संक्रांतौ सोमवारे च ग्रहणे चैव योऽर्चयेत् मोदते मम लोके च यावदिंद्राश्चतुर्दश
संक्रांतीला, सोमवारी किंवा ग्रहणाच्या वेळी जो माझी पूजा करतो, त्याला माझ्या लोकांत चौदा इंद्रांच्या काळापर्यंत आनंद मिळतो.
एष ते कथितो देवि प्रभावः पापनाशनः
हे देवी, पापांचा नाश करणारी माझी ही शक्ती मी तुला सांगितली.
द्वादशं विद्धि देवेशि लोकपालेश्वरं शिवम्
देवतांच्या अधिपती देवी, बारावा म्हणजेच लोकपालांचा स्वामी शिव आहे, हे जाण.
पुरा दैत्यगणा देवि प्रादुर्भूताः सहस्रशः
पूर्वी, हे देवी, हजारो दैत्यगण प्रकट झाले होते.
तैरियं वसुधा व्याप्ता सशैलवनकानना
त्यांनी ही पृथ्वी, तिचे डोंगर, वन आणि उपवन व्यापून टाकले.
ब्राह्मणा भक्षिताश्चैव वेद वेदांगपारगाः
वेद आणि वेदांगे जाणणारे ब्राह्मण त्यांच्याकडून भक्षण केले गेले.
विध्वस्ताः कलशाः सर्वे मृद्भांडादि च चूर्णितम्
सर्व यज्ञकुंभ फोडले गेले आणि मातीची भांडी इत्यादी चुरगाळली गेली.
कृता च धरणी देवि नष्टयज्ञोत्सवाभवत्
हे देवी, पृथ्वीवर यज्ञ आणि उत्सव नाहीसे झाले.
ऊचुः प्रांजलयः सर्वे क्षुधार्ता दुःखिताः कृताः
ते सर्वजण उपाशी आणि दुःखी होऊन, हात जोडून म्हणाले:
वयं त्रातास्त्वया पूर्वं नमुचेर्वृषपर्वणः
नमुचि आणि वृषपर्वण यांच्या पासून तू आम्हाला पूर्वी वाचवलेस.
तथा रक्ष सुरश्रेष्ठ भयं नः समुपस्थितम्
म्हणून आता, हे देवांमध्ये श्रेष्ठ, आम्हाला वाचव, आमच्यावर मोठे संकट आले आहे.
तेषां तद्वचनं श्रुत्वा शंखचक्रगदाधरः 5.2.12.१
त्यांचे हे बोल ऐकून, शंख, चक्र आणि गदा धारण करणारा—
ते निष्क्रम्य ततो रात्रौ निघ्नंति द्विजसत्तमान्
ते रात्री बाहेर पडून, श्रेष्ठ ब्राह्मणांना मारू लागले.
अथ स्वर्गं गताः कांते जितः शक्रो मरुत्पतिः
मग, हे प्रिये, मरुतांचा स्वामी इंद्र पराभूत होऊन स्वर्गात गेला.
गत्वाथ पश्चिमामाशां जलराजो विनिर्जितः
नंतर पश्चिम दिशेला जाऊन, जलाचा राजा देखील जिंकला गेला.
ततस्ते व्याकुला जाता विष्णुं शरणमागताः
मग ते सर्व घाबरून विष्णूच्या आश्रयाला गेले.
महाकालवनं गत्वा देवा भक्त्या समाहिताः
देवता भक्तीभावाने आणि एकाग्रतेने महाकाळवनात गेल्या.
भवतां भविता सिद्धिस्तत्र तस्य प्रसादतः
त्याच्या कृपेने, तिथे तुम्हाला सिद्धी मिळेल.
इति तस्य वचः श्रुत्वा कृष्णस्यामिततेजसः
कृष्णाच्या अमाप तेजाचे हे शब्द ऐकून,
तावत्तत्रैव संरुद्धा दैत्यैः शस्त्रधरैस्तदा
तेव्हाच तिथे, शस्त्रांनी सज्ज असलेल्या दैत्यांनी त्यांना वेढले.
कथयामासुरत्युग्रं यथा रुद्धं जगत्त्रयम्
ते अत्यंत तीव्रतेने सांगू लागले की, त्रैलोक्य कसे अडवले गेले.
यूयं व्रतधरा भूत्वा कपालैश्च विभूषिताः 5.2.12.
तुम्ही व्रत पाळून, कवटींनी सजलेले असे,
भस्मभूषितसर्वांगाः क्षुद्रघंटाविराजिताः गच्छध्वं ब्रह्मणा सार्द्धं पादबद्धैश्च नूपुरैः
संपूर्ण अंगावर भस्म लावलेले, छोट्या घंटांनी शोभलेले, पायात नुपुर बांधून, ब्रह्मासोबत चला.
अथ ते लोकपालाश्च श्रुत्वा कृष्णस्य भाषितम्
मग त्या लोकपालांनी कृष्णाचे बोलणे ऐकले.
तत्र दृष्टं महल्लिंगं तेजसां राशिमद्भुतम्
तिथे त्यांनी एक अद्भुत तेजाचा मोठा लिंग पाहिला.
ततस्तु तस्य लिंगस्य वह्निज्वाला विनिःसृता
मग त्या लिंगातून अग्नीची ज्वाळा बाहेर आली.
ज्ञात्वा लिंगस्य माहात्म्यं नाम चक्रुः समाहिताः
त्या लिंगाचे माहात्म्य ओळखून, त्यांनी एकाग्रतेने त्याला नाव दिले.
लोकपालेश्वरोनाम ख्यातिं यास्यति भूतले स्वस्वस्थानं गता दिव्यं यथापूर्वं मुदान्विताः
लोकपालेश्वर हे नाव पृथ्वीवर प्रसिद्ध होईल; मग ते आपापल्या दिव्य स्थानावर पूर्वीप्रमाणे आनंदाने परतले.
ये पश्यंति नरा देवि लोकपालेश्वरं शिवम्
देवी, जे पुरुष लोकपालेश्वर शिवाचे दर्शन घेतात,
न दारिद्र्यं न च व्याधिर्नाकालमरणं तथा
त्यांना ना दारिद्र्य, ना रोग, ना अकाली मृत्यू भोगावा लागतो.