पुत्रस्तु पितरं द्वेष्टि पिता पुत्रं तथैव च
पुत्र वडिलाचा द्वेष करतो, आणि वडीलही पुत्राचा तसाच द्वेष करतात.
मातरं स्वसुतो हंति माता पुत्रं हिनस्ति च
पुत्र आईला मारतो, आणि आईही पुत्राचा नाश करते.
सुराणामसुराणां च सर्वं घोरतरं महत् तोमराश्च सुतीक्ष्णाग्राः शस्त्राणि विविधानि च
देव आणि असुरांमध्ये सर्व काही अत्यंत भयंकर झाले; अतिशय तीक्ष्ण टोमर आणि विविध शस्त्रं होती.
सुवर्णार्थे महादेवि वमंतो रुधिरं बहु
सोन्यासाठी, महादेवी, त्यांनी खूप रक्त सांडलं.
असिशक्तिगदाऋष्ट्यो निपेतुर्धरणीतले
तलवारी, भाले, गदा आणि बाण पृथ्वीवर पडले.
रुधिरेणावलिप्तांगा निहताश्च परस्परम्
त्यांचे अंग रक्ताने माखलेले होते, आणि ते एकमेकांना मारून पडले.
हाहाकारः समभवद्भयकृच्च सहस्रशः
भयानक आणि मोठा गोंधळ हजारोंनी उठला.
परिघैरायसैः पाशैर्वज्रकल्पैश्च मुष्टिभिः 5.2.6.
लोखंडी गदा, दोर आणि वज्रासारख्या कठीण मुठी वापरून,
छिंधिभिंधि प्रधाव त्वं पातयाधिसरेति च
ते ओरडू लागले: 'कापा! फोडा! पुढे धावा! खाली पाडा! हल्ला करा!'
एवं तु तुमुले युद्धे वर्त्तमाने महाभये
अशा भयंकर आणि गोंधळलेल्या युद्धात,
क्षुभ्यंति स्म समुद्राश्च चेलुश्च धरणीधराः
समुद्र हलू लागले आणि पर्वत थरथरू लागले.
ऋषयो वालखिल्याद्या देवाः शक्रपुरोगमाः
वालखिल्य ऋषी आणि इंद्रासह देवता,
सोच्छ्वासा कथयामासुर्जर्जरीकृतमस्तकाः
श्वास घेता घेता, फोडलेल्या डोक्यांनी, बोलू लागले.
तच्छ्रुत्वा वचनं तेषां ब्रह्मा लोकपितामहः
त्यांचे बोल ऐकून, ब्रह्मा — जगाचा पितामह —
मया पृष्टास्तु ते सर्वे केनैते जर्जरीकृताः
सर्वांना विचारले, 'कोणामुळे तुम्ही इतके फोडले गेले?'
कश्चासौ दानवो दुष्टो येन वै पीडिता भृशम्
'तो कोण दुष्ट दानव आहे, ज्यामुळे तुम्ही इतके त्रासले गेले?'
ते मामूचुस्तदा देवा ब्रह्माद्या भयकारणम्
मग देवता, ब्रह्मा आणि इतरांनी मला त्यांच्या भीतीचे कारण सांगितले.
लोभात्सर्वे विनष्टाः स्म सुवर्णस्य च कारणात् 5.2.6.
'लोभ आणि सोन्यामुळे आम्ही सर्व नष्ट झालो.'
इति तेषां वचः श्रुत्वा मया ज्ञातं वरानने
त्यांचे बोल ऐकून, सुंदर देवी, मला समजले.
लोकत्रयविनाशश्च सहसा येन वै कृतः
त्याच्यामुळे अचानक तीनही लोकांचा विनाश झाला.
ब्रह्महा वह्निपुत्रस्तु यमुद्दिश्य मृतो जनः
ब्राह्मणहत्यारा अग्नीचा पुत्र आहे, ज्यामुळे लोक मरण पावले.
धातवो हि भविष्यंति तस्य देहे न संशयः
त्याच्या शरीरात धातू निर्माण होतील, यात शंका नाही.
एतस्मिन्नंतरे वह्निर्दृष्ट्वा पुत्रस्य चेष्टितम्
इतक्यात अग्नीने आपल्या पुत्राचे कृत्य पाहिले,
आजगाम सुवर्णेन सार्द्धं देवि ममांतिकम्
तो देवी, सुवर्णासह माझ्या जवळ आला.
रक्षणीयस्त्वया देव पुत्रोयं तव शंकर
देवा, शंकरा, हा तुझा मुलगा आहे, त्याची रक्षा तूच करावी.
त्वयि तुष्टे महादेव प्राप्योऽयं नात्र संशयः
महादेव, तू प्रसन्न झालास की, तो आपला हेतू साध्य करेल, याबद्दल काही शंका नाही.
इति तस्य वचः श्रुत्वा पितृदेवमुखस्य च
पितृदेवांच्या तोंडून ही वचने ऐकून,
स्नेहान्मया वह्निपुत्र उत्संगे च कृतस्तदा 5.2.6.
माझ्या प्रेमामुळे मी वन्हिपुत्राला त्या वेळी माझ्या मांडीवर घेतले.
ददामि ते महाभाग वरं वरय शोभनम्
महाभागा, मी तुला वर देतो, तू सुंदर वर माग.
अहमाज्ञापयामि त्वां श्रेयश्चैवमवाप्स्यसि
मी तुला आज्ञा देतो, त्यामुळे तू श्रेष्ठ कल्याण मिळवशील.