नार्चयंति सुरान्विप्राः कर्म कुर्वंति कुत्सितम्
ते देवांची पूजा करत नाहीत, ब्राह्मणसुद्धा नाहीत; ते निंदनीय कर्मे करतात.
वैरबद्धाश्च संजाताः परस्परवधे रताः
ते एकमेकांशी वैर धरतात आणि परस्पर वध करण्यात आनंद मानतात.
ब्राह्मणाः सर्वभक्ष्याश्च मृषावादपरायणाः
ब्राह्मण सर्व काही खातात आणि खोटं बोलण्यात मग्न असतात.
दृश्यंते षोडशे वर्षे नराः पलितिनः प्रिये
प्रिय, सोळाव्या वर्षीच माणसांच्या डोक्यावर पांढरे केस दिसतात.
एवंविधाः समुद्भूता नरा नार्यश्च पातकैः
अशा प्रकारचे पुरुष आणि स्त्रिया पापांनी भरलेले जन्माला येतात.
कुठारैर्भिन्नमूर्द्धानः क्रकचैः पाटिताः परे
काहींच्या डोक्यावर कुऱ्हाडीने वार करून फोडले जाते, तर काहींना करवतीने कापले जाते.
भिन्नाश्चायोमयैस्तीक्ष्णैरग्नितप्तैश्च कीलकैः 5.2.27.
त्यांना लोखंडाच्या धारदार, अग्नीने तापवलेल्या खिळ्यांनी टोचले जाते.
क्षिप्यंते तप्तकुण्डेषु दह्यंते वह्निराशिषु
त्यांना तापलेल्या कढईत टाकले जाते, अग्नीच्या राशीत जाळले जाते.
लौहैश्च शृङ्खलैर्बद्धा ह्यधोवक्त्रैश्च लंबितैः
त्यांना लोखंडाच्या साखळ्यांनी बांधले जाते आणि डोकं खाली करून लटकवले जाते.
कृमिभिर्भ्रमरैस्तीक्ष्णैर्दंशैश्च मशकैस्तथा
त्यांना किडे, धारदार मधमाश्या आणि डासांच्या चाव्यांनी त्रास दिला जातो.
केचित्कृत्ताः प्रधावंति तोयार्थं च तृषातुराः
काही जणांचे अंग छाटले गेलेले असते, ते तहानलेले पाण्यासाठी इकडेतिकडे धावत असतात.
यैश्चांगैः पतितं कर्म क्रियते पुरुषैर्भुवि
ज्यांच्या अंगांनी पृथ्वीवर माणसे पडलेली कर्मे करतात,
ये पश्यंति गुरुं देवान्ब्राह्मणान्क्रुद्धचक्षुषा तेषां नेत्राणि भिद्यंते कृष्यंते लोहशंकुभिः
जे आपला गुरु, देव किंवा ब्राह्मण यांच्याकडे रागाने पाहतात, त्यांची डोळे लोखंडाच्या काट्यांनी टोचून फाडली जातात.
श्रवणौ च प्रपूर्यंते लौहेन शंकुना ततः
नंतर त्यांच्या कानातही लोखंडाच्या काट्यांनी भरले जाते.
लौहैर्वेगान्निखन्यंते यैः श्रुतं गुरुनिंदनम्
ज्यांनी गुरूच्या निंदा ऐकली आहे, त्यांना लोखंडाच्या साधनांनी जोरात मारले जाते.
शतशः पाट्यते जिह्वा वह्निवर्णैरयोमुखैः
त्यांची जीभ शेकडो वेळा अग्नीप्रमाणे तापलेल्या लोखंडाच्या पात्यांनी फाडली जाते.
तद्वक्त्राणि बहून्वारान्येपवादरता नराः 5.2.27.
जे सतत दुसऱ्यांची निंदा करतात, अशा माणसांची तोंडे पुन्हा पुन्हा फोडली जातात.
ये निघ्नंति दुराचाराः सुरार्थायोपकल्पिते
जे वाईट वर्तन करणारे देवांसाठी ठरवलेले प्राणी मारतात,
यैरप्यालिंगिता नारी परस्य च दुरात्मभिः
आणि जे दुसऱ्याच्या पत्नीला वाईट मनाने मिठी मारतात,
स्थाप्यते वध्यते चापि प्रचंडैर्यमकिंकरैः
त्यांना यमाचे भयंकर सेवक पकडून शिक्षा देतात.
तदा लोहमये गेहे ज्वलितानलसंस्तरे
मग लोखंडाच्या घरात, जळत्या आगीच्या पलंगावर त्यांना ठेवले जाते.
यावती वेदना देहे इह लोके प्रदृश्यते
जितकी वेदना या जगात शरीराला होते, तितकीच वेदना तिथे भोगावी लागते.
काकैश्च वृश्चिकैर्गृध्रैर्भक्ष्यंतेऽप्यपरे नराः वदंत्यसकृदुद्विग्ना न च शांतिं लभंति वै
काही माणसे कावळे, विंचू आणि गिधाड यांच्या तोंडी पडतात; ते वारंवार वेदनेने ओरडतात, पण त्यांना कधीच शांती मिळत नाही.
दुःखानि ते प्राप्नुवंति यान्यसह्यानि पार्वति निमिर्नाम महाभागो यममार्गं ददर्श ह
त्यांना अशी दुःखे भोगावी लागतात जी सहन करता येत नाहीत, पार्वती. निमी नावाच्या पुण्यवानाने कधी यमाचा मार्ग पाहिला होता.
रौद्रं भयानकं दुर्गं पूरितं पापकर्मभिः
तो मार्ग अत्यंत भयंकर, भीतीदायक, कठीण आणि पाप करणाऱ्यांनी भरलेला होता.
संपृक्तं पापकृद्गंधैर्मांसशोणितकर्द्दमैः
तो मार्ग पाप्यांच्या दुर्गंधाने, मांस आणि रक्ताच्या चिखलाने माखलेला होता.
अधोमुखैश्च कर्कोटैर्गृध्रैश्च समभिद्रुतम् ।। 5.2.27.
तो मार्ग उलट्या तोंडाने असलेल्या सापांनी आणि गिधाडांनी सतत छळला जात होता.
वृक्षै रुधिरमांसैश्च छिन्नबाहूरुपाणिभिः
तिथे रक्त आणि मांसाचे झाडे होती, ज्यावर छाटलेले हात, पाय आणि पंजे लटकलेले होते.
वृतं कुणपदुर्गंधैरशिवं भोगवर्जितम्
तेथे मृतदेहांचा दुर्गंध पसरलेला होता, ते अशुभ होतं आणि कुठलाही आनंद नव्हता.
करंभवालुकाकीर्णमायसीश्च शिलाः पृथक्
तेथे करंभ आणि वाळू पडली होती, आणि वेगवेगळ्या लोखंडाच्या शिळा होत्या.