कपालैर्भूषितो निंद्यो विशेषेण तु विप्रहः
कपालांनी सजलेला ब्राह्मण विशेषतः निंदनीय मानला जातो.
यस्मिन्यज्ञे समायाता आदित्या वसवस्तथा
त्या यज्ञात आदित्य आणि वसु एकत्र आले.
ब्रह्मा विष्णुः सहस्राक्षो वरुणो वायुरेव च
ब्रह्मा, विष्णू, हजार डोळ्यांचा इंद्र, वरुण आणि वायूही उपस्थित होते.
सुपर्णा गिरयो नागाः सर्वे चाकारिताः क्रतौ
गरुड, पर्वत, नाग — सर्वांना त्या यज्ञासाठी बोलावले गेले.
ब्रह्मर्षयो महाभागास्तथा देवर्षयोऽमलाः
महान ब्रह्मर्षी आणि शुद्ध देवर्षीही तिथे उपस्थित होते.
अपवित्रमिति ज्ञात्वा कथं त्वं वक्तुमर्हसि
हे अपवित्र आहे हे माहित असून, तू असे कसे बोलू शकतोस?
इत्युक्तोऽहं यदा विप्रैर्मया प्रोक्तं वचस्तदा 5.2.8.
ब्राह्मणांनी मला असे विचारल्यावर, मी त्यांना हे शब्द सांगितले.
इत्युक्ते वचने देवि ताडितोऽहं भृशं तदा
हे देवी, हे शब्द बोलल्यावर मला त्या वेळी जोरात मारले गेले.
अथ प्रहस्य तत्क्षिप्त्वा तां वेदिं दर्भसंस्तृताम्
मग हसत, मी त्या कुशांनी आच्छादित वेदी बाजूला केली.
मयि नष्टे कपालं तत्क्षिप्तं मंडपबाह्यतः
मी निघून गेल्यावर, कपाल मंडपाच्या बाहेर फेकले गेले.
एवं शतसहस्राणि प्रयुतान्यर्बुदानि च
अशा प्रकारे शेकडो हजार, लाखो आणि करोडो घटना घडल्या.
अथाहुर्ज्ञानिनः सर्वे नेदमन्यस्य चेष्टितम्
मग सर्व ज्ञानी म्हणाले, 'हे दुसऱ्या कुणाचे कृत्य नाही.'
ततोऽहं विविधैः स्तोत्रैः स्तुतो विप्रैः पृथक्पृथक्
नंतर ब्राह्मणांनी वेगवेगळ्या स्तोत्रांनी मला वेगवेगळ्या प्रकारे स्तुती केली.
अहं तुष्टस्तदा देवि द्विजानामनुकंपया
मग, हे देवी, ब्राह्मणांवर दया करून मी संतुष्ट झालो.
तदा ते ब्राह्मणाः प्रोचुर्यदज्ञानाद्वधस्तव
तेव्हा त्या ब्राह्मणांनी म्हणाले, तुझ्या हातून झालेला वध अज्ञानामुळेच झाला.
ब्रह्महत्याविनाशाय प्रसादं कुरु नः प्रभो
हे प्रभो, ब्रह्महत्येच्या पापाचा नाश व्हावा म्हणून आम्हांवर कृपा कर.
द्विजानां च तदा तेषामग्रे कथितवानिदम् 5.2.8.
त्या वेळी, त्या द्विजांच्या उपस्थितीत, तू हे शब्द बोलले.
अनादिलिंगं तत्रासीच्छन्नं कालविपर्यये
तेथे आद्य लिंग होते, जे काळाच्या उलट्यामुळे लपलेले होते.
कृता मयापि विप्रेंद्रा ब्रह्महत्या स्वयं पुरा
हे ब्राह्मणश्रेष्ठ, मीही पूर्वी स्वतः ब्रह्महत्येचे पाप केले होते.
ब्रह्महत्या ततो जाता ममातीव सुदुःसहा
त्यामुळे माझ्यात ब्रह्महत्येचे अतिशय असह्य पाप उत्पन्न झाले.
दह्यमानस्ततश्चाहं व्याप्तो वै ब्रह्महत्यया
मी जळत होतो आणि ब्रह्महत्येच्या पापाने पूर्णपणे वेढला गेलो.
गतः सर्वेषु तीर्थेषु नैव मुक्तस्तु हत्यया
मी सर्व तीर्थस्थळांना गेलो, पण त्या पापातून मुक्ती मिळाली नाही.
एतस्मिन्नंतरे दैवी वागुवाचाशरीरिणी
इतक्यात, एक दिव्य, शरीररहित आवाज ऐकू आला.
महाकालवनं पुण्यं त्वया नाथ विनिर्मितम् न जानासि कथं क्षेत्रं महापातकनाशनम्
हे नाथा, तू पुण्य महाकाळवन निर्माण केले आहेस; पण तुला माहित नाही की हे क्षेत्र मोठ्या पापांचा नाश करते.
तस्मिन्क्षेत्रे महल्लिंगं गजरूपस्य संनिधौ
त्या क्षेत्रात, हत्तीच्या रूपाजवळ महान लिंग आहे.
ततोऽहमागतस्तूर्ण वाक्यं श्रुत्वा तदोत्तमम्
ते उत्तम वाक्य ऐकून मी त्वरित तेथे आलो.
मम हस्तात्तदा विप्राः कपालमपतद्भुवि 5.2.8.
त्या वेळी, हे ब्राह्मणांनो, माझ्या हातातून कपाळ जमिनीवर पडले.
पश्यंतु विप्रास्तं देवं कपालेश्वरसंज्ञ कम्
ब्राह्मणांनी त्या देवतेला, कपाळेश्वर नावाने प्रसिद्ध असलेल्या, पाहावे.
लिंगं दृष्टं तदा तैस्तु कपालैर्बहुभिवृतम्
त्या वेळी, त्यांनी लिंग पाहिले, जे अनेक कपाळांनी वेढलेले होते.
अतोऽसौ भुवि विख्यातः कपालेश्वरसंज्ञकः
म्हणूनच, हे कपाळेश्वर नावाने पृथ्वीवर प्रसिद्ध झाले आहे.