कथयामासुरत्युग्रं यथा रुद्धं जगत्त्रयम्
ते अत्यंत तीव्रतेने सांगू लागले की, त्रैलोक्य कसे अडवले गेले.
यूयं व्रतधरा भूत्वा कपालैश्च विभूषिताः 5.2.12.
तुम्ही व्रत पाळून, कवटींनी सजलेले असे,
भस्मभूषितसर्वांगाः क्षुद्रघंटाविराजिताः गच्छध्वं ब्रह्मणा सार्द्धं पादबद्धैश्च नूपुरैः
संपूर्ण अंगावर भस्म लावलेले, छोट्या घंटांनी शोभलेले, पायात नुपुर बांधून, ब्रह्मासोबत चला.
अथ ते लोकपालाश्च श्रुत्वा कृष्णस्य भाषितम्
मग त्या लोकपालांनी कृष्णाचे बोलणे ऐकले.
तत्र दृष्टं महल्लिंगं तेजसां राशिमद्भुतम्
तिथे त्यांनी एक अद्भुत तेजाचा मोठा लिंग पाहिला.
ततस्तु तस्य लिंगस्य वह्निज्वाला विनिःसृता
मग त्या लिंगातून अग्नीची ज्वाळा बाहेर आली.
ज्ञात्वा लिंगस्य माहात्म्यं नाम चक्रुः समाहिताः
त्या लिंगाचे माहात्म्य ओळखून, त्यांनी एकाग्रतेने त्याला नाव दिले.
लोकपालेश्वरोनाम ख्यातिं यास्यति भूतले स्वस्वस्थानं गता दिव्यं यथापूर्वं मुदान्विताः
लोकपालेश्वर हे नाव पृथ्वीवर प्रसिद्ध होईल; मग ते आपापल्या दिव्य स्थानावर पूर्वीप्रमाणे आनंदाने परतले.
ये पश्यंति नरा देवि लोकपालेश्वरं शिवम्
देवी, जे पुरुष लोकपालेश्वर शिवाचे दर्शन घेतात,
न दारिद्र्यं न च व्याधिर्नाकालमरणं तथा
त्यांना ना दारिद्र्य, ना रोग, ना अकाली मृत्यू भोगावा लागतो.
यो यमुद्दिश्य वै कामं दर्शनं तु करिष्यति
जो कोणी एखाद्या इच्छेने त्याचे दर्शन घेण्यासाठी येतो,
अश्वमेधस्य यज्ञस्य सम्यगिष्टस्य यत्फलम् 5.2.12.
त्याला योग्य रीतीने केलेल्या अश्वमेध यज्ञाचे फळ मिळते.
प्रसंगेनापि यः पश्येल्लोकपालेश्वरं शिवम्
कोणी सहजच लोकपालेश्वर शिवाचे दर्शन घेतले,
संक्रांतौ सोमवारे च चतुर्दश्यां विशेषतः
विशेषतः संक्रांतीला, सोमवारी किंवा चतुर्दशीला,
ते दुर्द्धर्षा भवंतीह शत्रूणां संगरे तथा
ते शत्रूंच्या युद्धात इथे अजिंक्य होतात,
क्रमेण वारुणं लोकं धनदस्य यथासुखम्
आणि पुढे त्यांना इच्छेनुसार वरुणाचा लोक किंवा कुबेराचे राज्य मिळते.
एष ते कथितो देवि प्रभावः पापनाशनः
हे देवी, तुझ्या पापांचा नाश करणारे हे सामर्थ्य मी तुला सांगितले आहे.
यस्य दर्शनमात्रेण सौभाग्यं जायते शुभम्
फक्त त्याचे दर्शन झाले की शुभ आणि सौभाग्य प्राप्त होते.
ब्रह्मणो ध्यायमानस्य प्रजाकामस्य पार्वति अलंकारावृतः कांतो दिव्यमंडनमंडितः
ब्रह्मदेव अपत्यांची इच्छा धरून ध्यान करत असताना, दागिन्यांनी आणि दिव्य अलंकारांनी सजलेला, सुंदर असा एक पुरुष प्रकट झाला.
तं दृष्ट्वा परमं दिव्यं कांतं सौभाग्यशोभितम्
तो अत्यंत दिव्य, मनमोहक आणि सौभाग्याने उजळलेला आहे हे पाहून—
को भवान्किं निमित्तं तु इह वा किमुपागतः
तू कोण आहेस? कोणत्या कारणासाठी आणि कशासाठी इथे आला आहेस?
ब्रह्मणो वचनं श्रुत्वा प्रोक्तं तेनैव सादरम् प्रजापते महाभाग किं करोमि दिशस्व माम्
ब्रह्मदेवाचे शब्द ऐकून, त्याने आदराने उत्तर दिले: 'हे प्रजापती, मला सांगा, मी काय करावे?'
ब्रह्मोवाच मया तु सृष्टिकामेन ये प्रजापतयः कृताः
ब्रह्मदेव म्हणाले: सृष्टीची इच्छा धरून मी प्रजापती निर्माण केले आहेत.
त्वमग्रणीः प्रजासर्गे त्वदधीनमिदं जगत्
सृष्टीमध्ये तूच प्रमुख आहेस; हे जग तुझ्या अधीन आहे.
इत्युक्तो ब्रह्मणा देवि जगामादर्शनं स्मरः
ब्रह्मदेवाने असे सांगितल्यावर, हे देवी, स्मर अदृश्य झाला.
मद्वचो न कृतं यस्माद्भवनेत्रोद्भवाग्निना ब्रह्माणं प्रणतो भूत्वा प्रह्वः प्रांजलिरब्रवीत्
माझे वचन पाळले गेले नाही म्हणून, तुझ्या डोळ्यातून उत्पन्न झालेल्या अग्नीतून, तो ब्रह्मदेवाला वंदन करून, हात जोडून म्हणाला—
प्रसीद देवदेवेश अनन्यगतिके मयि 5.2.13.
हे देवतांचे देव, माझ्यावर कृपा कर, कारण मला दुसरा आधार नाही.
यस्मात्ते भक्तिरतुला ममोपरि महामते
कारण तुझी माझ्यावरील भक्ती अतुलनीय आहे, हे महाबुद्धिमान—
कामिनीनां कटाक्षेषु केशपाशेषु चैव हि
स्त्रियांच्या कटाक्षात आणि त्यांच्या केसांच्या वेणीत—
वसंते कोकिलालापे ज्योत्स्नायां जलदागमे
वसंत ऋतूत, कोकिळेच्या गाण्यात, चांदण्याच्या प्रकाशात आणि मेघ येताना—