देवैः सर्वैस्ततो वह्निः प्रेरितो मम संनिधौ
तेव्हा सर्व देवांनी अग्नीला माझ्या समोर पाठवले.
ततो वह्निमुखे क्षिप्तं वीर्यं स्वं क्रीडता मया
माझ्या खेळताना माझे वीर्य अग्नीच्या तोंडात टाकले गेले.
तत्र गत्वा प्रचिक्षेप वीर्यमग्निः सुदुर्द्धरम्
अग्नीने ते अत्यंत जड वीर्य तिथे जाऊन ठेवले.
जातं रम्यं ततो दिव्यं वीर्यशेषेण कांचनम्
त्या दिव्य वीर्यातून उरलेल्यातून सुंदर सोनं जन्माला आलं.
अग्नेरपत्यं प्रथमं दृष्ट्वोत्पन्नं तु पार्वति
अग्नीचे पहिले अपत्य उत्पन्न झालेले पाहून, पार्वती,
यक्षाः साध्याः पिशाचाश्च मनुष्या राक्षसाः खगाः
यक्ष, साध्य, पिशाच्च, माणसं, राक्षस आणि पक्षी—
सुवर्णार्थे महान्नादो ममेदमिति जल्पताम्
सोन्यासाठी मोठा गोंधळ झाला, प्रत्येकाने 'हे माझं आहे!' असं ओरडायला सुरुवात केली.
अथावरणमुख्यानि नानाप्रहरणानि च 5.2.6.
मग मुख्य शस्त्रं आणि विविध हत्यारं प्रकट झाली.
असुरा असुरैः सार्द्धं मनुष्या मानुषैः सह
असुर असुरांसोबत, माणसं माणसांसोबत,
भूतैः सार्द्धं च भूतानि राक्षसैः सह राक्षसाः
भूत भूतांसोबत, राक्षस राक्षसांसोबत,
पुत्रस्तु पितरं द्वेष्टि पिता पुत्रं तथैव च
पुत्र वडिलाचा द्वेष करतो, आणि वडीलही पुत्राचा तसाच द्वेष करतात.
मातरं स्वसुतो हंति माता पुत्रं हिनस्ति च
पुत्र आईला मारतो, आणि आईही पुत्राचा नाश करते.
सुराणामसुराणां च सर्वं घोरतरं महत् तोमराश्च सुतीक्ष्णाग्राः शस्त्राणि विविधानि च
देव आणि असुरांमध्ये सर्व काही अत्यंत भयंकर झाले; अतिशय तीक्ष्ण टोमर आणि विविध शस्त्रं होती.
सुवर्णार्थे महादेवि वमंतो रुधिरं बहु
सोन्यासाठी, महादेवी, त्यांनी खूप रक्त सांडलं.
असिशक्तिगदाऋष्ट्यो निपेतुर्धरणीतले
तलवारी, भाले, गदा आणि बाण पृथ्वीवर पडले.
रुधिरेणावलिप्तांगा निहताश्च परस्परम्
त्यांचे अंग रक्ताने माखलेले होते, आणि ते एकमेकांना मारून पडले.
हाहाकारः समभवद्भयकृच्च सहस्रशः
भयानक आणि मोठा गोंधळ हजारोंनी उठला.
परिघैरायसैः पाशैर्वज्रकल्पैश्च मुष्टिभिः 5.2.6.
लोखंडी गदा, दोर आणि वज्रासारख्या कठीण मुठी वापरून,
छिंधिभिंधि प्रधाव त्वं पातयाधिसरेति च
ते ओरडू लागले: 'कापा! फोडा! पुढे धावा! खाली पाडा! हल्ला करा!'
एवं तु तुमुले युद्धे वर्त्तमाने महाभये
अशा भयंकर आणि गोंधळलेल्या युद्धात,
क्षुभ्यंति स्म समुद्राश्च चेलुश्च धरणीधराः
समुद्र हलू लागले आणि पर्वत थरथरू लागले.
ऋषयो वालखिल्याद्या देवाः शक्रपुरोगमाः
वालखिल्य ऋषी आणि इंद्रासह देवता,
सोच्छ्वासा कथयामासुर्जर्जरीकृतमस्तकाः
श्वास घेता घेता, फोडलेल्या डोक्यांनी, बोलू लागले.
तच्छ्रुत्वा वचनं तेषां ब्रह्मा लोकपितामहः
त्यांचे बोल ऐकून, ब्रह्मा — जगाचा पितामह —
मया पृष्टास्तु ते सर्वे केनैते जर्जरीकृताः
सर्वांना विचारले, 'कोणामुळे तुम्ही इतके फोडले गेले?'
कश्चासौ दानवो दुष्टो येन वै पीडिता भृशम्
'तो कोण दुष्ट दानव आहे, ज्यामुळे तुम्ही इतके त्रासले गेले?'
ते मामूचुस्तदा देवा ब्रह्माद्या भयकारणम्
मग देवता, ब्रह्मा आणि इतरांनी मला त्यांच्या भीतीचे कारण सांगितले.
लोभात्सर्वे विनष्टाः स्म सुवर्णस्य च कारणात् 5.2.6.
'लोभ आणि सोन्यामुळे आम्ही सर्व नष्ट झालो.'
इति तेषां वचः श्रुत्वा मया ज्ञातं वरानने
त्यांचे बोल ऐकून, सुंदर देवी, मला समजले.
लोकत्रयविनाशश्च सहसा येन वै कृतः
त्याच्यामुळे अचानक तीनही लोकांचा विनाश झाला.