पुरा वाराहकल्पे तु देवर्षिर्नारदोऽमलः
पूर्वी वराहकल्पात, शुद्ध देवर्षी नारद,
तत्रोद्यानवने रम्ये कल्पवृक्षैर्विराजिते
त्या सुंदर उद्यानात आणि वनात, कल्पवृक्षांनी शोभलेलं,
वीणावेणुरवैर्घुष्टे देवगंधर्वसेविते
वीणा आणि बासरीच्या सुरांनी गुंजणारे, देव आणि गंधर्वांनी सेविलेले,
ब्रह्मलोकादिभिर्लोकैरनौपम्यगुणे शुभे स्तूयमानं मुदा देवैः सि द्धचारणकिन्नरैः
ब्रह्मलोकासारख्या शुभ लोकांमध्ये, अतुलनीय गुणांनी युक्त, देव, सिद्ध, चारण आणि किन्नर आनंदाने स्तुती करतात.
पृष्टस्तु नारदो देवि वासवेन महामुनिः
महामुनी नारदाला वासवाने विचारले, हे देवी,
महाकालवनं रम्यं सदानंदकरं शुभम्
महाकाळाचं रम्य वन, नेहमी आनंद आणि शुभता देणारं,
पुण्यं पश्यंति ये लोका महाकालवनं शुभम्
जे लोक महाकाळाचं पवित्र वन पाहतात,
स्वयं तिष्ठति देवोऽत्र सर्वभूतगणैर्वृतः
इथे देव स्वतः सर्व जीवांच्या समूहासह उभा आहे.
पृथिव्यां नैमिषं पुण्यं सर्वपापप्रणाशनम् 5.2.7.
पृथ्वीवर नैमिषारण्य पवित्र आहे आणि सर्व पापांचा नाश करणारे आहे.
ततो दशगुणं प्रोक्तं प्रयागं सर्वकामिकम्
त्यापेक्षा दहा पट अधिक, सर्व इच्छा पूर्ण करणारा प्रयाग सांगितला आहे.
प्राची सरस्वती पुण्या तस्माद्दशगुणा स्मृता
पूर्वेकडून वाहणारी पवित्र सरस्वती नदी दहा पट अधिक पुण्यवान मानली जाते.
तस्माद्दशगुणं देवि कुरुक्षेत्रं विशिष्यते
म्हणून, देवी, कुरुक्षेत्र हे दहा पट श्रेष्ठ समजले जाते.
तस्या दशगुणं श्रेष्ठं महाकालं विशिष्यते
त्यापेक्षा दहा पट अधिक श्रेष्ठ महाकाळ आहे असे मानले जाते.
षष्टि कोटिसहस्राणि षष्टिकोटिशतानि च
साठ हजार कोटी आणि साठशे कोटी,
शक्तयो नव कोट्यस्तु तस्मिन्क्षेत्रे वसन्ति हि
त्या क्षेत्रात नव कोटी शक्ती वास करतात.
कृमिकीटपतंगाश्च मृता यत्र ततः क्रतौ माहात्म्यमद्भुतं श्रुत्वा नारदात्सुरसत्तमः
जिथे किडे, मुंग्या आणि पतंग मरतात, त्या यज्ञात—नारदाकडून हे अद्भुत माहात्म्य ऐकून, देवांमध्ये श्रेष्ठ असलेला,
सर्वदेव गणैः सार्द्धमाजगाम त्वरान्वितः १- त्रिविष्टपादप्यधिकं प्रलयेऽप्यक्षयं स्मृतम्
सर्व देवांच्या समूहांसह तो वेगाने आला; हे स्वर्गापेक्षाही श्रेष्ठ आणि प्रलयातही नाश न होणारे मानले जाते.
विचित्राणि च हर्म्याणि कांचनानि शुभानि च 5.2.7.
तेथे सुंदर, सोन्याची आणि शुभ अशी अनेक प्रकारची राजवाडे होती.
वज्रेंद्रनीलरचिताः शुद्धस्फटिकसंनिभाः दृष्ट्वा तथाविधं रम्यं महाकालवनोत्तमम्
वज्र आणि निळ्या मणींनी सजवलेली, स्वच्छ स्फटिकासारखी भासणारी; असे रम्य महाकाळवन पाहून,
नारदं प्रशशंसुस्ते सर्वे देवा मुदान्विताः
सर्व देवांनी आनंदाने नारदाची स्तुती केली.
न कैलासं गमिष्यामो न च मेरुं तथाविधम्
आम्ही कैलासावर जाणार नाही, ना तसाच मेरूवरही.
एषामरावती श्रेष्ठा ह्येषा भोगवती शुभा
हीच आमची श्रेष्ठ अमरावती, हीच आमची शुभ भोगवती.
एतस्मिन्नंतरे देवि शून्यं जातं त्रिविष्टपम् गमनाय मतिं चक्रे कृत्वा देहमथात्मनः
याच दरम्यान, देवी, स्वर्ग रिकामा झाला; जाण्याचा निर्धार करून त्याने आपले शरीर सोडले.
त्यक्त्वा मां त्रिदशाः सर्वे महाकालवनं गताः
माझा त्याग करून सर्व देव महाकाळवनात गेले.
इत्युक्त्वा तत्क्षणं प्राप्तो महाकालवनोत्तमे ददर्श रमणीयं तैर्देवैः परिवृतं तदा
असे म्हणून तो त्या क्षणीच उत्तम महाकाळवनात पोहोचला आणि ते देवांनी वेढलेले रमणीय स्थळ त्याने पाहिले.
एतस्मिन्नेव काले तु वागुवाचाशरीरिणी कर्कोटकस्य पूर्वे तु महामायाश्च दक्षिणे
त्याच वेळी, एक देहहीन वाणी बोलली: कर्कोटकाच्या पूर्वेला आणि महामायेच्या दक्षिणेला.
इत्युक्तो देवदेवेन हृष्टस्तद्गतचेतसा
देवताधीशाने असे सांगितल्यावर, तो आनंदित झाला आणि त्याचे मन तिथेच गुंतले.
पूजयित्वा शुभैः पुष्पैरुवाचेदं वरानने 5.2.7.
शुभ फुलांनी पूजा करून, त्याने सुंदर मुखवालीला असे सांगितले.
ये त्वां पश्यंति यत्नेन अपि दुष्कृत कारिणः
जे दुष्कृत्य करणारे लोक प्रयत्नपूर्वक तुला पाहण्याचा प्रयत्न करतात,
अष्टम्यां च चतुर्द्दश्यां संक्रांतौ वा विशेषतः
विशेषतः अष्टमी किंवा चतुर्दशीला, किंवा संक्रांतीच्या वेळी,