बाहवस्ते दिशः सर्वाः कुक्षिश्चैव महार्णवः 5.2.16.
तुझे हात सर्व दिशांना व्यापून आहेत, आणि तुझं पोट म्हणजेच तो मोठा समुद्र आहे.
इंद्रसोमाग्निवरुणा देवासुरमहोरगाः
इंद्र, सोम, अग्नी, वरुण, देव, असुर आणि मोठे सर्प—
त्वया व्याप्तानि भूतानि सर्वाणि भुवनेश्वर
हे विश्वाचे स्वामी, सर्व जगातील सगळ्या जीवांना तू व्यापून आहेस.
भयानामपनेतासि त्वमेकः शत्रुसूदनः
फक्त तूच सर्व भीती दूर करणारा आणि शत्रूंचा नाश करणारा आहेस.
न च विक्रमणैर्देव निर्वाणमगमत्परम्
देवा, त्यांच्या कितीही प्रयत्नांनीही त्यांना श्रेष्ठ मुक्ती मिळाली नाही.
आराधयित्वा सर्वे ते नमस्यंति च सर्वशः
सर्वांनी तुझी भक्ती करून, ते तुला सर्व प्रकारे वंदन करतात.
धूमावृता महा ज्वाला यया दग्धः स दानवः
धुराने वेढलेली ती मोठी ज्वाळा, ज्यात तो दानव जळून खाक झाला.
स्वाधिकारांश्च संप्रापुर्लिंगस्यास्य प्रभावतः
या लिंगाच्या सामर्थ्याने त्यांनी आपापली राज्ये मिळवली.
ऐश्वर्यशीलमस्यास्तीत्यस्माकं च विनिश्चितम्
याचं ऐश्वर्य हेच त्याचं स्वभाव आहे, असं आमचं ठाम मत आहे.
ईशानेश्वरसंज्ञं तु ये समाराधयंति च
जे ईशान आणि ईश्वर असं नाव असलेल्या देवाची भक्ती करतात—
पूज्यमानः सदा देवैर्गंधर्वाप्सरसांगणैः 5.2.16.
तो नेहमी देव, गंधर्व आणि अप्सरांच्या समूहांनी पूजला जातो.
ब्राह्मणाः क्षत्रिया वैश्याः शूद्राः स्त्रियः कुमारिकाः
ब्राह्मण, क्षत्रिय, वैश्य, शूद्र, स्त्रिया आणि कुमारिका—
यः करोति नरः सम्यग्दर्शनं नियमस्थितः
जो कोणी नियमाने राहून योग्य रीतीने दर्शन करतो—
सर्वदा सर्वकार्येषु ते समर्था यशस्विनि
हे यशस्विनी, सर्व कामांत तू नेहमीच समर्थ आहेस.
एवं ते कथितो देवि प्रभावः पापनाशनः
देवी, तुझं पाप नष्ट करणारं सामर्थ्य मी तुला असं सांगितलं.
यस्य दर्शनमात्रेण लोकोऽभीष्टानवाप्नुयात्
ज्याच्या केवळ दर्शनाने लोकांना हवी ती सर्व सुखं मिळतात—
नंदनाख्ये वने देवि सर्वकामसमन्विते
देवी, सर्व इच्छांनी परिपूर्ण असलेल्या नंदन नावाच्या वनात—
शुककोकिलचक्राह्वचकोरकुररावृते
जिथे पोपट, कोकिळ, चकोर आणि कुरर पक्षी भरलेले आहेत—
तत्रोपविष्टो वृत्रारिः सुरज्येष्ठश्च सेवितः
तेथे वृत्ऱाचा शत्रू, देवांमध्ये श्रेष्ठ, सर्व देवांनी सन्मानाने बसवला होता.
ततोन्यचित्ता संजाता किंचित्स्मृत्वा प्रमादतः
तेव्हा तिचे लक्ष दुसरीकडे गेले आणि ती थोडी विसरभोळी झाली.
चुकोप च सुरश्रेष्ठस्तस्याः शापं ददौ किल तस्मात्तु मानुषे लोके गच्छ त्वं निष्प्रभा सती
तेव्हा देवांचा श्रेष्ठ देव रागावला आणि तिला शाप दिला, "म्हणून तू तुझ्या तेजाशिवाय माणसांच्या जगात जा."
अथेंद्रकोपसंक्षोभात्पतिता भुवि साप्सराः
इंद्राच्या रागामुळे हादरून ती अप्सरा पृथ्वीवर पडली.
करुणं विलपंती च किं मया दुष्कृतं कृतम्
ती हळहळत म्हणू लागली, "मी काय चुकीचे केले?"
अथाप्सरोगणः सर्वः सखीगण समन्वितः तस्याः शोकाग्निदाहेन संतप्तोऽप्सरसां गणः
मग तिच्या सख्या आणि सर्व अप्सरा तिच्या दुःखाच्या आगीत जळू लागल्या.
सुसुप्ता पद्मिनी साभ्रे यथा नैव विराजते 5.2.17.
जशी ढगाळ आकाशात झोपलेली कमळ फुलत नाही, तशीच तीही तेजहीन दिसत होती.
सखीगणैः परिवृता रंभा दृष्टा वरानने
सख्या वेढलेल्या रम्य चेहऱ्याची रंभा तिथे दिसली.
कस्मादप्सरसः सद्यो दृश्यंते शोकविह्वलाः
अप्सरा अचानक एवढ्या दुःखी का दिसतात?
पप्रच्छ च समागत्य कस्मादप्सरसो वराः
एकत्र येऊन तिने विचारले, "अप्सरांमध्ये श्रेष्ठ असणाऱ्या तुम्ही अशा का आहात?"
वृत्तांतं कथयामासुस्ताश्च तस्मै पुरातनम्
त्यांनी तिला तो जुना प्रसंग सांगितला.
उपायं कथयामास हितं तासां प्रयत्नतः
त्यांनी काळजीपूर्वक त्यांना हिताचा उपाय सांगितला.