तासां तद्वचनं श्रुत्वा अवमा नात्तदा त्वया
त्यांचे ते शब्द ऐकून, त्या वेळी तुला अपमान वाटला नाही.
अथ ताः शोकसंतप्ता गता यत्र प्रजापतिः
मग त्या दुःखाने व्याकुळ होऊन, ज्या ठिकाणी प्रजापती होता, तिथे गेल्या.
तच्छुत्वा दारुणं वाक्यं दक्षो नोवाच किंचन
ती कठोर वाक्ये ऐकून, दक्षाने काहीही बोलले नाही.
मया दृष्टा यदा देवि भूमौ पंचत्वमागता
देवी, जेव्हा मी तुला पृथ्वीवर मृत अवस्थेत पाहिले—
ते गत्वाथ गणा रौद्राः शतशोऽथ सहस्रशः मुमुचुः शरवर्षाणि कुर्वंतो भैरवान्रवान्
मग रौद्र गणांनी शेकडो, हजारो संख्येने पुढे जाऊन, बाणांचा वर्षाव केला आणि भयावह गर्जना केली.
ततो देवगणाः सर्वे वसवः सह भास्करैः 5.2.9.१
मग सर्व देवगण, वसूंनी आणि सूर्यदेवांसह एकत्र आले.
युद्धाय च विनिष्क्रांता मुमुचुः सायकान्सितान् मुमुचुः शरवर्षाणि वारिधारा यथा घनाः
ते युद्धासाठी बाहेर पडले, तीक्ष्ण बाण सोडले, आणि मेघ जसा पावसाचा वर्षाव करतो तसा बाणांचा वर्षाव केला.
तेषां मध्ये गणो नाम वीरभद्रो महाबलः
त्यांच्यात वीरभद्र नावाचा एक शक्तिशाली गण होता.
स तु तेन प्रहारेण विसंज्ञो निषसाद ह
त्या आघाताने तो शुद्ध हरपून बसला.
स हतः सहसा तेन गजेंद्रो भेरवान्रवान्
त्याच्या अचानक आघाताने, गजेंद्राने भयावह गर्जना केली.
एतस्मिन्नंतरे देवा कृतास्तेन पराङ्मुखाः
या दरम्यान, देवता त्याच्या हातून पराजित झाल्या आणि त्यांनी तिथून पाठ फिरवली.
ततः कोपसमाविष्टो विष्णुर्दृष्ट्वा दिवालयान्
तेव्हा विष्णूला राग आला आणि त्याने दिव्य वसती पाहिली.
तदापतत्तु वेगेन चक्रं विष्णोः सुदर्शनम्
त्याच क्षणी विष्णूचे सुदर्शन चक्र जोरात धावून गेले.
तस्मिंश्चक्रे तदा ग्रस्ते ह्यमोघे दैत्यसूदने
जेव्हा दैत्यांचा संहार करणारे, कधीही अपयशी न होणारे ते चक्र पकडले गेले,
गृहीत्वा पादयोर्भूमौ निजघानातिदूरतः
त्याला पायांनी पकडून खूप दूर जमिनीवर जोरात फेकले.
रुधिरोद्गारसंयुक्तं वक्त्रात्तच्च विनिर्गतम् न तु पंचत्वमापन्नो गदया ताडितोऽपि सः ।। 5.2.9.
त्याच्या तोंडातून रक्त आणि कफ बाहेर आले, पण गदाने मारूनही तो मेला नाही.
ततस्तु प्रमथाः सर्वे विष्णुवीर्यबलार्द्दिताः
तेव्हा सर्व प्रमथ विष्णूच्या शक्तीने आणि सामर्थ्याने दबले गेले.
मां दृष्ट्वा शूलहस्तं तु विष्णुश्चांतरधीयत
मी त्रिशूल हातात घेतलेला पाहून विष्णू अदृश्य झाला.
मत्तस्त्रासपरीतात्मा ततश्चादर्शनं गतः
माझ्यामुळे भयाने ग्रासलेला, त्याचा मन घाबरून तो अदृश्य झाला.
मया निरूपितो देवि स्वर्गद्वारे गणस्तदा
हे देवी, मी त्या वेळी स्वर्गाच्या दरवाजाजवळ गणांना ठेवले.
द्वारावरोधः कर्त्तव्यो यत्नतः शासनान्मम
माझ्या आज्ञेने दरवाजावर काळजीपूर्वक अडथळा निर्माण करावा.
उद्वसश्च ततो जातः स्वर्गो देवा विनिर्जिताः
मग देवांना स्वर्गातून हाकलण्यात आले आणि ते पराजित झाले.
स्वर्गद्वारे निरुद्धे तु शक्राद्या भयविह्वलाः
स्वर्गाचा दरवाजा बंद झाल्यावर इंद्र आणि इतर सर्व भयाने गोंधळले.
तस्याग्रे कथितं सर्वं स्वर्गद्वारावरोधनम्
त्यांच्या समोर स्वर्गाच्या दरवाजाच्या अडथळ्याची सर्व माहिती सांगितली.
प्रवेशो दुर्लभो जातः कृते द्वारावरोधने ।। केनोपायेन यास्यामः स्वर्गलोकं तथाविधम्
दरवाजा बंद केल्यामुळे आत प्रवेश करणे कठीण झाले; आता आम्ही कोणत्या उपायाने त्या स्वर्गलोकात जाऊ?
नास्माकं जायते प्रीतिर्विना स्वर्गं पितामह 5.2.9.
हे पितामह, स्वर्गाशिवाय आम्हाला आनंद मिळत नाही.
इति तेषां वचः श्रुत्वा प्रोक्तं तु ब्रह्मणा तदा
त्यांचे शब्द ऐकून ब्रह्मा त्या वेळी बोलला.
स्तुत्यो वंद्यो नमस्कार्यः सृष्टि संहारकारकः ३२ गोप्ता स्रष्टा समर्थश्च स चास्माकं परा गतिः
तो स्तुती करण्यास, वंदन करण्यास आणि नमस्कार करण्यास योग्य आहे; तो सृष्टी आणि संहार करणारा, रक्षण करणारा, निर्माण करणारा, समर्थ आहे आणि तोच आपली सर्वोच्च शरण आहे.
तस्मात्सर्वप्रयत्नेन गम्यतां शरणं शिवः
म्हणून सर्व प्रयत्न करून शिवाच्या आश्रयाला जा.
त्रिदशैः सहितः शक्र तूर्णं गच्छ ममाज्ञया
देवांसह, हे इंद्रा, माझ्या आज्ञेने त्वरेने जा.