स्वर्गद्वार परं लिंगं विद्यते तत्तु वासव तमाराधयत क्षिप्रं स वः कामं प्रदास्यति
स्वर्गाच्या दाराजवळ एक श्रेष्ठ लिंग आहे, हे वासव; त्याची त्वरेने पूजा करा, तो तुमची इच्छा पूर्ण करेल.
ब्रह्मणो वचनं श्रुत्वा त्रिदशा मुदिता भृशम्
ब्रह्माचे शब्द ऐकून देव अत्यंत आनंदित झाले.
स्वर्गद्वारप्रदं पुण्यं ददृशुर्लिंगमुत्तमम्
त्यांनी स्वर्गद्वार देणारे पुण्य आणि श्रेष्ठ लिंग पाहिले.
स्वर्गलोकं गताः सर्वे यथापूर्वं यशस्विनि
सर्वजण, हे यशस्विनी, पूर्वीप्रमाणेच स्वर्गात पोहोचले.
मयाज्ञप्ताश्च ते सर्वे निवर्त्तध्वं गणोत्तमाः ।। 5.2.9.
माझ्या आज्ञेने, हे उत्तम गणांनो, तुम्ही सर्व परत जा.
स्वर्गद्वारप्रदो देवो दृष्टो देवैर्न संशयः
स्वर्गद्वार देणारा देव देवांनी पाहिला आहे, यात शंका नाही.
स्वर्गद्वारं गताः सद्यः शक्राद्यास्त्रिदशा गणाः
इंद्र आणि इतर देवगण, गणांसह, लगेचच स्वर्गद्वारात पोहोचले.
ख्यातिं यास्यति भूलोके स्वर्गलोकप्रदायकः
जो स्वर्गलोक देतो, तो पृथ्वीवर प्रसिद्ध होईल.
ये पश्यंति नरा लोके स्वर्गद्वारेश्वरं शिवम्
जे लोक या जगात स्वर्गद्वाराचे स्वामी शिवाला पाहतात—
स्वर्गद्वारेश्वरं देवं ये पश्यंति प्रसंगतः
जे लोक योगायोगाने स्वर्गद्वाराचे स्वामी देवाला पाहतात—
अश्वमेधसहस्रेण यत्पुण्यं समुदाहृतम्
अश्वमेधाच्या हजार यज्ञांनी मिळणारे पुण्य—
जन्मांतरसहस्रेण यत्पापं पूर्व संचितम्
पूर्वीच्या हजार जन्मांत साठलेले पाप—
अष्टम्यां वा चतुर्दश्यामथवा चंद्रवासरे ते देवि मे शरीरं तु प्रविष्टास्त्वपुनर्भवाः
अष्टमी, चतुर्दशी किंवा चंद्राच्या दिवशी, हे देवी, जे माझ्या शरीरात प्रवेश करतात, त्यांना पुन्हा जन्म मिळणार नाही.
दशकोटिसहस्राणि तस्मिँल्लिंगे तु पूजिते
त्या लिंगाची पूजा केल्यावर दहा कोटी हजार—
स्पर्शनात्तस्य लिंगस्य कीर्त्तनाद्यजनात्तथा 5.2.9.
त्या लिंगाचा स्पर्श, कीर्तन किंवा पूजा केल्याने—
अकामावा सकामा वा ये पश्यंति दिने दिने
इच्छा असो वा नसो, जे रोज त्याला पाहतात—
यस्य दर्शनमात्रेण विषैर्नैवाभिभूयते
ज्याच्या दर्शनानेच विषाचा परिणाम होत नाही.
मात्रा च भुजगाः शप्ताः स्ववचोभंगकारणात्
मातांनी आपले वचन मोडल्यामुळे सर्पांना शाप दिला.
वह्निर्हि धक्ष्यते युष्मान्सत्रे जन्मेजयस्य हि
जनमेजयाच्या यज्ञात अग्नी तुम्हा सर्वांना भस्म करील.
गताः सर्वे यथास्थानं जीवनार्थं यशस्विनि
सर्वजण आपापल्या जागी गेले, जीव वाचवण्यासाठी, हे यशस्विनी.
सर्पश्च कंबलोनाम लोकं पैतामहं गतः
कांबळा नावाचा सर्प पितृलोकात गेला.
यमुनांभसि संलीनः कालियो भयविह्वलः
काळियाने, भयाने व्याकुळ होऊन, यमुनेच्या पाण्यात लपून बसला.
एवं ते सर्परा जानो नागाः सुस्मितशोभने धृतराष्ट्रस्तथा नागः प्रयागमगमत्प्रिये
अशीच, सुंदर हास्य असलेल्या तुझ्यासमोर, सर्व नागराज आणि नाग, धृतराष्ट्रासह, प्रयागात गेले.
प्रणम्य तमथोवाच मातुरुत्संगसंस्थिताः
माताच्या मांडीवर बसून, तिने त्याला नमस्कार करून बोलली.
मात्रा शप्ता वयं देव क्रुद्धया तव संनिधौ
हे देव, तुझ्या उपस्थितीत आमच्या रागावलेल्या मातांनी आम्हाला शाप दिला.
सर्पसत्रो हि भविता राज्ञो जन्मेजयस्य च ।। 5.2.10.
राजा जनमेजयाचा सर्पयज्ञ होणार आहे.
त्वं च वत्स ममादेशान्महाकालवनं व्रज
माझ्या आज्ञेने, बाळा, तू महाकालवनात जा.
समाराधय देवेशं महामायासमीपतः
महामायेच्या समीप देवेशाची पूजा कर.
तत्र गत्वाथ कर्कोटः स्वयं देवि समाहितः तस्य तुष्टोथ देवेशो वरं प्रादाद्य शस्विनि
तेथे गेल्यावर, कर्कोटाने मन एकाग्र करून देवी, देवेशाला प्रसन्न केला; त्याने त्याला वर दिला.
ये दंदशूकाः क्रूराश्च पापाचारा विषोल्बणाः
जे दंडशूक सर्प क्रूर, दुष्ट वागणारे आणि विषाने भरलेले आहेत—