चुकोप च सुरश्रेष्ठस्तस्याः शापं ददौ किल तस्मात्तु मानुषे लोके गच्छ त्वं निष्प्रभा सती
तेव्हा देवांचा श्रेष्ठ देव रागावला आणि तिला शाप दिला, "म्हणून तू तुझ्या तेजाशिवाय माणसांच्या जगात जा."
अथेंद्रकोपसंक्षोभात्पतिता भुवि साप्सराः
इंद्राच्या रागामुळे हादरून ती अप्सरा पृथ्वीवर पडली.
करुणं विलपंती च किं मया दुष्कृतं कृतम्
ती हळहळत म्हणू लागली, "मी काय चुकीचे केले?"
अथाप्सरोगणः सर्वः सखीगण समन्वितः तस्याः शोकाग्निदाहेन संतप्तोऽप्सरसां गणः
मग तिच्या सख्या आणि सर्व अप्सरा तिच्या दुःखाच्या आगीत जळू लागल्या.
सुसुप्ता पद्मिनी साभ्रे यथा नैव विराजते 5.2.17.
जशी ढगाळ आकाशात झोपलेली कमळ फुलत नाही, तशीच तीही तेजहीन दिसत होती.
सखीगणैः परिवृता रंभा दृष्टा वरानने
सख्या वेढलेल्या रम्य चेहऱ्याची रंभा तिथे दिसली.
कस्मादप्सरसः सद्यो दृश्यंते शोकविह्वलाः
अप्सरा अचानक एवढ्या दुःखी का दिसतात?
पप्रच्छ च समागत्य कस्मादप्सरसो वराः
एकत्र येऊन तिने विचारले, "अप्सरांमध्ये श्रेष्ठ असणाऱ्या तुम्ही अशा का आहात?"
वृत्तांतं कथयामासुस्ताश्च तस्मै पुरातनम्
त्यांनी तिला तो जुना प्रसंग सांगितला.
उपायं कथयामास हितं तासां प्रयत्नतः
त्यांनी काळजीपूर्वक त्यांना हिताचा उपाय सांगितला.
आराधयध्वं देवेशं लिंगं सर्वार्थसाधकम्
सर्व इच्छा पूर्ण करणाऱ्या देवांच्या देवाचे लिंग भक्तीने पूजावे.
उर्वश्या मम वाक्येन भर्त्ता प्राप्तः पुरूरवाः
उर्वशीच्या सांगण्यावरून पुरूरवा तिचा पती झाला.
महाकालवने रम्ये लिंगाराधनकाम्यया
सुंदर महाकाळाच्या वनात, लिंगपूजेची इच्छा ठेवून,
रंभे प्राप्स्यसि सौभाग्यं स्वर्गलोकं यशस्विनि
रंभे, तू नक्कीच सौभाग्य आणि स्वर्गलोक मिळवशील.
तस्मात्त्रिविष्टपं गच्छ संघेनानेन पूजिता अतोप्सरेश्वरः ख्यातो ययौ ख्यातिं जगत्त्रये ।। 5.2.17.
म्हणून या मंडळीने सन्मानित होऊन स्वर्गात जा; आणि अप्सरांचा स्वामी तिन्ही जगात प्रसिद्ध झाला.
ये समाराधयिष्यंति भक्त्या चाप्सरसेश्वरम्
जे भक्तीने अप्सरांच्या स्वामीची पूजा करतील—
प्रेरयिष्यंति ये लोके दर्शनार्थं यशस्विनि
हे यशस्विनी, जे लोक तुझं दर्शन घेण्यासाठी इतरांना पाठवतील—
किं दानैः किं तपोभिश्च किं यज्ञैर्बहुदक्षिणैः
दान दिल्याने, कठोर तप केल्याने किंवा मोठ्या दक्षिणेसह यज्ञ केल्याने काय उपयोग?
एष ते कथितो देवि प्रभावः पापनाशनः
हे देवी, तुझ्या या सामर्थ्याचं मी वर्णन केलं आहे, जे सर्व पापांचा नाश करतं.
यस्य दर्शनमात्रेण कलहो नैव जायते
ज्याचं फक्त दर्शन झालं की, कुठलाही वादच होत नाही—
सर्वदुःखोपशमनं सर्वपाप प्रमोचनम्
ज्यामुळे सर्व दुःख कमी होतं आणि सर्व पापांपासून मुक्ती मिळते—
मम देवि त्वया सार्द्धं कलहः समपद्यत
हे देवी, तुझ्यासोबत माझ्याही वाद झाला.
यदा त्वं हिमशैलस्य दुहिता वरवर्णिनि
जेव्हा तू, हिमालयाच्या कन्या, सुंदर रंगाची—
विनिवृत्ते विवाहे च त्वया सार्द्धं वरानने
जेव्हा तुझ्यासोबत विवाह मागे घेतला गेला, हे सुंदर मुखवाली—
नीलोत्पलनिभप्रख्या नीलकुंचितमूर्द्धजा मध्ये समुपविष्टासि कृष्णांजनसमप्रभा
नीळ कमळासारखे काळे, वळवलेले केस असलेली, काळ्या काजळासारखी चमकणारी, तू मधोमध बसली होतीस.
कालि सुंदरि मत्पार्श्वे वल्लभे त्वमुपाविश
काळी, सुंदर आणि प्रिय, माझ्या शेजारी ये बस.
भुजंगीवासिता शुभ्रे संश्लिष्टा चंदने तरौ
सापांची वस्त्रं घातलेली, शुभ्र, चंदनाच्या झाडांनी वेढलेली—
इत्युक्तासि मया देवि गिरिजे चारुहासिनि
अशी मी तुला संबोधलं, हे देवी, हे गिरिजे, सुंदर हास्य असलेली.
यदा त्वया मदर्थे हि प्रेरिता वेदपारगाः 5.2.
जेव्हा माझ्यासाठी तू वेदांमध्ये पारंगत असणाऱ्यांना पाठवलंस—
तदा त्वया मदर्थेऽपि प्रार्थितो जनको मम
तेव्हा माझ्यासाठीच तू माझ्या वडिलांना विनंती केलीस.