ताः संरक्ष जगन्नाथ ह्येषोऽस्माकं वरः प्रभो
'हे जगन्नाथा, त्यांचे रक्षण कर; प्रभो, हीच आमची वर मागणी आहे.'
क्षेमारोग्यकरं लिंगं भविष्यति न संशयः 5.2.14.
हे लिंग नक्कीच आरोग्य आणि कल्याण देणारे ठरेल.
लकुलीशस्तदा चायं देवः स्पृश्यो भविष्यति
मग लक्षुलीश हा देव स्पर्श करण्याजोगा होईल.
कुटुंबेश्वर इति नाम्ना लोके ख्यातिं गमिष्यति
तो 'कुटुंबेश्वर' या नावाने जगात प्रसिद्ध होईल.
लकुलीशोऽथ तल्लिंगमारुरोह ममाज्ञया
माझ्या आज्ञेने लक्षुलीश त्या लिंगावर आरूढ झाला.
कुटुम्बेश्वरसंज्ञं तु ये पश्यंति यशस्विनि
हे यशस्विनी, 'कुटुंबेश्वर' नावाने ओळखला जाणारा जो आहे, त्याचे जे लोक दर्शन घेतात—
आश्विनासितपंचम्यां दर्श नं यः करिष्यति
आश्विन महिन्यातील शुद्ध पंचमीला जो कोणी दर्शन करतो,
महतीं श्रियमाप्नोति रोगैश्चापि प्रमुच्यते
तो मोठ्या संपत्तीला मिळवतो आणि आजारांपासून मुक्त होतो.
दर्शनं ये करिष्यंति स्पर्शनं यजनं तथा
जे लोक दर्शन, स्पर्श आणि पूजन करतात,
समीपे तु सरिच्छिप्रा वापीकूपेन संयुता
नदीच्या काठी किंवा तलाव, विहिरीजवळ,
सोमवारेर्कवारे च स्नात्वा तस्यां समाहितः
सोमवार किंवा रविवारी, तेथे स्नान करून एकाग्रतेने,
राजसूयसहस्रस्य वाजपेयशतस्य च 5.2.14.
त्यांना हजार राजसूय यज्ञ आणि शंभर वाजपेय यज्ञांचे पुण्य मिळते.
एष ते कथितो देवि प्रभावः पापनाशनः
हे देवी, मी तुला सांगितलेले आहे; याचे सामर्थ्य पापांचा नाश करते.
यस्य दर्शनमात्रेण यशः कीर्तिश्च जायते
ज्याच्या केवळ दर्शनाने कीर्ती आणि यश मिळते,
आसीद्राजा पुरा देवि इंद्रद्युम्नो महीपतिः
पूर्वी एक राजा होता, देवी, त्याचे नाव इंद्रद्युम्न, तो पृथ्वीचा स्वामी होता.
दृष्ट्वा सोऽथ बहून्यज्ञान्भूमौ प्रचुरदक्षिणान्
त्याने पृथ्वीवर अनेक यज्ञ पाहिले, ज्यात भरपूर दान दिले जात होते.
स चाथ प्रत्युतः स्वर्गान्नष्टकीर्तिर्यदा क्षितौ पतितश्चिंतयामास भ्रशं शोकपरिप्लुतः
मग जेव्हा तो स्वर्गातून खाली पडला आणि त्याची कीर्ती हरवली, तेव्हा तो दुःखाने भरून विचार करू लागला.
कृतस्य कर्मणस्त्वत्र भुज्यते यत्फलं दिवि
इथे केलेल्या कर्माचे फळ स्वर्गात उपभोगता येते.
सोऽत्र दोषो मतस्तस्यामतस्तत्पतनं च यत्
हेच इथे दोष मानले जाते आणि त्यामुळेच त्याचा पतन झाले.
स्वर्गभाजो भवंतीह यावत्कीर्तिश्च जायते यावत्स शब्दो भवति तावत्पुरुष उच्यते
इथे जे लोक स्वर्गसुख मिळवतात, तेवढ्या काळापुरते त्यांची कीर्ती टिकते; ज्या वेळेपर्यंत त्यांचे नाव राहते, तोपर्यंत त्यांची आठवण होते.
अकीर्तिः कीर्त्त्यते यस्य लोके भूतस्य कस्यचित्
ज्याची वाईट कीर्ती लोकांमध्ये पसरते, तो मेल्यावरही लोक त्याची निंदा करतात.
तस्मात्कल्याणवृत्तः स्यादन्यथा पतनं भुवि
म्हणून माणसाने नेहमी चांगले वागावे; नाहीतर पृथ्वीवर त्याचे पतन होते.
अत्यंतं श्लाघयाम्यत्र कीर्त्तिं स्वर्गकरां पराम् 5.2.15.
मी येथे तीच कीर्ती मोठ्या आदराने गौरवतो, जी स्वर्ग मिळवून देते.
यावत्कीर्त्तिर्मनुष्याणां वर्त्तते भुवि चाक्षया
ज्यावेळी माणसांची कीर्ती पृथ्वीवर अखंड राहते,
न स्वेदो न च दौर्गंध्यं पुरीषं मूत्रमेव वा उह्यंते ते विमानैश्च नानाभरणभूषिताः
तेथे घाम येत नाही, वासही लागत नाही, ना मलमूत्र असते. ते सर्व जण विविध दागिन्यांनी सजवलेल्या विमानांतून नेले जातात.
एवं विमृश्य नृपतिरिंद्रद्युम्नो वरानने
अशा प्रकारे विचार करून, सुंदर मुख असलेल्या राणी, इंद्रद्युम्न राजाने
यत्र तेपे तपस्तीव्रं मार्कण्डेयो महामुनिः पप्रच्छ विनयोपेतस्तमृषिं शंसितव्रतम्
ज्या ठिकाणी मोठ्या तपस्वी मर्कंडेय ऋषींनी कठोर तप केले होते, तिथे जाऊन, त्यांच्याकडे नम्रपणे तो आपल्या शंका विचारतो.
विदितास्तव धर्मज्ञ देवदानवराक्षसाः
धर्माचे ज्ञान असलेल्या तुझ्या कडे देव, दानव आणि राक्षस सर्व परिचित आहेत.
न तेऽस्त्यविदितं किञ्चिदस्मिँल्लोके द्विजोत्तम कथं कीर्त्तिर्ध्रुवा लोके जायते किं तपःफलात्
द्विजश्रेष्ठा, या जगात तुला काहीही अज्ञात नाही. या जगात टिकणारी कीर्ती कशी मिळते आणि तपाचे फळ काय असते, हे सांग.
यावत्कीर्तिर्भूमिसंस्था तावद्वस सुरैः सह
ज्यावेळी पृथ्वीवर कीर्ती टिकते, तोपर्यंत देवांबरोबर वास मिळतो.