यथा संनिधिमात्रेण गंधः क्षोभाय जायते अनादिः कथ्यते देवो जगत्कारणतत्परम्
जसा फक्त जवळ असल्याने गंध हलल्यावर उत्पन्न होतो, तसा देव अनादी आहे आणि जगाचा सर्वोच्च कारण मानला जातो.
प्रधानं क्षोभ्यमाणं तु तेन लिंगेन पार्वति
मूळ पदार्थ हलल्यावर, हे पार्वती, ते लिंगामुळेच होते.
यस्मिन्नंडे जगत्सर्वं सदेवासुरमानुषम्
ज्याच्या अंडात सर्व जग, देव, असुर आणि मनुष्य आहेत.
स एव क्षोभकः पूर्वं स क्षोभ्यः पृथिवीपतिः
पूर्वी तोच हलवणारा होता, आणि तोच हलला जाणारा, हे पृथ्वीच्या स्वामी.
उत्पन्नः स जगन्नाथो निर्गुणोऽपि रजोगुणः
तो जगाचा स्वामी जन्माला आला; गुणरहित असूनही, रजोगुणाने युक्त झाला.
ब्रह्मत्वे सृजते लोकांस्ततः सत्त्वातिरेकतः
ब्रह्माच्या स्थितीत तो लोकांची सृष्टी करतो, आणि शुद्धतेच्या अधिकतेमुळे,
ततस्तमोगुणोद्भिन्नो रुद्रत्वेनाखिलं जगत् 5.2.5.
मग तमोगुणातून उत्पन्न होऊन, रुद्राच्या स्वरूपात, तो सर्व जगाचा संहार करतो.
यथा प्राग्वापकः क्षेत्री पालको लावकस्तथा
जसा पूर्वी पाणी घालणारा, शेतकरी आणि रक्षण करणारा, तसा कापणी करणारा असतो,
ब्रह्मत्वे सृजते लोकानुद्रत्वे संहरत्यपि
ब्रह्माच्या स्थितीत तो लोकांची सृष्टी करतो; रुद्राच्या रूपात तो त्यांचा संहार करतो.
रजो ब्रह्मा तमो रुद्रः सत्त्वं विष्णुर्जगत्पतिः
रजोगुण म्हणजे ब्रह्मा, तमोगुण म्हणजे रुद्र, आणि सत्त्वगुण म्हणजे विष्णू, जगाचा स्वामी.
कल्पे कल्पे ह्यनादिस्तु गीयते त्रिदशैः सदा
प्रत्येक सृष्टीच्या काळात, सुरुवातीपासूनच, देव नेहमी हे गातात.
नाम प्राप्तं विशालाक्षि महाकालवनं सदा
हे 'महाकाळवन' असे नाव नेहमीच मिळाले आहे, विशाल डोळ्यांची.
अहं ज्यायानहं ज्यायान्कल्पादौ सृष्टिकारणात्
मीच श्रेष्ठ आहे, मीच श्रेष्ठ आहे, कारण सृष्टीच्या आरंभी मीच निर्माणाचा कारण आहे.
महाकालवने लिंगं कल्पेश्वरेति संज्ञकम् भविष्यति न संदेहो न वादः क्रियता मिति
महाकाळवनात ते लिंग 'कल्पेश्वर' या नावाने ओळखले जाईल; याबद्दल शंका किंवा वाद नाही.
ततो देवि गतो ब्रह्मा ऊर्द्ध्वलोकमनंतकम्
मग, देवी, ब्रह्मा अनंत वरच्या लोकात गेला.
नादिर्दृष्टो न चांतश्च ब्रह्मणा केशवेन तु
ब्रह्मा किंवा केशवाला सुरुवात किंवा शेवट दिसला नाही.
वेदोक्तसूक्तैर्विविधैरभिनंद्य पुरःस्थितौ 5.2.5.
वेदात सांगितलेल्या विविध स्तोत्रांनी त्यांनी समोर उभ्या असलेल्या त्या परमेश्वराचे स्तुती केली.
तस्मादनादिकल्पोऽयमद्यप्रभृति भूतले
म्हणून आजपासून पृथ्वीवर हा अनादी कल्पा आहे.
पञ्चपातकसंयुक्तो यो मर्त्यो दुष्टमानसः
पाच मोठ्या पापांमध्ये गुंतलेला, वाईट मनाचा कोणताही मनुष्य—
शिवमस्तु सदा तेषां येषां त्वं दर्शनं गतः
ज्यांना तू दर्शन दिलं आहेस, त्यांना नेहमीच शुभ होवो.
सर्वतीर्थाभिषेकैस्तु यत्पुण्यं प्राप्यते नरैः
सर्व तीर्थांमध्ये स्नान करून जे पुण्य मिळतं—
तावत्पतंति संसारे सुखदुःखसमाकुले
ते सुख-दुःखांनी भरलेल्या संसारात पुन्हा पुन्हा पडतात.
यदा पापक्षयः पुंसां तदा त्वद्दर्शनं भवेत्
जेव्हा माणसाचे पाप नष्ट होते, तेव्हा तुझे दर्शन मिळते.
ब्रह्महा वा सुरापो वा स्तेयी च गुरुतल्पगः सोऽपि याति परं स्थानं पुनरावृत्तिवर्जितम्
ब्रह्महत्यारा, मद्यपान करणारा, चोर किंवा गुरूच्या शय्येवर जाणारा—even तोही, पुनर्जन्म न होणारा, परम स्थानाला पोहोचतो.
यत्फलं चाश्वमेधेन राजसूयेन यत्फलम्
अश्वमेधाने मिळणारे फळ किंवा राजसूयाने मिळणारे फळ—
ते नराः पशवो लोके तेषां जन्म निरर्थकम्
ते पुरुष या जगात जनावरांसारखे आहेत; त्यांचा जन्म व्यर्थ आहे.
इत्युक्त्वा केशवो देवो ब्रह्मा चैव वरानने 5.2.5.
असं सांगून, केशव आणि ब्रह्मा, सुंदर मुख असलेल्या, देवी—
एष ते कथितो देवि प्रभावः पापनाशनः
हे, देवी, मी तुला सांगितलं, हे महात्म्य सर्व पाप नष्ट करणारं आहे.
यस्य दर्शनमात्रेण धनवानिह जायते
ज्याच्या दर्शनानेच इथे संपत्ती मिळते.
पुरा सार्द्धं त्वया देवि क्रीडतो मम मंदिरे
पूर्वी, देवी, तू माझ्यासोबत माझ्या राजवाड्यात खेळत होतीस.