंचा नाश करणाऱ्याला नमस्कार; सोन्यासारखा वर्ण असणाऱ्याला, मोहितांना मोहात टाकणाऱ्याला नमस्कार.
नमः सुरूपाय सुरार्चिताय नमो विरूपाय प्रकृतेः पराय
सुंदर रूप असणाऱ्याला, देवांनी पूजिलेल्या, विरूप असणाऱ्याला आणि प्रकृतीपलीकडच्या त्या परमेश्वराला नमस्कार.
इति स्तुतस्तदा देवि महादेवो महेश्वरः
अशा प्रकारे त्या वेळी, देवी, महादेव महेश्वर यांची स्तुती करण्यात आली.
भस्मचर्चितसर्वांगो भोगिभोगांगदोज्वलः
त्यांचे सर्व अंग भस्माने लिपलेले होते, सर्पाच्या भोगामुळे ते तेजस्वी दिसत होते.
मुक्तालतानिभाभिस्तु जटाभिर्भूषितो विभुः
मुक्तेच्या माळेसारख्या चमकणाऱ्या जटांनी तो प्रभू सुशोभित झाला होता.
भोगींद्रफणबद्धाभिः सितपीतादिभिस्तथा
पांढऱ्या, पिवळ्या आणि इतर रंगांच्या नागराजाच्या फणांनी त्या जटा बांधलेल्या होत्या.
राजानं प्रत्युवाचेदं वचनं पर्वतात्मजे
पर्वतराजाच्या कन्येने राजाला असे शब्द सांगितले.
जटीभूतं च ते पापं गतं मद्दर्शनेन वै
तुझ्यात साचलेले पाप माझ्या दर्शनाने नाहीसे झाले.
इत्युक्तो देवदेवेन वीरधन्वा महीपतिः 5.2.28.
देवतांचा देव असे म्हणताच, वीरधन्वा राजा—
कामगेन विमानेन स्तूयमानो गणैः प्रिये
प्रियेला, गणांनी स्तुती करत असताना, तो इच्छेने निर्माण झालेल्या दिव्य रथात बसला.
लिंगश्चातः समाख्यातो नाम्ना देवो जटेश्वरः तेषां पापं जटीभूतं तत्क्षणादेव नश्यति
म्हणून त्या लिंगाला 'जटेश्वर' हे नाव मिळाले; त्यांचे साचलेले पाप त्या क्षणी नाहीसे होते.
येऽर्चयंति सदा देवि देवदेवं जटेश्वरम्
हे देवी, जे नेहमी देवांचा देव जटेश्वराची भक्तीने पूजा करतात—
येप्यन्ये देवगन्धर्वा यक्षराक्षस मानवाः
आणि इतर देव, गंधर्व, यक्ष, राक्षस आणि माणसे—
तेऽपि कामानवाप्स्यन्ति यांश्च कांश्च सुदुर्लभान्
तेही ज्या दुर्मिळ इच्छा करतील त्या सर्व मिळवू शकतात.
निःसपत्नत्वमतुलं यच्चान्यत्तदवाप्नुयात् तेपि पापविनिर्मुक्ता भविष्यंति गत ज्वराः
त्यांना शत्रूंपासून अपूर्व मुक्तता आणि इतर हवे ते सर्व मिळते; तेही पापमुक्त आणि दुःखरहित होतात.
जटेश्वरं प्रपश्यंति भक्त्या ये च दिनेदिने
जे जे जटेश्वराचे दररोज भक्तीने दर्शन घेतात—
व्याधितो व्याधिना मुक्तो दुःखी दुःखात्प्रमुच्यते
रुग्ण रोगमुक्त होतो, दुःखी दुःखातून सुटतो.
जटेश्वरस्य माहात्म्यं ये पठिष्यंति पार्वति
हे पार्वती, जे जटेश्वराचे माहात्म्य वाचतात—
ते सर्वकामानाप्स्यंति गतिमंते च मत्पुरे 5.2.28.
त्यांना सर्व इच्छा पूर्ण होतात आणि शेवटी माझ्या लोकात स्थान मिळते.
गुर्विणी लभते पुत्रमरोगं श्रुतिभूषणम्
गर्भवती स्त्रीला आरोग्यवान आणि वेदज्ञानाने सुशोभित असा पुत्र मिळतो.
मांगल्यमिदमायुष्यं धर्मकामाश्रयं महत्
हे मंगल, आयुष्यवर्धक आणि धर्म व इच्छांसाठी मोठा आधार आहे.
दुर्भुक्तं दुर्जनस्पर्शं यच्चाल्पायुःकरं भवेत्
जे काही वाईट अन्न, वाईट संगती किंवा अल्पायुष्य देणारे असेल—