देवत्वेऽथ मनुष्यत्वे तिर्यक्त्वेऽथ शुभाशुभम्
देव, माणूस किंवा प्राणी या जन्मांत शुभ आणि अशुभ दोन्ही फळं मिळतात.
एतदुद्देशतो राजन्भवता कथितं मया
राजा, हे मी तुला थोडक्यात सांगितलं आहे.
तदेह्यन्यत्र गच्छावि यथा दृष्टं त्वयाधुना
आता, जसं तू इथे पाहिलंस, तसं आपण दुसरीकडे जाऊ या.
तदा हि सर्वैरुद्घुष्टं यातना स्थायिभिर्नृभिः त्वदंगसंगी पवनो देहान्ह्लादयते हि नः
तेव्हा, जेव्हा सगळे यातना भोगणारे ओरडले, तुझ्या अंगाला स्पर्श करणाऱ्या वाऱ्याने आम्हाला दिलासा दिला.
परितापं च गात्रेभ्यः पीडा बाधाश्च कृत्स्नशः
आमच्या अंगावरची सगळी वेदना, त्रास आणि यातना नाहीशा झाल्या.
एतच्छ्रुत्वा वचस्तेषां तं याम्यपुरुषं नृपः
त्यांचं बोलणं ऐकून, राजाने यमाच्या सेवकाला विचारलं.
किं मया कर्म तत्पुण्यं मर्त्यलोके महत्कृतम् 5.2.27.
मर्त्य लोकांत मी कोणतं मोठं पुण्याचं काम केलं होतं?
आश्विनस्य चतुर्दश्यां तस्येदं फलमीदृशम्
आश्विन महिन्याच्या चतुर्दशीला असं फळ मिळतं.
ततस्तद्गात्रसंसर्गी पवनो ह्लाददायकः
मग, त्या शरीरांना स्पर्श करणारा वारा आनंद देणारा ठरला.
ततो भद्रमुखात्राहं स्थास्ये स्थाणुरिवाचलः
म्हणून, हे शुभमुखी, मी इथे स्तंभासारखा हालचाल न करता थांबेन.
भुंक्ष्व भोगान्न यास्येतां यातनां पापकर्मणाम्
आनंद उपभोग; पापी कर्मांसाठी असलेल्या यातनेकडे जाऊ नकोस.
यदार्त्तजंतुं निर्वाणमानेतुमिति मे मतिः
दुःखी जीवांना मुक्ती मिळवून द्यावी, हीच माझी इच्छा आहे.
तस्मान्न तावद्यास्यामि यावदेते सुदुःखिताः
म्हणून, हे फारच दुःखी आहेत तोपर्यंत मी इथून जाणार नाही.
प्राप्स्यंते ते यदि सुखं बहवो दुःखिते मयि
जर माझ्यामुळे दुःखी असलेले बरेच जण सुखी झाले, तर मी इथेच राहीन.
अवश्यमस्माद्गंतव्यं तस्मात्पार्थिव गम्यताम्
येथूनं निघणं आवश्यक आहे; म्हणून राजन, आता निघा.
एतस्मिन्नंतरे धर्मः शक्रेण सहितोब्रवीत्
त्या वेळी धर्म आणि इंद्र दोघांनी एकत्र बोलले.
एह्येहि पुरुषव्याघ्र कृतमेतावता प्रभो 5.2.27.
या, या, पुरुषांमध्ये श्रेष्ठ! प्रभो, एवढं कार्य पूर्ण झालं आहे.
न च मन्युस्त्वया कार्यः शृणु मे वचनं विभो
तुम्ही राग करू नका; हे महाबळवान, माझं बोलणं ऐका.
नयामि त्वामहं स्वर्गं त्वया सम्यगुपासितः
तुम्ही मला योग्य रीतीने पूजलं आहे, म्हणून मी तुम्हाला स्वर्गात घेऊन जाईन.
निमिरुवाच नरके मानवा धर्म पीड्यंतेऽत्र सहस्रशः
निमी म्हणाले: हे धर्मा, नरकात हजारो लोकांना यातना सहन कराव्या लागतात.
स्वर्गे त्वयापि गंतव्यं नृप पुण्येन कर्मणा
राजा, तुझ्या पुण्यकर्मांमुळे तुलाही स्वर्गात जावं लागेल.
विशिष्टं मम किं पुण्यं शुभं तद्वक्तुमर्हसि
माझं विशेष पुण्य किंवा शुभ काय आहे, ते मला सांगावं.
तस्यां त्वया महाबाहो महाकालवनोत्तमे
महाबाहु, त्या उत्तम महाकाळवनात—
तद्विशिष्टं च ते पुण्यं तस्य संख्या न विद्यते एते नारकिकाः सर्वे क्षपयंतु स्वकर्मजाम्
तुझं ते विशेष पुण्य मोजता येणार नाही; या सर्व नरकवासीयांनी आपल्या कर्माचा परिणाम भोगावा.
यदि मत्संनिधावेषामुत्कर्षो नोपजायते
माझ्या उपस्थितीत त्यांना उन्नती मिळत नसेल—
तस्माद्यत्सुकृतं किंचिद्विशिष्टतरमस्ति वै
म्हणून, जे काही अधिक श्रेष्ठ पुण्य आहे—
तदुत्पन्नस्य पुण्यस्य कलामेभ्यः प्रयच्छ वै ।। 5.2.27.
उत्पन्न झालेल्या त्या पुण्याचा एक भाग या लोकांना दे.
तत्पुण्यस्य प्रभावेण मोक्ष्यंते नरकादिमे
त्या पुण्याच्या प्रभावाने हे पहिले नरकातील लोक मुक्त होतील.
ततोऽब्रवीद्धर्मराजो निमिं शक्रसमन्वितः
मग धर्मराज इंद्रासह निमींना म्हणाले—
एतांश्च नारकान्पश्य विमुक्तान्पापकर्मणः
हे नरकातील लोक, त्यांच्या पापकर्मांपासून मुक्त झालेले, पाहा.