ब्रह्मच्छिद्रं जपच्छिद्रं यच्छिद्रं यज्ञकर्मणि
ब्रह्मचर्याचे दोष, जपातील दोष, यज्ञकर्मातले दोष —
अच्छिद्रमिति यद्वाक्यं वदंति क्षितिदेवताः
जेव्हा पृथ्वीवरील देवता म्हणतात, 'हे कुठलाही दोष नाही,'
इत्येवं वदति श्रेष्ठे संवर्ते द्विजसत्तमे
अशा प्रकारे श्रेष्ठ द्विजश्रेष्ठ जेव्हा हे बोलतो,
तेषामर्थे यथावृत्तं कथयामासुरेव ते
तेव्हा त्यांनी घडलेली सर्व गोष्ट त्याला जशीच्या तशी सांगितली.
तेऽप्यूचुर्धर्मशास्त्राणि विहितानि यथार्थतः
त्यांनीही धर्मशास्त्रात सांगितलेले नियम योग्य त्या प्रकारे सांगितले.
अशीतिर्यस्य वर्षाणि बालो वाप्यूनषोडशः
ज्याचे वय ऐंशी वर्षे आहे, किंवा जो सोळा वर्षांचा झाला नाही असा मुलगा —
देशं कालं वयः शक्तिं पापं चावेक्ष्य यत्नतः
स्थान, काळ, वय, शक्ती आणि पाप हे सर्व काळजीपूर्वक पाहून,
इदानीं मृगचर्माणि परिधाय धृतव्रताः
आता, मृगाचे कातडे घालून आणि व्रत धरून,
ततो वर्षे ह्यतिक्रांते वीरधन्वा महीपतिः 5.2.28.
मग एक वर्ष पूर्ण झाल्यावर, वीरधन्वा राजा —
ते चाप्येकतरोर्मूले मृगधर्मोपजीविनः
आणि ते सुद्धा एका झाडाच्या मुळाशी, हरिणासारखे जगू लागले.
तत्रापृच्छद्ब्रह्मवध्या मम जाता महामुने
तेथे त्याने विचारले, 'महामुने, माझ्यावर ब्रह्महत्या झाली आहे.'
भृशं शोकपरीतात्मा रुरोद भृशदुःखितः
तीव्र दुःखाने त्याचे मन भरून गेले आणि तो जोरजोराने रडू लागला.
उवाच मा भैर्नृपते अपनेष्यामि पातकम्
त्याने म्हटले, 'राजा, घाबरू नकोस; मी तुझे पाप दूर करीन.'
उद्धृता देवदेवेन विष्णुना क्रोडमूर्त्तिना उद्धरिष्यति देवोऽसौ स्वयमेव जनार्दनः
देवतांचा देव, वराहमूर्ती विष्णू यांनी उचललेले, तो जनार्दन देव स्वतः तुला मुक्त करील.
एवमुक्तस्ततो राजा दुरितो वाक्यमब्रवीत
असे ऐकून, राजाने मग कठोर शब्द बोलले.
किमनेन द्विजेनैव निष्प्रभेण दुरात्मना
'या शक्तिहीन, दुष्ट द्विजाचा काय उपयोग?'
इत्युक्त्वा '? खङ्गेनैव जघान तम्
असे म्हणून, त्याने तलवारीने त्याला मारले.
तस्मिन्नेव वने देवि पापसंघेन मोहितः 5.2.28.
त्या वनातच, हे देवी, अनेक पापांनी तो मोहात पडला.
क्षुधार्त्तश्च तृषार्त्तश्च बाल्यान्मोहाच्च साहसात्
भूक आणि तहान याने त्रस्त, बालिशपणा, भ्रम आणि उतावळेपणामुळे तो दुःखी झाला होता.
जटीभूतेन पापेन बभ्राम गहने वने
पापाचा भार अंगावर घेऊन तो घनदाट जंगलात भटकत होता.
व्याघ्रसिंहगजाकीर्णं मृगशंबरसेवितम्
त्या जंगलात वाघ, सिंह, हत्ती भरपूर होते आणि हरिण व काळवे तिथे नेहमी फिरत.
ते गतास्त्वरिता व्याधाः स्वभर्तुः कथनाय वै
ते शिकारी पटकन आपल्या मालकाकडे सांगायला गेले.
तावद्राज्ञः शरीरात्तु श्वेताऽऽभरणभूषिता
तेवढ्यात, राजाच्या शरीरातून पांढऱ्या दागिन्यांनी सजलेली
दस्यून्निहत्य सा देवी तत्रैवादर्शनं गता
त्या देवीने दरोडेखोरांना ठार मारले आणि तिथेच अदृश्य झाली.
अथ राजा तया मुक्तः प्रतिबुद्धोऽथ तत्क्षणात्
मग त्या देवीने सोडताच राजा त्या क्षणी जागा झाला.
गोवध्या ब्रह्मवध्या च वने ह्यस्मिन्सुदारुणा
या जंगलात गायींची आणि ब्राह्मणांची हत्या फार भयंकर मानली जाते.
एवं स चिंतयित्वाथ निःश्वस्य च पुनःपुनः 5.2.28.
असं विचार करत तो पुन्हा पुन्हा दीर्घ श्वास घेत होता.
मुनिना वामदेवेन दृष्टो राजा तथाविधः
अशा अवस्थेत असलेला राजा वामदेव ऋषींनी पाहिला.
सोमवंशसमुत्पन्नो दशां कष्टां समागतः
सोमवंशात जन्मलेला हा राजा फार कठीण परिस्थितीत सापडला होता.
उद्धरिष्यामि राजानमेनं पुरुषसत्तमम् प्रत्युवाच महीपालं वीरधन्वानमातुरम्
मी या राजाला, श्रेष्ठ पुरुषाला, वाचवीन असं म्हणून त्या ऋषींनी दुःखी वीरधन्वा राजाला संबोधले.