मन्यते तावदात्मानमन्येभ्यो रूपवत्तमम्
तो स्वतःला इतरांपेक्षा सुंदर समजतो.
तदेतरं विजानाति ह्यात्मानं नेतरं जनम्
तो स्वतःला वेगळा समजतो, दुसऱ्या लोकांना नाही.
स नास्तिकोप्युद्विजते जनः किं पुनरास्तिकः
नास्तिकालाही काही त्रास होत नाही, तर आस्तिकाला तर अजिबात नाही.
अनात्मज्ञासि गिरिजे मृडे पंडितमानिनि
गिरिजे, मृडा, तू स्वतःला ज्ञानी समजतेस, पण तुला आत्म्याची ओळख नाही.
काठिन्यं कष्टमभ्येति धातुभ्यो बहुघातिता
धातूंनी वारंवार मार लागल्याने कठोरपणा आणि दुःख निर्माण होते.
इत्युक्ताऽसि मया देवि पुनः प्रोक्तं त्वया वचः
देवी, मी तुला असे सांगितले; पुन्हा तूही बोललीस.
व्यालेभ्योऽनेकजिह्वत्वं भस्मतः स्नेहवर्जनम्
सापांकडून अनेक जिभा मिळतात; राखेमुळे आपुलकी राहत नाही.
श्मशानवासाद्भीरुत्वं नग्नत्वं च न लज्जया
श्मशानात राहिल्याने भीती वाटते, आणि नग्नपणा लाजेमुळे नसतो.
एवं तदाभवद्रौद्रः कलहो भयकृच्छुभे 5.2.
त्या वेळी तिथे भयंकर भांडण झाले, ज्यामुळे भीती आणि गोंधळ निर्माण झाला.
भीताश्च देवगंधर्वा यक्षगंधर्वराक्षसाः
देव, गंधर्व, यक्ष, गंधर्व आणि राक्षस घाबरले.
लिंगमध्यात्समुत्पन्ना वाणी सुखकरी शुभा
लिंगाच्या मध्यातून एक शुभ आणि सुखदायक वाणी प्रकट झाली.
नामास्य चक्रुर्देवेशास्तदा कलकलेश्वरम्
त्या वेळी देवांच्या अधिपतींनी त्याला 'कलकलेश्वर' हे नाव दिले.
यस्तमर्चयते भक्त्या देवं कलकलेश्वरम् विप्रं कुर्युर्वरारोहे कलहो न भवेद्गृहे
जो कोणी भक्तीने कालकलेश्वर देवाची पूजा करतो, हे सुंदर वदने, त्याच्या घरी ब्राह्मणांचे आशीर्वाद मिळतात आणि घरात कधीच भांडण होत नाही.
सुशीला गृहिणी तस्य सुरूपा सुभगा प्रिये
त्याची पत्नी सद्गुणी, सुंदर आणि भाग्यवान असते, प्रिये.
ये पश्यंति चतुर्द्दश्यां देवं कलकलेश्वरम्
जे लोक चतुर्दशीच्या दिवशी कालकलेश्वर देवाचे दर्शन घेतात,
न च शत्रुभयं तेषां जायते गिरिपुत्रके
त्यांना, हे पर्वतराजकन्ये, शत्रूंची भीती कधीच वाटत नाही.
एष ते कथितो देवि प्रभावः पापनाशनः
हे देवी, मी तुला सांगितलेला हा प्रभाव पापांचा नाश करणारा आहे.
निर्माल्यलंघनाप्तपापान्मुच्यते यस्य दर्शनात
त्याचे दर्शन घेतल्याने, निःसारलेले निःसर्ग अर्पण ओलांडल्याने जे पाप लागते ते नष्ट होते.
तस्य प्रभावं सुभगं कथयाम्यथ विस्तरात्
आता मी तुला, हे भाग्यवती, त्याचा अद्भुत प्रभाव विस्ताराने सांगतो.
पुरा देवर्षिगंधर्वाश्चारणा गुह्यकास्तथा
पूर्वी देवर्षी, गंधर्व, चारण आणि गुह्यक एकत्र आले होते.
एतस्मिन्नंतरे शक्रो देवर्षिं नारदं मुनिम्
त्याच वेळी, इंद्राने नारद ऋषीला पाहिले,
दृष्ट्वा विनयसंपन्नं ब्रह्मचर्यपरायणम्
तो विनयशील आणि ब्रह्मचर्याचे पालन करणारा आहे, असे पाहून,
त्वया दृष्टमिदं सर्वं त्रैलोक्यं भूर्भुवादिकम्
तू हे सर्व, म्हणजे पृथ्वी, आकाश आणि स्वर्ग असे तिन्ही लोक पाहिले आहेस.
त्वत्तुल्यो नास्ति लोकेऽस्मिन्मु क्त्वैकं परमेष्ठिनम्
या जगात तुझ्यासारखा कोणी नाही, असे परब्रह्माला सांगितले.
योगेन तपसा भक्त्या यत्त्वया परितोषितः
योग, तप आणि भक्ती यामुळे तू त्याला प्रसन्न केले आहेस.
अतोऽहं प्रष्टुमिच्छामि कथ्यतां मम निश्चयम्
म्हणूनच मी तुला विचारू इच्छितो; माझा निश्चय मला सांग.
एवं श्रुत्वा तदा ध्यात्वा चिंतयामास नारदः 5.2.19.
हे ऐकून नारदाने ध्यान करून मनात विचार केला.
देवराज स्मृतं पुण्यं क्षेत्रराजमनुत्तमम्
देवराजा, पुण्यवान आणि श्रेष्ठ क्षेत्र म्हणून हे क्षेत्रराज आठवले जाते.
तस्माद्दशगुणं क्षेत्रं महाकालस्य कथ्यते
म्हणून महाकाळाचे क्षेत्र दहा पट श्रेष्ठ मानले जाते.
एतच्छ्रुत्वा सहस्राक्षो वर्णयित्वा च तं मुनिम्
हे ऐकल्यावर सहस्रनेत्र इंद्राने ते त्या ऋषीला सांगितले.