एतावदेव ते पापं नान्य त्किंचन विद्यते
हेच तुझं पाप आहे; दुसरं काहीच नाही.
एवं श्रुत्वा तु राजर्षिर्निमिर्दूतमथाब्रवीत्
हे ऐकून राजर्षी निमीने त्या दूताला विचारलं.
किंचित्पृच्छामि ते तत्त्वं यथावद्वक्तुमर्हसि
मला तुझ्याकडे काही विचारायचं आहे; तू खरं खरं सांगावं.
पुनः पुनश्च नेत्राणि तद्वत्तेषां भवंति हि
पुन्हा पुन्हा त्यांची डोळ्यांची अवस्था तशीच होते.
हरंत्येषां तथा जिह्वां जायमानां पुनर्नवाम्
तशीच त्यांची जीभही नवी जन्मते आणि तीही काढून घेतात.
किमेते नष्टचित्ताश्च तुद्यंतेऽहर्निशं नराः कियत्कालं भविष्यंति तन्ममोद्दे शतो वद
हे लोक, ज्यांचं भान हरपलं आहे, त्यांना रात्रंदिवस यातना दिल्या जातात का? हे किती काळ चालणार आहे, ते मला नेमकं सांग.
तत्तेहं संप्रवक्ष्यामि संक्षेपेण यथातथम् ।। 5.2.27.
हे मी तुला इथे थोडक्यात आणि खरं खरं सांगतो.
पुण्या पुण्ये हि पुरुषः पर्यायेण समश्नुते
माणूस चांगल्या कर्मांमुळे योग्य वेळी पुण्य मिळवतो.
न तु भोगादृते पुण्यं पापं कर्म च मानवः
पण आनंद घेतल्याशिवाय माणसाला पुण्य किंवा पापाचं फळ मिळत नाही.
एवमेते महापापा यातनाभिरहर्निशम्
म्हणून हे मोठे पापी लोक रात्रंदिवस यातना सहन करतात.
देवत्वेऽथ मनुष्यत्वे तिर्यक्त्वेऽथ शुभाशुभम्
देव, माणूस किंवा प्राणी या जन्मांत शुभ आणि अशुभ दोन्ही फळं मिळतात.
एतदुद्देशतो राजन्भवता कथितं मया
राजा, हे मी तुला थोडक्यात सांगितलं आहे.
तदेह्यन्यत्र गच्छावि यथा दृष्टं त्वयाधुना
आता, जसं तू इथे पाहिलंस, तसं आपण दुसरीकडे जाऊ या.
तदा हि सर्वैरुद्घुष्टं यातना स्थायिभिर्नृभिः त्वदंगसंगी पवनो देहान्ह्लादयते हि नः
तेव्हा, जेव्हा सगळे यातना भोगणारे ओरडले, तुझ्या अंगाला स्पर्श करणाऱ्या वाऱ्याने आम्हाला दिलासा दिला.
परितापं च गात्रेभ्यः पीडा बाधाश्च कृत्स्नशः
आमच्या अंगावरची सगळी वेदना, त्रास आणि यातना नाहीशा झाल्या.
एतच्छ्रुत्वा वचस्तेषां तं याम्यपुरुषं नृपः
त्यांचं बोलणं ऐकून, राजाने यमाच्या सेवकाला विचारलं.
किं मया कर्म तत्पुण्यं मर्त्यलोके महत्कृतम् 5.2.27.
मर्त्य लोकांत मी कोणतं मोठं पुण्याचं काम केलं होतं?
आश्विनस्य चतुर्दश्यां तस्येदं फलमीदृशम्
आश्विन महिन्याच्या चतुर्दशीला असं फळ मिळतं.
ततस्तद्गात्रसंसर्गी पवनो ह्लाददायकः
मग, त्या शरीरांना स्पर्श करणारा वारा आनंद देणारा ठरला.
ततो भद्रमुखात्राहं स्थास्ये स्थाणुरिवाचलः
म्हणून, हे शुभमुखी, मी इथे स्तंभासारखा हालचाल न करता थांबेन.
भुंक्ष्व भोगान्न यास्येतां यातनां पापकर्मणाम्
आनंद उपभोग; पापी कर्मांसाठी असलेल्या यातनेकडे जाऊ नकोस.
यदार्त्तजंतुं निर्वाणमानेतुमिति मे मतिः
दुःखी जीवांना मुक्ती मिळवून द्यावी, हीच माझी इच्छा आहे.
तस्मान्न तावद्यास्यामि यावदेते सुदुःखिताः
म्हणून, हे फारच दुःखी आहेत तोपर्यंत मी इथून जाणार नाही.
प्राप्स्यंते ते यदि सुखं बहवो दुःखिते मयि
जर माझ्यामुळे दुःखी असलेले बरेच जण सुखी झाले, तर मी इथेच राहीन.
अवश्यमस्माद्गंतव्यं तस्मात्पार्थिव गम्यताम्
येथूनं निघणं आवश्यक आहे; म्हणून राजन, आता निघा.
एतस्मिन्नंतरे धर्मः शक्रेण सहितोब्रवीत्
त्या वेळी धर्म आणि इंद्र दोघांनी एकत्र बोलले.
एह्येहि पुरुषव्याघ्र कृतमेतावता प्रभो 5.2.27.
या, या, पुरुषांमध्ये श्रेष्ठ! प्रभो, एवढं कार्य पूर्ण झालं आहे.
न च मन्युस्त्वया कार्यः शृणु मे वचनं विभो
तुम्ही राग करू नका; हे महाबळवान, माझं बोलणं ऐका.
नयामि त्वामहं स्वर्गं त्वया सम्यगुपासितः
तुम्ही मला योग्य रीतीने पूजलं आहे, म्हणून मी तुम्हाला स्वर्गात घेऊन जाईन.
निमिरुवाच नरके मानवा धर्म पीड्यंतेऽत्र सहस्रशः
निमी म्हणाले: हे धर्मा, नरकात हजारो लोकांना यातना सहन कराव्या लागतात.