दृष्ट्वा ये पूजयिष्यंति देवं डमरुकेश्वरम्
जे लोक डमरुकेश्वर देवाचे दर्शन घेऊन पूजा करतील,
चांद्रायणानां विधिवच्छतानामथ यत्फलम्
त्यांना शास्त्रानुसार केलेल्या शेकडो चांद्रायण यज्ञाचे फळ मिळेल.
अस्मिन्स्थाने स्थितं लिंगं भक्त्या डमरुकेश्वरम्
या ठिकाणी भक्तीने डमरुकेश्वराचे लिंग पाहणारे,
तेऽप्यवश्यं तु यास्यंति रुद्रलोकं सनातनम् 5.2.4.
तेही नक्कीच सनातन रुद्रलोकात पोहोचतील.
मानसैः पातकैर्मुक्ता यास्यंति परमं पदम् गोसहस्रफलं चात्र दृष्ट्वा प्राप्स्यंति मानवाः
मनातील पापांपासून मुक्त होऊन ते परमपद मिळतील; आणि हे पाहून लोकांना हजार गायींचे पुण्य मिळेल.
यो याति संगरे धीरो दृष्ट्वा डमरुकेश्वरम्
जो युद्धात धैर्याने डमरुकेश्वराचे दर्शन घेतो,
एष ते कथितो देवि प्रभावः पापनाशनः
हे देवी, पाप नष्ट करणारी त्याची ही शक्ती तुला सांगितली आहे.
सर्वपापहरं नित्यमनादिर्गीयते सदा
हे नेहमी सर्व पाप नष्ट करणारे म्हणून सतत गायले जाते.
कल्पस्यादौ पुरा देवि लिंगमेतद्विनिर्गतम्
कल्पाच्या सुरुवातीला, हे देवी, हे लिंग प्रकट झाले.
न वायुर्न जलं चैव न द्यौर्ने न्दुर्ग्रहा न च
तेव्हा ना वारा होता, ना पाणी, ना आकाश, ना ग्रह होते.
अतो लिंगात्समुद्भूतं जगत्स्थावरजंगमम्
या लिंगातून स्थिर आणि चल असे सर्व जग निर्माण झाले.
अस्माल्लिंगात्समुद्भूता वंशा देवर्षिपैतृकाः
या लिंगातून देव, ऋषी आणि पितरांचे वंश उत्पन्न झाले.
यावत्यः सृष्टयश्चैव यावंतः प्रलयास्तथा
जितक्या सृष्टी आहेत, आणि जितके प्रलय आहेत,
भूर्लोकाद्याश्च ये लोकाः पातालाः सप्त ये स्मृताः
भूर्लोकापासून सुरू होणारे सर्व लोक, आणि स्मरणात असलेले सात पाताळ,
दृश्यादृश्यं च तत्सर्वमतो लिंगाद्वरानने यदाहुः पुरुषं सूक्ष्मं नित्यं सदसदा त्मकम्
दृश्य आणि अदृश्य असे सर्व काही, हे सुंदर मुख असलेल्या, लिंगापासून उत्पन्न होते; म्हणूनच ते सूक्ष्म, शाश्वत, सत-असत स्वरूप असलेल्या पुरुषाला सांगतात.
ध्रुवमक्षयमजरममेयं नान्यसंश्रयम्
ते स्थिर, अविनाशी, वृद्धत्वरहित, मोजता न येणारे आणि दुसऱ्यावर अवलंबून नसलेले आहे.
अनाद्यंतं जगद्योनिं त्रिगुणप्रभवाव्ययम् 5.2.5.
ते अनादि, अनंत, जगाचा गर्भ, तीन गुणांपासून उत्पन्न झालेले आणि नष्ट न होणारे आहे.
प्रलयस्यांते तेनेदं दिव्यमासीदशेषतः
प्रलयाच्या शेवटी, त्याच्यामुळे हे सर्व दिव्य जग अस्तित्वात आले.
अहमुर्व्यां प्रबुद्धस्तु जगदादिरनादिमान्
मी पृथ्वीवर जागृत झालो, आणि जगाचा अनादि आरंभ आहे.
प्रकृतिं पुरुषं चैव प्रदर्श्याशु जगत्पतिः
जगताचा स्वामीने प्रकृती आणि पुरुष दोन्ही लवकर दाखवले.
यथा संनिधिमात्रेण गंधः क्षोभाय जायते अनादिः कथ्यते देवो जगत्कारणतत्परम्
जसा फक्त जवळ असल्याने गंध हलल्यावर उत्पन्न होतो, तसा देव अनादी आहे आणि जगाचा सर्वोच्च कारण मानला जातो.
प्रधानं क्षोभ्यमाणं तु तेन लिंगेन पार्वति
मूळ पदार्थ हलल्यावर, हे पार्वती, ते लिंगामुळेच होते.
यस्मिन्नंडे जगत्सर्वं सदेवासुरमानुषम्
ज्याच्या अंडात सर्व जग, देव, असुर आणि मनुष्य आहेत.
स एव क्षोभकः पूर्वं स क्षोभ्यः पृथिवीपतिः
पूर्वी तोच हलवणारा होता, आणि तोच हलला जाणारा, हे पृथ्वीच्या स्वामी.
उत्पन्नः स जगन्नाथो निर्गुणोऽपि रजोगुणः
तो जगाचा स्वामी जन्माला आला; गुणरहित असूनही, रजोगुणाने युक्त झाला.
ब्रह्मत्वे सृजते लोकांस्ततः सत्त्वातिरेकतः
ब्रह्माच्या स्थितीत तो लोकांची सृष्टी करतो, आणि शुद्धतेच्या अधिकतेमुळे,
ततस्तमोगुणोद्भिन्नो रुद्रत्वेनाखिलं जगत् 5.2.5.
मग तमोगुणातून उत्पन्न होऊन, रुद्राच्या स्वरूपात, तो सर्व जगाचा संहार करतो.
यथा प्राग्वापकः क्षेत्री पालको लावकस्तथा
जसा पूर्वी पाणी घालणारा, शेतकरी आणि रक्षण करणारा, तसा कापणी करणारा असतो,
ब्रह्मत्वे सृजते लोकानुद्रत्वे संहरत्यपि
ब्रह्माच्या स्थितीत तो लोकांची सृष्टी करतो; रुद्राच्या रूपात तो त्यांचा संहार करतो.
रजो ब्रह्मा तमो रुद्रः सत्त्वं विष्णुर्जगत्पतिः
रजोगुण म्हणजे ब्रह्मा, तमोगुण म्हणजे रुद्र, आणि सत्त्वगुण म्हणजे विष्णू, जगाचा स्वामी.