ततः प्रव्यथिता देवास्तथा सर्वे महर्षयः
मग देव आणि सर्व महर्षी फारच चिंतीत झाले.
ततः कायोऽभवत्सद्यः सर्वेषां पुरतस्तदा
तेव्हा अचानक सर्वांच्या समोर एक शरीर प्रकट झाले.
तस्मात्कृत्या समुत्पन्ना दिव्या कमललोचना
त्या शरीरातून कमळासारख्या डोळ्यांची दिव्य स्त्री उत्पन्न झाली.
साब्रवीत्त्रिदशान्सर्वान्कस्मात्सृष्टा ह्यहं सुराः 5.2.4.
ती सर्व देवांना म्हणाली, 'देवांनो, मला कोणत्या कारणासाठी निर्माण केले आहे?'
ततस्तु त्रिदशाः सर्वे श्रुत्वा तस्याः शुभा गिरः
मग सर्व देवांनी तिचे शुभ वचन ऐकले.
श्रुत्वा जहास सा देवी साट्टहासं मुहुर् मुहुः
हे ऐकून ती देवी पुन्हा पुन्हा मोठ्याने हसली.
पाशांकुशधरा रौद्रा ज्वालामालावृताननाः
त्यांच्या हातात फास आणि अंकुश होते, त्या अत्यंत भयंकर होत्या आणि त्यांच्या चेहऱ्यावर ज्वाळांच्या माळा होत्या.
गताः सर्वा महादेवि यत्र वज्रो महासुरः
सर्वजणी, हे महादेवी, जिथे तो महाबळी असुर वज्र होता, तिथे गेल्या.
शस्त्रास्त्रैर्बहुधा मुक्तैर्व्याप्तं चैव दिगंतरम्
सर्व दिशांच्या टोकांवर अनेक प्रकारची शस्त्रे आणि अस्त्रे सोडली गेली होती आणि सगळीकडे त्यांचा मारा पसरला होता.
ततः प्रववृते युद्धं तया देव्या सुरद्विषाम् पराङ्मुखं बलं दृष्ट्वा वज्रो मायामथासृजत्
मग त्या देवीने देवांचे शत्रू असलेल्या सैन्यावर हल्ला केला; आपले सैन्य मागे हटताना पाहून वज्राने मायाजाळाचा उपयोग केला.
तामसींनाम दुःसाध्यां यया मुह्यति कन्यकाः
त्याने ती तामसिक माया निर्माण केली, जी सहज जिंकता येत नाही आणि जिच्यामुळे कन्यका गोंधळतात.
तमोभूते ततस्तस्मिन्सा देवी भयविह्वला
मग तिथे अंधार पसरला आणि त्या देवीला भीतीने व्याकुळ वाटू लागले.
कपालवान्हरो यत्र लिंगाकारेण संस्थितः
जिथे कपाळधारी हर लिंगाच्या रूपात स्थिर होता.
वज्रोऽपि त्रिदशाञ्ज्ञात्वा देव्या सार्द्धमथोपि(षि?)तान् 5.2.4.
वज्राने हे ओळखले की, देवीसह सर्व देव पराभूत झाले आहेत, आणि मग...
महाकालवने दिव्ये रथकोटिशतैर्वृतः
महाकाळाच्या दिव्य अरण्यात, कोट्यवधी रथांनी वेढलेला तो होता.
अद्य देवान्हनिष्यामि तया साकं सुदुष्टया
आज मी त्या दुष्ट देवीसह सर्व देवांचा वध करीन.
एतस्मिन्नंतरे काले नारदो मुनिसत्तमः
त्याच वेळी, श्रेष्ठ मुनी नारद तेथे आले.
कथयामास देवनां वज्राद्देवपराभवम्
त्यांनी देवांना वज्राकडून झालेल्या त्यांच्या पराभवाची बातमी सांगितली.
महाकालवने देव ताडितास्त्त्रिदशाः प्रभो
महाकाळाच्या अरण्यात, प्रभो, देवांना पराभूत करण्यात आले.
नारदस्य वचः श्रुत्वा ततोऽहं परमेश्वरि
नारदाचे बोल ऐकून, मग मी, हे परमेश्वरी...
सर्पैर्लसद्भिरत्युग्रैर्भीषणैर्गणसंवृतः
अत्यंत भयंकर आणि भीषण अशा नागांच्या समूहांनी वेढलेला होता.
महाकालवनं रुद्धं समंतादसुरेण तु
महाकाळाचे अरण्य त्या असुराने सर्व बाजूंनी वेढून टाकले होते.
तदागत्य मया ताड्य रौद्रं डमरुकं तथा
मग मी तेथे जाऊन त्या भयंकर डमरूवर आघात केला.
डमरुकस्य नादेन ह्युत्थितं लिंगमुत्तमम् 5.2.4.
डमरूच्या निनादाने ते उत्तम लिंग प्रकट झाले.
तस्य लिंगस्य च तदा महाज्वाला विनिर्गता
त्या लिंगातून तेव्हा एक मोठी ज्वाळा बाहेर आली.
लिंगस्यान्यप्रदेशात्तु वायुः समभवन्महान्
लिंगाच्या दुसऱ्या भागातून एक प्रचंड वारा उठला.
तेजोज्वालासमूहेन वातेन प्रेरितेन च
त्या तेजस्वी ज्वाळांचा समूह, वाऱ्यामुळे पसरला.
ततो देवगणाः सर्वे हर्षनिर्भरमानसाः
मग सर्व देवगण आनंदाने भरलेल्या मनाने उभे राहिले.
अस्य देवस्य माहात्म्याद्दग्धो वज्रो महाबलः ख्यातिं यास्यति लोकेस्मिन्सर्वकामफलप्रदः
या देवाच्या महानतेमुळे शक्तिशाली वज्र जळून गेला; या जगात तो सर्व इच्छा पूर्ण करणारा म्हणून प्रसिद्ध होईल.
डमरुकस्य तु नादेन जातो यस्मान्महीतले
डमरूचा आवाज पृथ्वीवर उमटला म्हणून,